tag:blogger.com,1999:blog-91289257212811955542012-02-22T21:39:09.494+05:30Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.comBlogger1691100tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-61429994157944730582012-02-18T11:26:00.003+05:302012-02-18T12:56:14.917+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/-M7mlkzsQW5E/Tz9RsGgktuI/AAAAAAAAA-U/NzK9qRm8wQs/s1600/89361-Royalty-Free-RF-Clipart-Illustration-Of-A-Joker-Playing-Card-Design-Version-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 243px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-M7mlkzsQW5E/Tz9RsGgktuI/AAAAAAAAA-U/NzK9qRm8wQs/s320/89361-Royalty-Free-RF-Clipart-Illustration-Of-A-Joker-Playing-Card-Design-Version-1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5710372670632408802" /></a><br />ඊයෙ සෙට් වීමකදි කතා කරපු දෙයක් පෝස්ට් එකක් විදිහට දාන්නෑ කියලා හිතං හිටියත් අපෙ <a href="http://liyanna-liyanna.blogspot.com/2012/02/blog-post_17.html">වෙනී අයියගෙ මේ ‍පොස්ට් </a>එක දැක්කම ඒක දැම්මනං හොදයි කියලා හිතුවා... අපේ සෙට් එකේ ඉන්නවා ජෝකර් කෙනෙක්.. ඌ හෙන සිරා මාතෘකාවක් ගැඹුරින් පැහැදිලි කරල දුන්නට පස්සෙ හැමෝම කිව්වෙ උඹ වගේ එකෙක්ගෙන් ඒ තරං සමාජය තේරුන් අරං ඉන්න එක හිතන්නවත් බෑ කියලා.. මෙතනින් පස්සෙ ඌ කියපු දේවල් ඌ කියපු විදිහටම මෙතනින් පසු.. <div><br /></div><div>අපි බීලා හිනා කතාවක් කියලා ආතල් එකට නැටුවට අපේ ජීවිතේම ජෝකර්ල නෙමේ බං... උඹත් බ්ලොග් එකක් බලලා අන්න මේ අරූ මෙහෙමයි කියලා හිතා ගත්තට ඇත්තටම එහෙම නෑනේ.. අපිත් එහෙම තමා...අපේ පිටින් දේට පේනවා වගේ අනිත් උන්ට ආතල් දෙන චරිතයක් උනාට උන්ට අපිට උන්ට වඩා ප්‍රශ්න තියනවා.. ඒ තියෙද්දිත් අපි හිනා වෙලා ඉන්නවා යකෝ.. අපෙ වැරැද්ද මොකක්ද.. අපි බොනවා.. නැතුව ගෑණු පස්සෙ යනවද.. නෑ.. එකක් තියාගෙන වෙන උන් එක්ක බුදිය ගන්නවද.. නෑ..ඒත් අපිට කෙල්ලො කැමති නෑ..ඇයි</div><div><br /></div><div>අපි ආතල් දෙන නිසා යාලුවො වැඩී.. පිස්සු කියවන නිසා කෙල්ලො ඉන්නවා කතා කරන්න.. ඉතින් මොකක්ද පිටින් දකින මිනිහ හිතන්නේ..</div><div><br /></div><div style="text-align: right;">මූ බෙද්දෙක්.. කෙල්ලො වටේට තියාගෙන ඉන්න වනචරයෙක්.. ඔන්න අපි ගැන හිතන හැටි.. ඉතින් අපි එහෙමද..</div><div><br /></div><div>බලපං.. බොන්න අතේ සල්ලි නැතුව ගල් කාලකට බියර් ටිකක් දාල බොන්නෙ.. ඒකත් මාසෙකට එකයි නැත්තං දෙකයි.. ඉතින් ඔය ටික බොනවටනේ අපි බේබද්දො උනේ.. අපි බීලා වෙන මිනිස්සුන්ට කරදරයක් තැතුව සිංදුවක් කියලා නටලා ගෙදර ගිහින් නිදා ගන්නවා.. </div><div><br /></div><div>දැන් බලපං.. අපිට කොකා පෙන්නලා බැඳලා ගිහින් සිරීයස් කොල්ලො බැඳපු කෙල්ලො කීදෙනෙක් පිට යනවද.. අපිව හොයාගෙන කීදෙනෙක් එනවද.. ඇයි.. සිරියස් කොල්ලො කියන්නෙ හිතේ හැ‍මදේම හංගගෙන පිටට පේන්න බොරුවට රඟපාන අය.. උන්ගෙ ඇත්ත පේන්නෙ උන් එක්ක සෙට් උනාම.. ඒ අතින් අපේ කෙල්ලො වාසනාවන්තයි..</div><div><br /></div><div>ඇයි යකෝ..අපි බීලා වැඩී වෙච්ච දවසට හරි කෙල්ලට ඇත්ත කියනවනේ... මම වෙන ගෑණු සෙට් උනත් යාලු වෙන්නෑ වෙරි වැඩි උනාම මගෙ ගෑණීට මගේ කටින්ම කියවෙයි කියලා..ඉතින් මගෙ ගෑණි වාසනාවන්ත නැද්ද..</div><div><br /></div><div>ගෑණු හිතන් ඉන්නේ ඔය සිරියස් මූඩ් අය හෙන සිරා කියලා.. ඇති බම්බුමකටද බං සිරීයස් වෙන්නෙ... මෙතන බොන්න සෙට් වෙලා අරක්කු හොයා ගත්ත එකා ගැන කියවලා වැඩක් නෑ නේ..</div><div><br /></div><div>දැන් හිනා ‍මූණක් නැති කෙල්ලෙක්ව ජීවිතේට දැක්ක නැති වගේ ඉන්න අයෙනේ යකෝ වැඩියෙන්ම කෙල්ලො තියාගෙන ඉන්නෙ.. හා නැද්ද.. හැබැයි කවුරුත් උන්ට මුකුත් කියන්නෑ.. උන් සිරා.. අපි ජෝකර්..</div><div><br /></div><div>මොනව උනත් මාව දාල ගිය කෙල්ලො කීයක් ආපහු මං ලගට ආවද.. මං ගත්තද .. නෑ.. උන් ගියා නන් ගියා.. යද්දි ‍දුන්න ටෝක් කොහොමද..</div><div>ඔයාට ජීවිතේ ගැන වගකීමක් නෑ.. අරයා එහෙම නෑ.. එයා සීරියස්.. ඔයා වගේ ජෝකර් කෙනෙක් නෙමේ.. ඔයත් එක්ක ජීවත් වෙලා මට අනාගතයක් නෑ. ඔන්න දුන්න ටෝක්..</div><div><br /></div><div>දැන්.. මහ රෑට කෝල් කරලා අඩනවා.. අරයා මට ආදරේ නෑ.. ඔයා වගේ මාව හිනස්සන්නෑ.. එයාට ආදරේ කරන්න තේරෙන්නෑ.. එයා නීති දානවා...</div><div><br /></div><div>මුන්ට යන්න ඕනි උනාම යන්න දෙන්නයි.. එන්න ඕනි උනාම ආපහු ගන්නයි උන් අපේ කවුද.. ගිය එකා හිංදි නිළියක් උනත් වැඩක් නෑ.. යන ගෑනි ආයෙ ආවත් පිට යනවාමයි.. පිට යන ගෑණි කවුරු ගත්තත් පිට යනවාමයි..ඉතින් බං ඔක තේරුං ගන්න බැරි සමාජයකනේ බං අපි ඉන්නේ..</div><div><br /></div><div>ගෑණු සැක කරනවා.අපේ ගෑණු අපිට බනින්නෙ බොනවට විතරයිනේ.. වෙන ගෑණු එක්ක ගියා කියලා කවදාවත් සැක කරන්නෑනේ.. ගියා කියලා ආරංචි උනත් පිළිගන්නෑනේ..</div><div><br /></div><div>දැන් බලපං.. අර දිගාගෙ ගෑණි.. ඌට ෆේස් බුක් යන්න බෑ.. කොල්ලෙක් එක්ක සෙට් වෙන්න දෙන්නෑ..රට ඉදං එවපු සත පහක් අතේ නෑ..අම්මලා ඌත් එක්ක තරහයි..කිසිම නිදසහක් නැතුව බලු කුක්කෙක් වගේ බලා ගන්නවා..</div><div><br /></div><div>එදා දැක්කනේ ඌට බත්තරමුල්ලෙදි වෙච්ච දේ...අර ඉන්ජා හෝදන්න ගෙනාපු රෙදි බැග් එක දැකලා අපිට කියපුවා මතකනේ.. තොපිලා මගෙ මිනිහත් ඇදගෙන වේස කමේ යනවා .. කියලා බැන්නා මතකනේ.. අර බත්තරමුල්ලෙ පෙට්‍රල් ෂෙඩ් එක ඉස්සරහා..ඉතින් ඔය වගේ අවලං කටක් තියන ගෑණියෙක් බැඳ‍ගෙන මොකටද බං...යාලුවො ඔක්කොටම නෝන්ඩි.. ඌටත් නිදහසක් නෑ.. අහවල් රෙද්දකට ඉන්නවද මන්දා ඩිවෝස් වෙන්නැතුව..</div><div><br /></div><div>ඒ අතින් අපි වාසනාවන්තයි යකෝ.. මොන රෙද්ද උනත් හැමදාම හිනාවෙලා සතුටින් ඉන්නවා..</div><div><br /></div><div>ගෑණු කැමති නැත්තෙ මිනිහව බෙදා ගන්න විතරයි බං.. අනිත්වා ගෑණුන්ට ප්‍රශ්න නෙමේ.. මට අනිත් උන් මොකා කිව්වත් මං වෙනස් වෙන්නෑ.. මං එදත් ජෝකර් අදත් ජෝකර් හෙටත් එහෙමයි.. හැබැයි මගෙ ජීවිතේ කියන්නෙ ඊට වඩා ගැඹුරින් හිතන දෙයක්..පිටට පේන හැමදේම විශ්වාස කරන්න එපා බං.. ජීවිතය වෙනස්.. </div><div><br /></div><div>ප/ලි...</div><div><br /></div><div>පැය ගානක් ගිය සංවාදයක් කෙටියෙන්.. හරි දේ තේරුන් ගන්නත් වැරදි දේ පිළිනොගන්න එකත් කියවන අයගෙ වැඩක්.. මට නන් මේ ගොඩක් දේවල් මගෙ අත්දැකීම් එක්ක ඇත්ත.. බොරුවට සීරියස් පොරවල් වෙනවට වඩා ඇත්තට ජෝකර් කෙනෙක් උනාම හිතේ නිදහසෙන් කාටවත් බයක් නැතුව හැමදාම සතුටින් ඉන්න පුලුවන්..</div><div><br /></div><div>ප/ප/ලි</div><div><br /></div><div>වෙනී අයියගෙ පෝස්ට් එකේ දුව වටේ යන ගමන් තාත්තව හදන්න යනවා.. ඒක වෙනවා.. වැඩියෙන්ම වටේ යන මිනිහා තමා වෙන මිනිහෙක්ගෙ වැරදි හදන්න යන්නේ.. ගෑනියෙක් උනත් පිරිමියෙක් උනත් ඒක පොදුයි.. </div><div><br /></div><div>කෙල්ලො ගැන අම්බානක කියන ප්‍රසිද්ධියෙ කෙල්ලො එක්ක කතා කරන කොල්ලොන්ට කෙල්ලෙක් නෑ හදිසියකටවත් කොටුවක් පැන ගන්න..හික් හික්...</div><div><br /></div><div>කවදාවත් එහෙම ‍නොකර උපාසක අය කරන වැඩ දැක්කම අපිට දුකයි.. අපි හැමදාම කතා වෙන්නෙ අපි ප්‍රසිද්ධියෙ චාටර් වෙනවා.. අරුන් අප්‍රසිද්ධියෙ කෙල්ලව ඇද ගන්නවා.. දුක තමා රංජනී.. ඒක දුක උනත් අපි හිතේ සතුටින් ඉන්නවා.. ඒ හොදටම ඇති ජීවත් වෙන්න..</div><div><br /></div><div><span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; line-height: 18px; text-align: justify; background-color: rgb(250, 253, 254); ">"තමන්ගෙ කිල්ලෝටෙ වැඩියෙන්ම හුණු තියෙන එකා තමයි අනිත් උන්ගෙ තියෙන කිල්ලෝට වල තියෙන හුණු පොඩ්ඩක් දැක්කත් උඩ පනින්නෙ"</span> </span></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-6142999415794473058?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-91177981651802035662012-02-08T11:48:00.005+05:302012-02-08T12:57:22.367+05:30<div style="text-align: justify;"><span style="text-align: left; ">අපි හැමදාමත් බ්ලොග් වල මොනවා හරි විකාර ටිකක් කියනවා.. මගේ යාලුවොත් මට බනිනවා රටට වැඩ දායක දෙයක් ලියපං කියලා.. මං දැක්කා අපේ කෙහෙල් කොටුවෙ චූටි මහත්තයටත් රට්ටු දොස් කියලා තිබ්බා රටට වැඩ දායක දෙයක් ලියන්නෑ කියලා..මං හිතුවා ඔන්ලයින් ලෝකෙට හිර වෙච්ච අපෙ තරුණ පරපුරට වටිනා කියන ඉවුම් පිහුම් පාඩමක් කියලා දෙන්න.දැන් මාරය අයියා.. වෙනි අයියා.. කතන්දර අයියා.. ඔබා අයියා ඔය උයන හැටි කියා දුන්නට එයාලා සමාජ ප්‍රශ්න ගැඹුරින් විග්‍රහ කරලා නැ කියලයි මට හිතෙන්නේ...</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div>බොරු නන් ඔයාලම හිතලා බලන්න නැන්දම්මා කෙනෙක් ලේලිට බනිනවා අහලා තියනවද </div><div>නොදෝකින්.. මේ ගෑණිට ඉස්සො ඩෙවල් එකක්වත් දාගන්න බෑ</div><div><div style="text-align: center;"><span><u><br /></u></span></div><div> මේ ගෑණිට ඉඹුල් කිරිබතක් හදා ගන්න බෑ</div><div> මේ ගෑණිට බීෆ් ඩෙවල් දාන්න බෑ කියලා........</div><div><br /></div><div>නෑනේ.. නැන්දම්මා උනත් ලේලිට බනින්නේ</div><div>මගෙ පුතා ගෑණියෙක් ගෙනාවට ඒකිට බිත්තරයක් වත් තම්බ ගන්න බෑ කියලනේ..</div><div></div><div>ඉතින් මාත් හිතුවා එහෙම බැනුන් අහන අය වෙනුවෙන් නිවරැදිව බිත්තරක් තම්බ ගන්න විදිහ කියලා දෙන්න..</div><div><br /></div><div>හරි.. දැන් වැල් වටාරං ඕනි නෑනේ.. අපි මුල ඉදලා ඉගන ගම්මු පාඩම.. </div><div><br /></div><div>අපි ඉස්සල්ලම බලමු උවමනා කරන අමුද්‍රව්‍ය</div><div><br /></div><div>*හොදින් සෝදා ගත් බිත්තර දෙකක්</div><div>*වතුර කෝප්ප 4.25 ක්</div><div>* බිත්තර දෙකක් සහ වතුර කෝප්ප 4.25 ක් දැමීමට හැකි බඳුනක්</div><div>*ලුණු තේ හැදි දෙකක් (කැට හෝ කුඩු වශයෙන්- දියර වශයෙන් ගන්නේ නම් තේ හැදි 10ක් පමණ)</div><div>* ගෑස් ලිපක් හෝ වතුර රත්කර ගැනීමට යොදා ගත හැකි උපකරණයක් (උදා* හීටරයක්)</div><div>*මින්චි කොළ කිහිපයක් </div><div>*ගම්මිරිස් කුඩු ස්වල්පයක්</div><div><br /></div><div><br /></div><div>දැන් අපි බලමු සාදා ගන්නා ආකාරය..</div><div><br /></div><div>ඉස්සාල්ලාම කරන්න ඕනි ඉහත මා සදහන් කරපු කළමනා ටික ලගට ගන්න ඕනි.. ඊට පස්සේ</div><div><br /></div><div>පලවෙනි පියවර බඳුන පිරිසිදු ජලයෙන් සෝදාගන්න</div><div>දෙවනුව.. එයට වතුර කෝප්ප 4.25 ක් දමා ගන්න.. </div><div>බිත්තර දෙක වතුර පිරවූ බඳුන තුලට දමන්න</div><div>බිත්තර දෙක බහාලු පසු බිත්තර වැසී යන ප්‍රමාණයට වතුර නැතිනම් එය වැසී යන තෙක් ජලයෙන් පුරවන්න</div><div>ලිප මත එම බඳුන තබා වතුර රත් කරගන්න</div><div>ඉන් පසු ලගට ගත් ඔක්කොම ලුණු ටික බාජනයට හලන්න..</div><div>කැමති නම් රම්පෙ.. කරපිංචා ටිකක් එක් කිරීමෙන් ජලය සුවදවත් කල හැක...</div><div></div><div style="text-align: center;"><span><u><br /></u></span></div><div>ටික වේලාවක් මෙසේ තැබීමෙන් වතුර නටන්න පටන්ගනී.. හැලියට එබි බැලු විට බිත්තර කට්ට පැලී ඇත්තම ලිප නිවා දමන්න.. පසුව නිමුන වතුරට බිත්තර දෙක දමා සිසිල් කර මනා හික්මීමකින් යුක්තව බිත්තර කටුව ඉවත් කරන්න.. මෙය කේන්තියෙන් හදිස්සියෙන් කලහොත් බිත්තර කට්ට සමග බිත්තරයේ හොද කොටස ගැලවී යා හැක.. එම නිසා භාවනාවක් මෙන් මෙය ප්‍රගුන කළ යුතුයි..</div><div><div></div></div><div>අවසානයේදී.. </div><div><br /></div><div>බිත්තරය දෙකට කපා ගම්මිරිස් කුඩු ස්වල්පයක් එය මතට දමා මිංචි කොල වලින් හැඩ කර මේසයට පිළිගැන්විය හැක..</div><div><br /></div><div><div><div><img src="http://3.bp.blogspot.com/-WlYIFHHb0OU/TzIhVpZ8WbI/AAAAAAAAA-E/TfqtdjaWSr0/s320/hard-boiled-eggs.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706660333607475634" style="color: rgb(0, 0, 238); text-decoration: underline; display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px; " /><div></div></div></div></div><div><br /></div><div>උදයේ සිට වෙහෙස මහන්සි වී තද බඩගින්නේ නිවසට පැමිණෙන සැමියාගේ රාත්‍රි ආහාර වේල සදහා බිත්තර දෙකක් පමණක් තම්බා දීමෙන් ඔබට මහත් ථල ලබා ගැනීමට හැකිවනු ඇත..</div><div><br /></div><div>ප/ලි</div><div><br /></div><div>ගෘහස්ථ ප්‍රචන්ඩකාරි ක්‍රියා සදහා මම වගකියනු නොලැබේ...</div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-9117798165180203566?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com75tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-11561998962488742052012-01-21T09:12:00.004+05:302012-01-21T11:08:09.720+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/-DcXXJC7HYfU/TxpHKUq7t-I/AAAAAAAAA94/la7T9gDwEUw/s1600/jean-cocteau-substance-addled-writer.jpeg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 318px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-DcXXJC7HYfU/TxpHKUq7t-I/AAAAAAAAA94/la7T9gDwEUw/s320/jean-cocteau-substance-addled-writer.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699946521063831522" /></a><br />මේ ලගදි දවසක වෙනී අයියා.. ලසිත් බෙනරගම.. පොඩි මෑන්. රාජ් ලගෙන් එක්කෙනෙක් සහ මම (තව හිටියා කස්ටිය.. මෙච්චරයි කතාවට සම්බන්ධ උනේ) වැදගත් කතාවක් කරානෙ.. එතනදි අපි කතා උනේ නිර්මාණයක් කරාට පස්සෙ නිර්මාණකරුවා මියයායුතුද නැද්ද කියන එක..එය එසේ විය යුතුයි.එතන කිසිම තර්කයක් හො ගැටළුවක් නෑ. තමුත් ප්‍රායෝගිකව එ‍ය එසේ සිදු නොවන එක ගැටළුවක්<div><br /></div><div>වෙනී අයියා කියන විදිහට ඇත්ත.. අපේ නිර්මාණ වල පාඨකයා / රසවින්දකයා බුද්ධිමත් විය යුතුයි. නමුත්.. "මම" කියන චරිතය මූලික කරගෙන ප්‍රසිද්ධ සහ ජනප්‍රිය උන බ්ලොග් කලාවක් වර්ධනය වෙන කාලෙක පාඨකයා ලෑස්ති නෑ එතනින් අයින් වෙලා වෙනස් විදිහකට නිර්මාණයක් රස විදින්න.. මං කියන්න්නෑ "මම" හෝ "පුද්ගලික ජීවිතය" මාකට් කරන්න පුලුවන් කියලා නිර්මාණ හැකියාවක් නැතුව.. ඒක කරන්න ඇත්තටම හැකියාවක් තියෙන්න ඕනි.. උදාහරණ කිව්වොත්.. අපේ මාරය අයියා ලියන මාරායාගේ හෝරාව , තව සයිබර් යාය ලියන බුද්ධි, කතන්දර ,එතනින් ගියාම ඉන්ද්‍රනාත් තේනුවර අයියා ලියන මගේ කතාව.. (මං ආසම පුද්ගල ආත්ම විග්‍රහයක්.. ) ඒ හැමෝගෙම නිර්මාණ ඇතුලෙ විවිධාකාර වූ හැකියාවන් තියනවා..සහ එවැනි ජනප්‍රියතාවය ඉහල තලයක තියෙන්නෙ ඇත්තටම ඔවුන්ගෙ හැකියාව නිසා..අනිත් අතින් ඔවුන් ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කරනවා ඒ තමන්ගේ ජීවිතය බව.. එය එසේ කිරීමේ කිසිම ගැටලුවක් නෑ..</div><div><br /></div><div>නමුත්..</div><div><br /></div><div>ගැටළුව ඇත්තේ ඔවුන් මනින එසේ නැතිනම් එවැනි ජනප්‍රිය බ්ලොග් රසවිදින ඇසකින් අනෙක් සියළුම නිර්මාණ කරුවන් දිහා බැලීම පුරුදු කරගෙන සිටීමයි.. මා දකින එවැනි අවස්ථා කීපයක්..</div><div><br /></div><div>ලගදි ඔබා අයියා ලිව්වා වයසට ගිහින් අමතක වීමේ ලෙඩක් තියන කෙනෙක් ගැහැනියක් එක්ක සෙක්ස් කරන සීන් එකක් ගැන..ඇත්තටම ඒ කතාව ලස්සනයි.. නමුත් හැමෝටම ගැටළුවක් උනේ ඔබා අයියා තමන්ගේ බිරිදටත් ඒකම කරනවද කියන එක? ඒකට ඒ කතාව අන්තිමට ඔබා අයියා ලියලා තිබ්බා මං මේ කතාව කලින් ලිව්වද කියලා අහලා.. ඒ වචන ටික මූලික කරගෙන කවුරු හරි හිතුවා නන් ඒ කතාව ඔබා අයියගෙ කියලා.. හරි ඒක කමක් නෑ කියමු.. </div><div><br /></div><div>තිස්ස අයියා ගම්මු.. නිර්මාණ ගැන කියන්න ඕනි නෑනේ.. ගෙදර එන්න ලං වෙලා ආදරය ගැන අපූරු නිර්මාණයක් කරොත් නිර්මාණය මොන මගුල උනත් ලස්සන උනත් කැත උනත්.. අහන්නෙ "ලෝඩ් කරගෙනද ඉන්නෙ" කියලා.. ඒක තමයි හැමෝටම තියන පොදු ගැටළුව.. හරි එහෙම හිටියත් නිර්මාණය තුලින් රස විදිය යුත්තේ තිස්ස අයියගෙ පුද්ගලික ජීවිතයද??</div><div><br /></div><div>අනිත් දේ සුදු හංසි නගා අලුත් කතාවක් පටන් ගත්තා ලියන්නේ.. දැන් ඒක බලන හැමෝගෙම තියන ගැටළුව සුද්දි ලියන්නේ එයාගෙ ඇත්ත අත්දැකීමක්ද කියන එක.. ඒ පෝස්ට් එකට මුලින් වැටුන ගොඩක් කොමෙන්ට් ‍වල පොදු ගැටළුව මේක ඇත්තටම සිදු වුන දෙයක්ද.. ආහ්.. එහෙනන් අපි බලනවා කියන එක..</div><div><br /></div><div>ඒ කියන්නේ අපේ පාඨකයා බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ අනුන්ගේ චීත්තයක් හේදීම පමනක්මද??</div><div><br /></div><div>වෙනී අයියා සහ පොඩි මෑන්.. මෙන්න මෙතනයි උඹලගෙ තර්ක නැති වෙලා යන්නේ.. අපේ පාඨකයා අදටත් බුද්ධිමත් නෑ නිර්මාණකරුවා සහ නිර්මාණය දෙකක් විදිහට දකින්න..මං කවි ලියන එක නවත්තන්න ප්‍රධාන හේතුවත් ඕකයි.. මගේ නිර්මාණයක් තුලින් හැ‍ම වෙලේම මගේ පුද්ගලික ජීවිතය දකිනවට මං ආස නෑ.. ඒ නිසා කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් පාඨකයාට ඕනි දේ දීලා ඉන්නවා.. ඒක තමයි ප්‍රායෝගිකව වෙන්නෙ.. </div><div><br /></div><div>මං මේ බ්ලොග් සමාජයට ඇවිත් අවුරුදු දෙකක් විතර වෙනවා..ඉස්සර ඇත්තටම මීට වඩා රසවින්දනයකින් උසස් පාඨක සමාජයක් හිටියා..නිර්මාණ ඉතාමත් උසස් තැනක තිබ්බා.. තිස්ස අයියගෙ ‍බ්ලොග් එක බලන්න යන්නෙ කොමෙන්ට් කියවන්න බලාගෙන.. "සුලා" කියන කෙනෙක් කෙමෙන්ට් කරනවා.. ඒක උපරිමයි.. තව නම් වලින් කියන්න බැරි තරන් උසස් රසවින්දයක් තිබ්බ කොටසක් ඉස්සර හිටියා.. දැන් ඒ හැමෝම පේන්න නෑ..ඉස්සර කොමෙන්ට් එකක් කියන්නේ නිර්මාණයට තවත් එක නිර්මාණයක් එකතු වීමක්..ඒක කවදාවත් චැට් බොක්ස් එකක් උනේ නෑ.. එතන නිර්මාණයක් පැහැදිලිව ශිෂ්ඨ ලෙස විවේචනය කරා.. ඇගයීමක් කරා..ඒ තිබුන සම්ප්‍රදාය ඇයි දැන් නැත්තෙ..</div><div><br /></div><div>දැන් ඉන්න පාඨකයන් ඇත්තටම නිර්මාණයක් හා නිර්මාණකරුවා යනු දෙදෙනෙක් කියලා වෙන් කරන්න තරන් බුද්ධිමත්ද.. නැත්තං හැමෝටම නිර්මාණය හා නිර්මාණ කරුවා ‍එක්කෙනෙක්ද..එහෙමත් නැත්තං හැමෝටම ඕනි තව කෙනෙක්ගෙ කුණු ගොඩක් අවුස්සන්නද.. නැත්තං අනුන්ගෙ චීත්තයක් හොදන්න විතරමද??</div><div><br /></div><div>‍එය එසේ සිදු වේ නම්.. ලාංකික බ්ලොග් කරණයේ අනාගතය තවත් එක ගොසිප් පිටු ගොඩක් විතරද??</div><div><br /></div><div>මං බ්ලොග් ලියන්න ආපු කාලෙ තිබ්බ උසස් නිර්මාණ අද නැති වීම බ්ලොග් කලාවේ පරිහානියේ ලක්ෂනයක්ද නැතිනම් නිර්මාණ සදහා අගය කිරීමක් නැති වීම හේතුවෙන් ඇති වුන කළකිරීමක ප්‍රතිඵලයක්ද??</div><div><br /></div><div>නිර්මාණකරුවා කරුවා නිර්මාණයකින් පසු මියයාතුයි.. එය එසේ සිදු කිරීමට තරම් පාඨකයා බුද්ධිමත් විය යුතුයි.. නමුත් එය එසේ නොවන්නේ පාඨකයා බුද්ධිමත් නොවන නිසාද??</div><div><br /></div><div>මෙම මාතෘකාව තවත් එක් සෙට් වීමකට හේතු වාසනා වේවා!!!!</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-1156199896248874205?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com55tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-35508425453213243692012-01-12T09:37:00.003+05:302012-01-12T11:10:59.309+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/-KrFqDLjK9LA/Tw5yKnGyB0I/AAAAAAAAA9o/xYhmLP9a-3I/s1600/jpgimage2.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-KrFqDLjK9LA/Tw5yKnGyB0I/AAAAAAAAA9o/xYhmLP9a-3I/s320/jpgimage2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696616105291941698" /></a>ගම් මැද්දෙ තියන පොර කුකුල් කොටුව උඩින් හැමදාම ඉර පා‍යගෙන එනවා බලං ඉන්න පෙරුම් පුරන ගුනේට එදා උදයත් ඒ දර්ශනය අමුතු උනේ නෑ..වෙල් නියර දිගෙ උදැල්ල උස්ස ගත්ත ගොවි මහ්තවරු තමන්ගෙ හාමිනේට සමු දීලා යනවා ගුණේ ජනේලයෙන් බලං ඉන්නෙ හැමදාම පුරුද්දට වගේමයි. බිම වැටිලා තිබ්බ සරම ඇඳ ගත්ත ගුණපාල පාරට බැස්සෙ අද දවල් ‍පල්ලහැ ඇළ ගාව ගෙදර කුසුමා නංගිට වෙච්ච පොරොන්දුව ඉටු කරන්න හිතේ තියාගෙන.දත මැද ගන්න පහල වෙලේ ළිදට ගිහින් ආපහු එව ගුනයට ඇහුනෙ උඩහ ගෙදර කිරි අප්පා කෑගහනවා..<div><br /></div><div>මොකක් හරි මරාලයක් පාත් වෙන්න යන්නෙ කියලා තේරුන ගුනයා කෙහෙල් පදුර අස්සෙන් රිංගලා බලපුවම තමා වෙච්ච සංතෑසිය දැක්කෙ.දනිපනි ගාල කෙහෙල් ගාලෙන් පැන ගත්ත ගුනයා ‍කාමරේට පැනගෙන සරමට උඩින්ම කමිසයක් ඇගට දාගෙන පිලිකන්න පැත්තෙන් එලියට බහිද්දි තමා ගුනයට මතක් උනේ සෝමපාලගෙ ගෙදරට දෙන්න කියපු කොස් ගෙඩිය තාම පිලිකන්නෙ කියලා..කුසුමා බලන්න යන ගමන් වැව් කණ්ඩියෙන් පැනල සෝමදාස‍ ලගෙ ගෙදරට යන්න හිතාගෙන ගුණයා එලියට බැස්සා.</div><div><br /></div><div>වැව් තාවුල්ලෙ දිය කඩිති වල තිත්ත පැටවු නටනවා වෙනදට අසාවෙන් බලා හිටියත් අද තියන වැඩ ටික ඉවර කරන්න ඕනි නිසා ගුණයා සෝමදාසගෙ ගෙවල් පැත්තට හැරුනෙ ගමන ඉක්මන් කරන්න හිතාගෙන. සෝමදාසෙගෙ ගේ තිබ්බෙ වැව පල්ලහා තිබ්බ කඩමණ්ඩිය කෙලවරේ.. උන්ගෙ ගෙදර කවුරුත් පේන්න හිටිය නැති නිසා ‍ගුණපාල මිදුලටම ගියා..</div><div><br /></div><div>"සෝම දාස................. සෝම දාස..... " පුලුවන් තරන් හයියෙන් ගුණපාල කතා කරත් ගේ පැත්තෙන් කිසිම සද්දයක් ආවෙ නෑ..</div><div><br /></div><div>"සෝම දාස........... තෝගෙ අම්මට....... " වචනෙ ඉවර කරන්න හම්බ උනේ නෑ</div><div><br /></div><div>"කවුද යකෝ මෙතන කෑහගහන එකා.. කාගෙ අම්මටද යකෝ....."<br /><div><br /></div><div>"සෝමදාම.. උඹලගෙ අම්මට කියපං අපේ ගේ පිළිකන්නෙ තියන කොස් ගෙඩින ඇන්න එන්න කියලා.. දැන් දවස් දෙකක් විතර වෙනවා.. කොස් ගෙඩිය වැල වෙයි.."</div></div><div><br /></div><div>"දැන් උඹ කොහෙද ඔය දුවන්නේ.."</div><div><br /></div><div>මං අද දවල්ට කුසුමට එන්න කිව්වා බං දං කැලේ කොටු පනින්න..</div><div><br /></div><div>ඉතින් මේ උදේ කොහෙද යන්නෙ..</div><div><br /></div><div>අර අපේ ගෙවල් උඩහ කිරි අප්පට බලලෙක් පැනලනේ..</div><div><br /></div><div>ඉතින් තොගෙ බල්ලද.. තෝ කොහෙද දුවන්නේ..</div><div><br /></div><div>අප්පගෙ ඇට තැලිලලු.. මං හිටියොත් ඉස්පිරිතාලෙ යන්න වෙන්නෙ මට.. ඒ නිසා මං ගෙදරින් පැන ගත්තා..</div><div><br /></div><div>කොයි ඇටේද තැලිලා තියෙන්නේ...</div><div><br /></div><div>උකුල් ඇටේ කියලා තමා අපෙ අම්මා කියනවා ඇහුනේ...</div><div><br /></div><div>මාත් මේ පියවතී නගාට කිව්වා ඔලිඳ කෙලින්න දවල්ට එන්න කියලා.. මාත් එන්නද එහෙනන් උඹලත් එක්ක දං කැලේ කොටු පනින්න..</div><div><br /></div><div>හා එහෙනන් උඹ ඇදුමක් දාගෙන වරෙන්කො.. මං එතකං වෙරළු ගෙඩි ටිකක් කඩා ගන්නං..</div><div><br /></div><div>හිටපං ගුනේ මං හාල් ටික ගරලා එන්නං..</div><div><br /></div><div>තෝ කාටද හාල් ගරන්නෙ..</div><div><br /></div><div>මං ආච්චිට හාල් ගරන ගමන් හිටියෙ බං..</div><div><br /></div><div>නොදකින්.. ආච්චිට හාල් ගරා ගන්න කියපං බං.. උඹ නැඹිලිය ආච්චිට දීලා වරෙන් යන්න..</div><div><br /></div><div>දෙන්නත් එක්ක දෙකේ ඇලෙන් ඇග පොඩ්ඩක් හොදගෙන සපත්තු පාලම උඩට වෙලා කදයක් දාගෙන හිටියේ කුසුමයි පියවතියි එනකං.</div><div>කුසුමා සුදු ගවුමක් ඇදගෙන නියර දිගේ එනවා දැක්ක ගුණපා‍ලගෙ මූණු අදුරු වෙලා ගිහ හැටි සෝමදාස ‍දැක්කත් නොදැක්ක වගේ හිටියේ ගුණපාල ගැන හොදින්ම දන්න නිසා.</div><div><br /></div><div>මොකද කුසුමා සුදු ඇදුමක් ඇදගෙන</div><div><br /></div><div>අම්මා රෙදි හෝදලා ගුනේ අයියා.. මේක විතරයි තිබ්බෙ..</div><div><br /></div><div>දැන් සුදු ගවුමෙ මඩ ගැවෙයිනේ..</div><div><br /></div><div>ඒක තමයි අයියා.. මට බයයි.. සුදු ගවුමෙ මඩ ගැවුනොත් ගෙදරින් බනී මට..</div><div><br /></div><div>මොකද කරන්නෙ සෝමදාස..</div><div><br /></div><div>අපි එහෙනන් සියාතු ආතගෙ බඩඉරිඟු කොටුවට පනිමු.. පැලත් තියනවා මැස්සත් තියනවනේ..</div><div><br /></div><div>ආහ්.. එතකොට සියාතුව නැද්ද</div><div><br /></div><div>නෑ බං.. අද සමෘද්ධිය දෙන දවසනෙ..මං දැක්කා අද ජැංඩියට ඇඳගෙන අප්පුවගෙ ටැක්ටරේ නැගලා යනවා.</div><div><br /></div><div>එහෙනන් පියවතී කැමති වෙයිද..</div><div><br /></div><div>ආන්.. එන්නෙ ඒකී.. පියවතී.. සියාතු අතාලගෙ හේනට යමුද..</div><div><br /></div><div>හා.. මං මේ කියන්නමයි උන්නෙ.. ලපටි ඉරිඟු කරලක් කාලෙකින් කෑවෙ නෑ..</div><div><br /></div><div>වරෙව් යන්න එහෙනන්.. පය ඉක්මන් කරපං.. ඉර මුදුන් වෙන්න කලින්..</div><div><br /></div><div>‍සුමනා අක්කා මට බැන්නනේ සෝමදාය අයියේ..</div><div><br /></div><div>ඒ මොකද පියව‍තියෝ</div><div><br /></div><div>නෑ මං උඹත් එක්ක දං කැලේ රිංගනවා කියලා කොටු පනින්න..</div><div><br /></div><div>ඇයි බොල.. ඒකිය සිරිදාසව පිලිකන්නෙ තියාගෙන කොස් වරකා කපා ගන්න හොදයි.. තොයි මායි දං කැලේ කොටු පැන්නම ඒකිට තියන රුදාව මොකද...</div><div><br /></div><div>ඔව්වට කෑ ගහලා වැඩක් නෑ සෝමෙ.. මෙන්න මෙහි වරෙන් යන්න පය ඉක්මන් කරලා...</div><div><br /></div><div>සියාතු ආතාගෙ හේන බඩ ඉරිගු කරල් පිරිලා එක යායට.. බලං ඉන්න ආස ආස දර්ශනයක්.. පරිසරේ ලස්සන විදින්න කැමති ගුණපාල කුසුමාගේ අතින් අල්ලගෙ අඹගහ මුදුනෙ තියෙන පැලට දිව්වෙ මැස්ස පැත්ත යන සෝමදාට කතා කරගෙනමයි</div><div><br /></div><div>සෝමේ.. ඉර බහින්න කලින් ඇල ලගට වරෙන්.. නාගෙනම යමු..</div><div><br /></div><div>සෝමදාසට ඒ දේ ඇහුනා දැයි මා නොදනිමි.. පරිසරය තුල විහඟ ගී නාදය හැරෙන්නට වෙන කිසිම හඩක් නෑසුනි...</div><div><br /></div><div>අදට කතාව ඉවරයි....................</div><div><br /></div><div><a href="http://kathika.wordpress.com/2008/03/02/%E0%B6%B4%E0%B7%96%E0%B6%BB%E0%B7%8A%E0%B7%80-%E0%B7%80%E0%B7%92%E0%B6%BD%E0%B7%8F%E0%B7%83%E0%B7%92%E0%B6%AD%E0%B7%8F-%E0%B7%83%E0%B6%B8%E0%B7%8A%E0%B6%B4%E0%B7%8A%E2%80%8D%E0%B6%BB%E0%B6%AF%E0%B7%8F/">පිංතූරය ගත්තෙ.. මෙන්න මෙතනින්</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-3550842545321324369?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-66079602088455707472011-12-12T16:40:00.001+05:302011-12-12T17:26:36.791+05:30<div style="text-align: left;">එදා ලස්සනට ඉර පායලා තිබ්බලු.. අනේ මන් නන් ඔව්වා දන්නෑ හැබැයි.. මට නන් උදේට ‍හොදට සැපට නින්ද යනවනේ..පාන්දර 9ට විතර කෝල් එකක්..</div><div><br /></div><div>අඩෝ.. නැගිටපං ඩෝ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div> හලේ.. මයෙ කණ</div><div><br /></div><div>කෑගන්න එපා යකෝ.. දෙව්දුව තුරුලෙ.. ඇරෙයි යකෝ....</div><div>තෝ දෙව්දුව පැත්තකින් තියලා ලෑස්ති වෙයන්.. තව පැය භාගෙන් අපි ඔතන....</div><div><br /></div><div>කොහෙ යන්නද බං..</div><div><br /></div><div>ටීං ටූන්.. ටික් ටොක්.. නොදකින් මූ පෝන් එක තියලත් ඉවරයි..</div><div>දැන් මොනා කරන්නද.. ලෑස්ති වෙලා පංසල ලගට ගියා.. </div><div>මේන් වැන් එකක් පුරෝලා... කෙල්ලෝ...</div><div><br /></div><div>හත් දෙයියනේ... කොටා.. තෝ මොකද මේ සමිතියෙ නායකයා වෙලා....</div><div>නායක මගුලක් නෙමේ යකෝ.. මේ අපෙ නංගිගෙ යාලුවො සෙට් එකක්.. වරෙන් මුං එක්ක සත්තු වත්තෙ යන්නේ..</div><div>ඇයි උඹව දැකලා එපා වෙලාලුද..</div><div>නෑ.. තෝවයි මාවයි දෙන්නම දැකලා මුන්ට එපා වෙලාලු.. නැගපං වාහනේට..</div><div><br /></div><div>සික්.. මූ මගෙ හිරිඔතප් බිඳින හැටි..</div><div>බෙල්ලෙන් අදින්න එපා යකෝ.. පරණ ෂර්ට් එකක්.. ඉරෙයි ඕක..</div><div><br /></div><div>සික් විතරක්.. මූ කෙල්ලො ගොඩක් මැද්දෙ මාව චාටර් කරපු හැටි..</div><div>දැන් ඉතින් මට එපා කරපුම වැඩේ.. කෙල්ලංගෙ කිචි කිචිය අස්සෙ ඉදගෙන යන එක.. ඔහොම අමාරුවෙන් ඒකත් කරා කියමුකො.. ඔන්න බැස්සා සත්තුවත්ත ගාවින්.. බැහැලා ටිකතුත් ගත්තා විතරයි කොටාගෙ යාලුවෙක් දුවගෙන ආපි මෙතනට..</div><div>හලෝ මචං.. උඹ කොහෙද මෙහෙ..</div><div>මං දැන් මෙහෙනෙ වැඩ... ඉතින් උඹ කොහෙද මෙහෙ..</div><div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>මං ආවා බං නංගිලට සත්තුවත්ත පෙන්නංන... </div><div>ආහ්.. මරුනේ.. මං කියලා දෙන්නං සත්තු ගැන..</div><div><br /></div><div>පැණි බේරෙන මූන.. මූ කෙල්ලන්ටම ඉපදිච්ච එකෙක්ද කොහෙද..</div><div>මචං.. මූ දැන් කෙල්ලො ටික අරන් යයි.. වරෙන් අපි දුමක් දාල එමු..</div><div>උඹට මූව ෂුවර්ද.. කෙල්ලො ටික තනියෙන් දාල යන්න..</div><div>මූව උඹට වඩා ෂුවර්.. වරෙන්කො යන්න...</div><div>ඔන්න දැන් ඒකත් ගහලා එද්දි අරූ සත්තු ගැන වර්ණනාව.. ගෑණු ළමයි ටිකත් උගෙන් ප්‍රශ්න හැටයි..පවු අසරණයා</div><div><br /></div><div>දැන් නංගිලා මේ කුඩුවේ ඉන්නේ වලස් ජෝඩුවක්..</div><div><br /></div><div>ආහ්.. අයියා.. එතකොට අර ලොකු එකා පිරිමි වලහද.. කෝ ගෑණු වලහා..</div><div>නංගිලා.. වලහගේ ගෑණු සතාට කියන්නේ ගෑණු වලහා‍ නෙම් වැලහින්න කියලා..</div><div>ආහ්.. එතකොට අයියා පිරිමි වලහා වලහින්නද ඇ.... ඕං තව ප්‍රශ්නයක්..</div><div>නෑ නෑ නංගි.. පිරිමි සතා වලහා විතරයි..</div><div><br /></div><div>මූ දැන ගත්තා මෙතනින් ගොඩ යෑමක් නෑ කියලා.. මූ ගියා අලි බලන්න..මේන් අලියෙක් ඉන්නවා.. කකුල් පහයි..</div><div><br /></div><div>ආහ්.. අයියා.. අර අලියා.. අර බලන්න.. ආබාධිත අලියෙක්ද අයියා ඌ..ඇයි අයියා ඌට කකුල් පහක්..</div><div>හලේ.. අරූගේ කන්දෙකින් දාඩිය බේරෙනවා..</div><div>අපි යමු නංගිලා.. අලි පස්සෙ බලමු.. කියලා මූ ගියා සිබ්‍රා පෙන්නංන..</div><div>අයියා.. ඇයි අර බූරුවගෙ ඇගේ ඉරි තියෙන්නේ..</div><div>ආහ්.. නංගි ඒ බුරුවො නෙමේ.. උන්ට කියන්නේ සිබ්‍රා කියලා..</div><div>මූ දැනගත්තා එතනත් ගොඩ ඒමක් නෑ කියලා.. මොනව උනත් මූට දැන් නන් කෙල්ලො සනුහරේම එපා වෙලාද කොහෙද..</div><div><br /></div><div>අයියා.. අර ‍පිරිමි මොණරෙක්.. කෝ එතකොට ගෑණු මොනරා..</div><div>නංගි..එහෙම සත්තුන්ගෙ ගෑණු අයට කියන්නේ සෙබඩ කියලා.. ගෑණු මොනරු කියලා ජාතියක් නෑ.. </div><div>දැන් නන් ඌට ටිකක් වෙන්න මල පැනලත් එක්ක ඉන්නේ..</div><div>එතකොට අයියා.. හාවගෙ ගෑණු සතා මොකාද..</div><div>නොදකින්.. ඒක ඌත් දන්නැද්ද කොහෙද.. මු අස්පයො ගැන විස්තර කොරන්න ගත්තා..</div><div><br /></div><div>එතකොට අයියා ගෑණු අස්වයා කෝ මෙතන..</div><div>නංගි ගෑණු කියලා නම කියන්න එපා කියලා කිව්වා </div><div>නේ මං දැන් සැරයක්.. ගෑණු අස්සයා නෙමේ.. ඌ වෙළඹ..</div><div><br /></div><div>ආහ්.. වෙළඹ නේ අයියා..</div><div>එතකොට අයියා අර අතන ඉන්නේ..</div><div>ආහ්.. ඒ බූරුවෝ..</div><div><br /></div><div>හානේ.. ඒ බූරුවොද.. එතකොට කෝ ගෑණු බූරුවෝ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>ගෑණු ‍බූරුවො ඔය ඉන්නේ.. ඔය වගේ උන් තමා ගෑණු බූරුවෝ.. උන්ට මෙලෝ මගුලක් කිව්වට තේරුන් ගන්නෑ..</div><div><br /></div><div>ෂෘ.. අයියා මාරයිනේ.. අයියා ගෑණු බුරුවන්ට උගන්නංනත් යනවද..</div><div><br /></div><div>දඩෝස්...........</div><div>අරූ බිම..</div><div>අපි නංගිලත් එක්ක ආපහු ගෙදර ආවා........</div><div><img src="http://3.bp.blogspot.com/-mVjs0_BulPE/TuXqdr_tWXI/AAAAAAAAA9U/LX1Sx-02Ggc/s320/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685207900372162930" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 204px; height: 248px; " /><div></div></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-6607960208845570747?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-61905729710290066322011-12-12T11:23:00.017+05:302011-12-12T16:20:52.841+05:30<div style="text-align: left;">මුලින්ම මේ තරගාවලිය සාර්ථක කරගැනීම සදහා <span class="Apple-style-span" style="text-align: left; ">මෙයට සහභාගි වුන සියළුම සයිබර් අවකාශයේ සහෘදයන්ට ඉස්තූතිවන්ත වෙමි.. මේක මඩ පෝස්ට් එකක් ලෙස ලියන්නට ම‍ගේ තුන් හිතකවත් නැත. මන්ද යත් එදින පැවැත්වූ තරගාවලියතුල මා දුටු විශේෂත්වය නිසාවෙන් මෙයට මඩක් ගසන්නට තරම් මා කුහක නොවිය යුතු යැයි මගේ සිත නොයෙක් වර පවසන්ට වූ නිසාවෙනි.</span></div><div><br /></div><div>මෙය අප අභිත සහෝදරයාගේ තවත් එක සිහිනයක් ලෙසින් කලඑලි දුටු සංකල්පයක් වූ අතර ඔහුගේම අදහසක් මත එය සංවිධානය කිරිම සදහා නවක පරපුරක් වෙත ‍භාර කිරීමේ යෝජනාව ඒකමතිකව සම්මත වූ අතර ඒ සදහා වඩාත් සුදුසු පුද්ගලයා වශයෙන් අපේ හීන මල්ලිව ඒකමතිකව යෝජනා කරල ලදී..ඔහුගේ සහය සදහා නචියා කිඩෝ ශානිකා සහ පූසා යන අයද පත් කල අතර මීට අමතරව සිහින පමණක් දැක අදුනන ඔය රශ්මි කෙල්ල වැනි අපි නොදත් මිතුරින්ගේ සහයද ඔහුට නොඅඩුව ලැබුන බව ගුගල් බස් පදින් මිතුරන් හොදින් දන්නා කරුණකි. මෙය සංවිධාන කටයුතු සදහා සිහින මලයා තනියෙන් වෙහෙසුන අතර පූසා සහ අනිත් සගයින් මේ පිළීබඳව මුලින් කිසි වගකීමක් ගැනීමට උත්සුක නොවීය.</div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><u><br /></u></span></div><div>මට අද වගේ මතකයි දවසක් බත්තරමුල්ල හංදියේ සිහින මල්ලි දුවගෙන යනවා.. මං ඇහැව්වා ඇයි මල්ලි කොහෙද දුවන්නෙ කියලා. දාඩිය පෙරාගෙන හති හලාගෙන දුවනවා ..දිව කකුලට පැගිලා වැටෙන තරමට එලියට දාගෙන දුවන ගමන් මට කියනවා බුද්ධදාස ග්‍රවුන්ඩ් එක වෙන සෙට් එකක් බුක් කරන්න යනව මං මේ ඊට කලින් බුක් කරන්න යන්නෙ කියලා.. පවු.. අන්න ඒ තරන් කැපවීමක් තිබ්බ කොල්ලෙක් තමා අපේ හීන මල්ලි..</div><div>ඒ වැඩේ කරන්න හීන මල්ලිගෙ මාමත් සෑහෙන්න අපිට උදවු කරා. අන්තිමට ඒ මාමා ඇස් වල කඳුළු ‍පුරෝගෙන කිව්වා මේ වගේ ලස්සන වැඩකට ඒ මාමව සම්බන්ධ කරගත්ත එකට සැහෙන්න පිං කියලා..</div><div><br /></div><div>ශානිකා තනිකරම එනවුන්සින් පාර්ට් එක කරා. මුලින් හීනයා හිතං ඉදලා තියෙන්නේ මයිට් සෙට් එකයි ස්පීකර් ටිකකුයි හයර් එකට ගේන්න.. පස්සේ ශානිකාට පිං සිද්ද වෙන්න ඒ සියල්ලම නොමිලේම සෙට් කරගත්තා.. එව්වා තනිකරම හිනයගෙ ප්ලෑන්.. ඌ ඒ හැම සතේම ඉතුරු කරේ අපිට ‍සාර්තක ක්‍රිකට් තරගාවලියක් දෙන්න තමා ඉතින්.. පූසා කරේ කෑම ඕඩර් කරන්න ගිය එක.. ඒකේ බත් පැකට් නොමිලේ දුන්නේ.. ඒ සදහා ගිය සම්පූර්ණ වියදම අපේ ඩුබායි වල ඉන්න රුචකත් ඉතාලියේ සිටින ඩිලාන් සහෝදරයත් දුන් ආධාරයෙන් කරගත්තා.. කෑම එක නන් සුපිරියි.. අනික කෑම ඉතුරු උනෙත් නෑ.. පූසා ලස්සනට ඒ වැඩේ සංවිධානය කරලා තිබ්බා.. පූසා මොනවා උනත් සැහෙන්න මහන්සි උනා මැච් එක දවසේ.. මට මතකයි අපි ග්‍රවුන්ඩ් එකේ වැටිලා තිබ්බ කොල අහුලලා අයින් කරන්න ගිය වෙලාවේ පූසාට හොදටම තරහා ගියා..</div><div><br /></div><div>අයියා මේ.. ඔයාල එන්න ඕනි නෑ වැඩ කරන්න.. මං අහුලන්නං ඔය කොළ.. අයියාලා ගිහින් වාඩි වෙන්න..</div><div><br /></div><div>ඔන්න ඔහොමයි පූසාගෙ කැපවීම..ඒ තරන් එකමුතු කමක් තිබ්බා නවක පරපුරේ.. අනික නචියා කිඩෝ පාන්දර තුන හමාරේ ඉදලා ග්‍රවුන්ඩ් එකේ.. අඩි රූලක් ගෙනහල්ලා යාර තිහ මැනලා. ලස්සනට පිච් එක හදලා තිබ්බා.. උන් දෙන්නා තමා පිට්ටනියේ සියළුම කටයුතු බාරව හිටියේ..අනිත් සංවිධෘයක කෙල්ලො හීනයට තුරුළු වෙලා හිටියා කියලා නන් දැක්කා.. පස්සේ දවල් වෙද්දි හීනයයි ඒ කෙල්ලො ටිකයි පේන්න හිටියේ නෑ..රට්ටු එක එක කතා කියනවා.. ඒත් එව්වා වැඩක් නෑ.. උගෙ කැපවීම අපි අගය කරන්න ඕනි..</div><div><br /></div><div>අනික තමා තරග සංවිධානය. සෑහෙන්න හොද මට්ටමක තිබ්බා.. මට මතකයි දවසක් අපි කිව්වා මේ ගැන පූර්ව රැස්වීමක් තියමු කියලා.. සිහින මලය ඒකට තදින්ම විරුද්ධ උනා අපේ වටිනා කාලය ඒ වගේ දේවල් වලට ඕනි නෑ.. එයා භාවනා කරලා සිත දියුණු කරලා ඉන්න නිසා ටෙලිපති තාක්ෂනය ඔස්සේ අනිත් කමිටු සාමාජිකයන්ව දැනුවත් කරන්න පුලුවන් කියලා..ඉතින් සකෘදාගාමින් හිටි ගමන් බිහිවෙන කාලේ හීන මලයට එහෙම නැහැයි කියලා කියන්න බෑනේ.. ඔන්න ඌ කියපු දේ කරලම පෙන්නුවා.. කිසිම මීටිමක් නෙලුන් කොලේ තියා පොල් කොලයකවත් නොතියා ලස්සනට එදා දවසම ප්ලෑන් කරලා තිබ්බා..</div><div><br /></div><div>මං හිතන්නෙ තරග වල පිංතූර ටික ගොඩක් අය දැනටමත් මූණු පොතේ එහෙම දාල ඇති. කරුමෙකට මං ගත්ත පිංතුර ඔක්කොම ඩිලීට් උනානේ.. සික් විතරක්.. අපරාදේ සොදුරු සිහිවටන ටික.. ඔය බුද්දියයි රචියයි එහෙම පිංතූර කෑලි ගොඩක් ගත්තා මයෙ හිතේ..</div><div><br /></div><div>අනික තමයි මැච් එක දවසේ අපේ ආතල්..</div><div>ඕනයා රට ඉදන් එද්දි අපිටමයි කියලා ඔය බෝතල් දෙකක් ගෙනත් තිබ්බෙ.. සොරොවත් එපා කියද්දි උදේ 7 ඉදන් ඇවිත් බැලුම් බෝල පුම්බලා.ඌ පුම්බපු බැලුම් හිටපු ගමන් උඩ ගියා. පස්සෙ පිපුරුවා.. ඒක‍ට සිහින මලයා පුම්බපුව නන් දවසම පිම්බිලා තිබ්බා..</div><div><br /></div><div>ඕනයා ගෙනාපු බෝතල් මදි නිසා අපි කලිනුත් අරගෙන තිබ්බා නිසා යාන්තං වැඩේ ගොඩ ගියා.. නැත්තං පෝයට කොහෙන් කියලා ගන්නද.ඔබා මාම තුන්ඩු කෑල්ලක් එවලා තිබ්බා තරගයට එන්න වෙන්නෑ ගෙදර උයන්න තියනවා කියලා.. හැබැයි වෙනී අයිය නන් බිව්වෙම නෑ.. උ කරේ කොප්පෙ මකුළු දැල් වියන්න එන මකුළුවත් එක්ක චැට් එකක් දාගෙන හිටපු එක විතරයි.අසේල අයියා නන් කලින්ම ගෙදරට යන පාර ඇඳ‍ගෙන ඇවිත් තිබ්බ නිසා ලොකු අවුලක් තිබ්බෙ නෑ.. අනිත් උන් ගැන නන් කියන්න තරන් විසේසයක් තිබ්බෙ නෑ අප්පා.. සියල්ල සතුටින් විසිර ගියා ඉතින්..</div><div><br /></div><div>.ඒක නෙමේ මරු මැච් එක..</div><div>70 දශකෙ නාකි සෙට් එකයි 80 කොල්ලො සෙට් එකයි තිබ්බ මැච් එක.. මුලින් ඕනයා හෙන ලොකු ටෝක් දුන්නා උන් දිනනවා කියලා.. බෝතලයක් ඔට්ටුයි කිව්වම ඒක බෑ කියලා ග්‍රවුන්ඩ් එක වටේ දුවන්න කතා කරා.. පස්සෙ උන් පැරදුනාම බයිලා කියලා සේප් වෙන්න යනවා.. පවු ‍අහිංසකයො නිසා බේරුනා..</div><div><br /></div><div>මරු ආතල් කියන්නේ සානි ගේ ලවුස්පීකර් සද්දෙ නිසා ඩී ජේ එකක් ගෙනාවෙත් නෑනේ.. අපි බොන්ගො එකක් කලින්ම සෙට් කරලා තිබ්බේ.. මොනවා උනත් ආතල් දවසක්.. හීනයා අදුරන කෙල්ලො ගොඩාක් එක්ක ඇවිත් හිටියා..<a href="http://magesanda.blogspot.com/2011/04/blog-post.html"> අර චාටර් කුජීත අවුරුදු උත්සවයට වඩා නන් </a>මේක සුපිරියි.. කෑම එහෙම මදි නොකියන්න තිබ්බා.. චිකන් බුරියානි තිබ්බා බිත්තර දෙකක් එක්ක.. තව අතුරු පසට පලතුරු සලාදයකුයි අයිස් ක්‍රීමුයි තිබ්බා..ඒවා මාරම රසයි.. මොනව උනත් ඒ සදහා පිට රට ඉදන් උදවු කරපු රුචා ටයි ඩිලාන්ටයි ආයෙත් පාරක් මං ඉස්තූති කරනවා..</div><div>‍</div><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><u><br /></u></span></div><div>ඒ අතරේ අමතක කරන්න බෑ හසී නගත් ඩොකී වැඩ වලට සැහෙන්න උදවු කරා..මගේ හිතේ තව සෑහෙන්න සිහි වටන එකතු වෙලා තියනවා.. එව්වා පිලිවෙලකට ගොතා ගන්න බෑ අප්පා.. මේ තියන වැඩත් එක්ක..</div><div><br /></div><div>අනික තමා මං මෙතනදි අභිතයට විරුද්ධව කතා කරන්න ඕනි.. මොනව උනත් උන් හිතාගෙන ඉන්නේ උන්ට විතරයි ‍‍වැඩ කරන්න පුලුවන් කියලා.. සිහින මල්ලිල වැනි නව පරපුර ගැන මට මාර ආඩම්බරයක් තියෙන්නේ.. උන් බොන්නෙත් නෑ.. සෙට් වෙන්නෙත් නෑ .. ඒ උනාට වැඩ නන් සුපිරියි ඇ.. ඔයාලා කවුරුත් දන්නැති තව කැත වැඩක් අභිතයයි ලසියයි කරන්න හැදුවා.. උන් මීට දවස් 10කට කලින් විතර සෙට් වෙලා තීරණයක් අරගෙන ක්‍රිකට් මැච් එක උන් සංවිධානය කරන්න හැදුවා.. තනිකරම කුහකකම.. ඒත් ඒ වෙලාවට ඒක කරගන්න වෙලාව මදි උනා. ඒ බාධක මැද්දෙත් මේ වගේ ලස්සනට තරගය සංවිධානය කරලා අපි හැමෝටම ජීවිතේ අමතක නොවන තවත් එක දවසක් උදා කර දුන්න සංවිධායක මණ්ඩලයේ හැමෝටම මාගේ හදපිරි ප්‍රණාමය..</div><div><br /></div><div>මේ වගේම තවත් ලස්සන ක්‍රිඩා සැනකෙලියක් ලබන වසරේදීත් කරන්න ලැබේවායි මා ප්‍රාර්ථනා කරන්නෙමි. </div><div></div><div>අවසානයට අභිත අයියාගේ වචනයෙන්..</div><div><br /></div><div>අඩෝ.. මේ ........ යගේ විසිල් විතරයි බල්ටි නෑ...</div><div><br /></div><div>ප/ලි,</div><div>ලියවුනා හරි නැද්ද මන්දා... එහෙනන් සමාවෙන්න ඇ.. වැස්සෙ මැච් එක ගහලා හොදටෝම සනීප ලැ හප්පා..</div><div><br /></div><div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/-v2cWTXyftQE/TuXMtVOx4DI/AAAAAAAAA9I/ztUGPmFfJEU/s320/27-softball.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685175183790432306" style="color: rgb(0, 0, 238); text-decoration: underline; display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 174px; " /><div></div></div></div><div>පිංතූරෙ මෙතනින් ඇ..</div><div><span class="Apple-style-span">http://www.thesundayleader.lk/wp-content/uploads/2011/10/27-softball.jpg</span></div></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">ප/ල/ලි,</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">හදිස්සියේ විදුලිය ඇනහිටීම නිසා පෝස්ට් එකේ අඩුපාඩු පිට කියවන්න ලැබුණ අයට මාගේ ශෝඛය පළකරමින් සමාව ඉල්ලා සිටින අතර ඒ පිළිබඳව දැනුවත් කල අභිත අයියාට මාගේ ස්තූතිය..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-6190572971029006632?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-51617597379352115782011-12-03T11:55:00.002+05:302011-12-03T12:19:17.607+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-7k4LRr0EFVY/TtnGQ4QZX-I/AAAAAAAAA88/6JDCLi7LKqE/s1600/water.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-7k4LRr0EFVY/TtnGQ4QZX-I/AAAAAAAAA88/6JDCLi7LKqE/s320/water.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681790398185955298" /></a><br />අද දවසෙම කම්මැලි කමේ ඉද්දි බ්ලොග් කියවන්න ආවා.. එතකොට ගොඩක් අය ලියලා තිබ්බ ලිපි දැකලා මටත් හිතුනා මං ගැන පෝස්ට් එකක් ලියන්න.. මේක කියවලා ඔයාලට හිනා යයිද දන්නෑ.. ඒත් හිනා නොගියට කමක් නෑ.. හැමෝටම ලියන්න පුලුවන් නන් තමන් ගැන ඇයි මට විතරක් ලියන්න බැරි නේ..<div>හනේ.. ඒ සිද්ධිය මතක් වෙනකොටත් මට හිනා යනවා අප්පා.. </div><div>ඒ කාලේ මං හෙන පොඩි.. මොකද ඉස්කොලෙ යන කාලෙ අපි කොහොමත් පොඩි නේ.. </div><div>ඔයාලට මතකද ඒ කාලේ අර ලොකුවට නත්තල් ගස් හදනවා.. මන් දන්නෑ ඔයාලට මතකද කියලා.. හැබැයි මට නන් එහෙම නත්තල් ගහක් ගැන පොඩ්ඩක් වත් මතකයක් නෑ..මොකද මං එහෙම ගහක් දැකලා නැති නිසා..</div><div><br /></div><div>ඉතින් ඔය නත්තල් ගහ මට මතක් උනේ ඇයි කියලා ඔයාලා දන්නෑනේ.. අපි හැමෝම දන්න විදිහට නත්තල් ගස් හදන්නේ නත්තල් කාලෙටනේ.. ඉතින් නත්තල් කාලෙ කියන්නේ දෙසැම්බර් වලටනේ..ආයෙ මේක බලන බොලා වගේ ඔටුවලට අමුතුවෙන් කියන්න ඕනි ‍නෑනේ මේ දෙසැම්බර් මාසෙ කියලා.. ඉතින් මට නත්තල් ගහ මතක් උනේ ඇයි කියලා බොලාලට හිතා ගන්න බැරි නන්.. හයියෝ.. සික්.. මැට්ටො ටිකක්..</div><div><br /></div><div>හරි.. දැන් ඒ නත්තල් ගහෙන් වැඩක් නෑ.. ඔන්න දැන් ආයෙත් අපි කතාවට යමුකෝ.. ඉතින් මං කිව්වනේ මං ඉස්කෝලෙ යන කාලේ හරි පොඩියි කියලා.. ඔන්න මං දවසක් ඉස්කොලෙ නිවාඩුවට ගමේ ගියා.. අපි හෙන හද්ද වන්නියේ.. අපේ ගමේ තිබ්බෙ අපිට ඉන්න පොඩි පොල් අතු පැලක්.. ඒත් ඉස්සර ඒකෙ වහලෙට පිදුරු දාලලු තිබ්බේ.. ඒත් මට මතක කාලෙ ඉදන් වහලෙට දාල තිබ්බෙ පොල් අතු.. සමහර විට අපෙ අම්මා මට බොරු කියලා වෙන්නැති නේ.. </div><div><br /></div><div>ඔන්න ඉතින් ආයෙත් කතාව ඇ.. ඉතින් මං ගමේ ගියානේ.. මං ගමේ ගිහින් සෙල්ලං කරන්න හරිම ආසයි.. කුඹුරේ ගොයම් කපන කාලෙට නන් ගොයම් කොලේ උඩ සෙල්ලං කරන්න පට්ටම ආසයි.. පස්සෙ ඇඟ කසන්න ගත්තම වෙලේ ලිදට ගිහින් නාලා .. හඳ එළි‍ය වැටුනම නියර උඩින් ඇවිදගෙන එන්න තියනවා නන් හිතට තාමත්ආස හිතෙනවා..</div><div><br /></div><div>ඔන්න ආයෙත් කතාව.. ඔන්න දවසක් අපෙ මාමල බොන්න සෙට් වෙලා.. ගමේ තියනවා බ්‍රැන්ඩ් එකක් ඒකට එයාල කියන්නේ " ඇති හිටියා " කියලා.. සමහරු "රවුන්ඩ් අප්" කියලත් කියනවා.. ඒකට ඇති හිටියා කියන්නේ ඒකෙන් ෂොට් දෙකක් දැම්මම ඔලුව රිදෙනවලු.. ඉතින් සෙට් උන දැන් ඇති හිටියා කියලා නැගිටලා යනවලු.. අන්න ඒ නිසයි ඇති හිටියා කියන්නේ.. ඔන්න දැන් අපේ මාමලත් බොන්න සෙට් වෙලා.. එයාලා සෙට් වෙන්නේ අපේ ගමේ තිබ්බා පනං දොල කියලා දොලක්.. ඒ දොල ලග තමා කස්ටිය සෙට් වෙන්නේ.. මාත් ඉතින් ඉදලා හිටලා දැන් සෙට් උනාට ඉස්සර පොඩි එකා නොවැ.. ‍මොනවා උනත් මං නන් කියන්නේ සෙට් වෙනවා නන් සෝඩා තමා.. ආයේ කොක් වගේ එව්වා බීව්වම සුගර් වැඩි වෙනවා කියන්නේ.. අනේ මන්දා අප්පා ඔව්වා නන්.. ඔය ර‍ට්ටු කියන කතානේ. ඉතින් ඔන්න එදා දොල අයිනේ මාමල සෙට් වෙලා බිව්වා හරිද.. ඉතින් එයාල බිව්වම බොලාට මොකෑ.. අහවල් දේකට කට ඇරන් තවත් බලං ඉන්නවද මන්දා..</div><div><br /></div><div>ඉතින් මං ගමේ ගියා කිව්වනේ ඔයාලට.. ඔන්න මං ගමේ ගිය හැමවෙලේකම ආපහු ගෙදර එනවා.. මොකද මං ඉස්කොලෙ ගියෙ මෙහෙනේ.. ඉතින් මං ගෙදර එන්නැතුව බෑනේ.. අනේ මන්දා බොලාලත් මොනවා හිතාගෙන මෙව්වා බලනවද කියලා.. </div><div><br /></div><div>ඔන්න ආයෙත් මගේ කතාව..</div><div><br /></div><div>මං දැන් කිව්වේ මං කෝප්පෙන් වතුර බිව්ව හැටිනේ.. ඔන්න දවසක් අපේ ගෙදරට අලුත් කෝප්පයක් ගෙනාවා.. ඔවු.. ඒකෙ ලස්සන පිංතූරයක් තිබ්බා.. මං තමයි ඒක තෝර ගත්තේ.. ඒක ගේන්න ගිය විදිහත් හරි ශෝක් අප්පා.. මං එදා තනියෙක් කඩේට ගිහින් එතන තිබ්බ කෝප්පයක් අරං සල්ලි දීලා අරගෙන ආවා.. වෙන ගේන්න විදිහක් තිබ්බෙ නෑනේ..</div><div>ඉතින් දැන් ආයෙත් කතාවේ අන්තිම ටික.. කෝප්පෙ මං ගෙදර ගෙනහැල්ලා.. ඒක ඉස්සල්ලම සබන් දාලා හේදුවා.. ඊට පස්සෙ උණු වතුරෙනුත් ටිකක් හොදලා.. වතුර එකක් පුරවලා ගත්තා කොප්පෙට.. ඊට පස්සේ.. ඉතින් බොලාල වතුර බොන විදිහටම මාත් ඒක බිව්වා.. ආයෙ මට කියලා වෙනස් විදිහකට බොන්න බෑනේ.. </div><div>හලේ.. සංසාරේ.................. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-5161759737935211578?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-72872309075344056442011-11-18T09:51:00.002+05:302011-11-18T10:12:01.307+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-ac6dq1XS29I/TsXiAzskHYI/AAAAAAAAA8s/cfHUxlgdhAk/s1600/walnut-bed-liffey-shimna-2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 215px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ac6dq1XS29I/TsXiAzskHYI/AAAAAAAAA8s/cfHUxlgdhAk/s320/walnut-bed-liffey-shimna-2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5676191408875380098" /></a><br />හැමදාම ඔපිස් යද්දි පිළිගැනීමේ කවුන්ටරේ ලග රෝස මල් පොකුරට හැංගිලා ඉන්න කෙල්ල දැක්කෙ නැත්තං මට ඉතින් උදේට කෑවේ නෑ වගේ.. බිත්තර රොටී දෙකයි ‍පරාට තුනයි හැමදාම වගේ කාල ගියත් ඒ කෙල්ල නැති දවසට නිකං බඩට මල්ටි බැරල් ගැහැව්වා වගේ පිච්චිලා යනවා. හැමදාම උදේට ගුඩ් මෝනින් කියලා කට පුරා කිව්වත් කවදාවත් ඒ කෙල්ලෙග තියන උද්දච්ච කමට මූණ බලලා ගුඩ් මෝනින් කියන්න බැරි හැටි.. හැමදාම පුටුව උඩ පතබෑවෙන්නේ ඒකිට මුලු හිතෙන්මෙ බනින ගමන්.<div><br /><div>ඒක බඳින්න කොල්ලෙක් ඉන්නවා බං.. එන්ගේජ් වෙලා ඉන්නේ.. හැමදාම මගෙ මූණ දකිය අල්ලපු පුටුවෙ එකී ඉදගන්නේ ඔය වචන පේලිය කියන ගමන්.. හරියට ඒකිට ඒක කිව්වෙ නැත්තං වැඩ පටන් ගන්නත් බෑ වගේ.</div><div><br /></div><div>උදේ පාන්දර ශෝඛ මූඩ් ගහලා පැත්තකට වෙලා ඉද්දි ලොක්කා කෝල්..</div><div><br /></div><div>මේ .. දැන් ගෙට් එක තියනවා නේ.. හොටේල් එක ලෑස්තිද..</div><div><br /></div><div>ආහ් ඔවු. එව්වා හරි.. ඒ උනාට බෑ අප්පා මට තනියෙන් කරන්න.. තව ටීම් එකක් දෙන්න.. විසිට් යන්නයි ඔව්වයි දෙකම කරන්න වෙලා නෑ අප්පා..</div><div><br /></div><div>ටීම් ඕනි නෑ.. අර රෝස මල ගනින් සහයට</div><div><br /></div><div>හැහ්.. ඉබ්බා මොකේද ඇන්නාවේ කිව්වලු..</div><div><br /></div><div>අනේ එයා එපා.. එයත් එක්ක කොහොමද වැඩ කරන්නේ..</div><div><br /></div><div>දැන් තනියෙන්නෙ කරන්න බෑ කිව්වෙ.. දෙන්නත් එක්ක ඕනි මගුලක් නටාපිය..</div><div><br /></div><div>කලූ මූණ ලැජ්ජාවෙන් රතු වෙලා දම්පාට වෙලාද කොහෙද.. මෙව්වා දෙයියොම බලා ගන්න ඕනි..</div><div><br /></div><div>ඔන්න ඒ පණිවිඩත් කියලා එකට වැඩ කරන්න පටන් ගත්තත් හරි ‍මේකිගෙ ලොකු පොර ටෝක් අහලම එපා වෙලා තිබ්බේ..</div><div>වෙලාවට මහ රජ්ජුරුවන්ගෙ දුව වෙලා ඉපදුනේ නැත්තේ.. නැත්තං ඒ කතන්දර ටික අහපුවම සසර කළකිරෙනවා..</div><div><br /></div><div>ඔන්න කළ වයස ආහ් නෑ.. දවස් සති ගෙවිලා ගිහින් ගෙට් එකත් සෙට් උනා..ඔන්න උදේ පාන්දර ගියා සක්කරේ ගන්න.. හප්පා.. මේකි මොන වැඩද.. අද බඳින්න යනවා වගේ මේකප් පාට.. මූණ පාටවල් 77කින් පාට කරගෙන.. පෝය දවසෙ ආලවක තොරණ වගේ..මදෑ වැඩට උදව්වට එකියක් ගත්තා..හෝටලට ගිය වෙලේ ඉදන් මහ අම්මණ්ඩි වගේ පුටුවක් උඩ දපලා වැඩ පවරනවා.. නොදකින් සහයට එකී..</div><div>ඔන්න උදේ වැඩ ඉවර කරලා මාත් දෙකක් තුනක් දාගන්න හිතාගෙන හිටියට කොහෙම.. හරියට ඉදිච්චි නැති පැපොල් ගෙඩියක් වගේ. අමුවෙන්ම කාලෙ කකා ඉද්දි. දවසත් ගෙවුනා.. වටේ උන් ඔක්කොම සෙට් වෙලා කාල වැඩි වෙලා වමාරපු ගොඩ උඩ වැටිලා හිටපු උන් උස්සලා අයින් කරලා දෙයියනේ කියලා පැත්තට උනා විතරයි..</div><div><br /></div><div>මෙන්න සක්කරේ ආවා ලගට.. ඉදගත්තා අල්ලපු පුටුවේ. සා.. මොන මගුල කිව්වත් ඒකි හරි හැඩයි අප්පා.. නිල් පාට ඇස් දෙක දිලා බලාගෙන හිටි ඇහැකි දවස් දෙකක් උනත්.. පිස්සු මල මල් වත්තෙ කිව්වලු..ඔහොම හැඩ බල බල ඉද්දි මෙන්න මේකි එක පාරටම මගේ අත ඇල්ලුවා</div><div><br /></div><div>යකෝ.. හිරිඔතප් බිදෙනවා තව ඩිංගෙන්.. ඇස් ගෙඩි දෙක නළලට අරං සක්කරේ දිහා බැලුවම මෙන්න ඉන්නවා විරිත්තගෙන.. කවදාවත් නැති මල කොමලෙ</div><div><br /></div><div>ඇයි</div><div>මොනවද අතේ තියං ඉන්නේ</div><div>සිගරට් එකක් ඇයි</div><div>ඊයා.. ඔයා එව්වා බොනවද..</div><div><br /></div><div>ආහ්.. මල හුරතල් පයින් ගමන් කිව්වලු..</div><div><br /></div><div>මේ..</div><div>ඇයි</div><div>අපි දෙන්නා ගමනක් යංද</div><div>හැහ්.. දෙන දොයියො දෙන්නේ වංගෙඩියෙ කොටලලු.. හපන්න ලේසිනේ එතකොට..</div><div><br /></div><div>අපි දෙන්නා.. ඇයි වෙන කවුරුත් නැද්ද... මොනව උනත් කුලුදුල් නේ..සක්කරේ නන් මොකෑ. අද හෙට දීග යන එකී මොනව කරගත්තද කවුද දන්නේ...</div><div><br /></div><div>කවුරුත් නෑ අනේ.. ඔක්කොම බීලා වැටිලා.. අපි දෙන්නා යමුකෝ..</div><div><br /></div><div>ම්ම්ම්.. කොහෙද යන්නේ..</div><div><br /></div><div>රූම් එකට යමු..</div><div><br /></div><div>හැහ්.. යකෝ .. දෙයියෝ වංගෙඩියේ නෙමේ පිටි මෝලෙ කොටල අදනන් දෙන්නේ..</div><div><br /></div><div>අනේ මන්දා.. තනියෙන් යන්න..</div><div>ආහ්.. තනියෙන් නෙමේ.. ඔයත් එනවනේ...</div><div>ඒත්..</div><div>මොනවද අනේ යමුකො..</div><div>මෙන් වැඩක්.. මගේ අතත් ඇඳගෙන යන්න හදනවා.. ඉතින් ඉවසන්න පුලුවනැ.. මාත් ගියා පස්සෙන්.. හරිද මන්දා ‍මෙව්වා..</div><div><br /></div><div>කෝ රූම් එකේ යතුර..</div><div>ආහ් ඒක මං ගාව.. හී හී..</div><div>මේකිගෙ හුරතල් දකිද්දි දෙයියො මගදි හම්බ උනා නන් දෙයියම්පා ඌට මල් තියලා වදිනවා..</div><div><br /></div><div>ඔන්න ගියා රූම් එක ලගට.. ගිහින් ඇරියා දොර...</div><div>කවුරුත් නෑ ඇතුලේ.. එයයි මායි විතරයි.. මං ඇතුලට ගිය ගමන් වැහුවා දොර..හදපු වදපු දෙමවුපියො සිහිඋනා.. දෙයියනේ තුන් හිතකවත් තිබ්බ දෙයක්ක.. සතුට වැඩි කමටද මන්දා කඳළු වැටෙනවා සට සට ගාලා..</div><div><br /></div><div>ඇද දිහා බැලුවේ.. මේන් වැඩක්..</div><div>ඇද උඩ තිබ්බ තෑගි දෙන්න ගෙනාපු පෙට්ටි ගොඩ ගහලා.. සක්කරේ එව්වා අයින් කරනවා.. දුක වැඩි කමට ගිහින් මාත් උදවු උනා.. හප්පා සිරික්කිය. හරියට අවුරුදු දාස් ගනනක් පෙරුම් පුරලා අද දවස උදා වුනා වගේ.. හදිස්සිය හදිසිය.. එව්වා ටික පිළිවෙලට අයින් කරලා බිමින් තියන්න හැදුවා</div><div><br /></div><div>අනේ.. බිමින් තියන්න එපා..</div><div>ඒත් මේ ඉඩ ඇතිද..</div><div>ඔහොම ඉන්නකෝ ටිකක්....දෙයියනේ මෙව්වා කොහොමද බලං ඉන්නේ......</div><div><br /></div><div>එයා ගිහින් මොකක්ද මන්දා පටියක් අරන් ඔක්කොම තෑගි ටික එක උඩ තියලා ගැට ගැහුවා..</div><div>හම්මා.. ඇති යාන්තං.. දැන් වත් හරි කියලා ඇඳ උඩ ඉදගත්තා..</div><div><br /></div><div>මෙන්න එයා යනවා..</div><div>කොහෙද යන්නේ</div><div>ඉන්න.. මං වොෂ් රූම් එකට ගිහින් එන්නං...</div><div>ම්ම්ම්ම්.. ගමන් මහන්සියට වෙන්ටෑ ඇඳට හාන්සි වෙන්න තරන් මහන්සි.. මෙන්න එකපාරටම ටොයිලට් පේපර් රෝලම උස්සං ආවා සක්කරේ...</div><div><br /></div><div>ඔය මොකටද.. හදවත ගැඩෙනවා සන්ෆලවර් බෑන්ඩ් එකේ බේස් එක වගේ...</div><div><br /></div><div>ඉන්න ටිකක්..</div><div>මෙන්න සක්කරේ අර තෑගි වල තිබ්බ දූවිලි ඔක්කොම පිහිදානවා..එව්වත් කරලා ඉවර වෙලා..</div><div><br /></div><div>දැන් හරි..</div><div>මෙන්න මං දිහා බලාගෙන හිනාවෙලා ඉන්නවා.. ඇති යාන්තං වැඩේ ඉවර උනා...</div><div><br /></div><div>ඉතින්.. ?? ලස්සන ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන ඇහැව්වා නෙමේ කටින් කියවුනා</div><div><br /></div><div>ඉතින් කියන්නේ.. ගන්න මේ පෙට්ටි ටික..</div><div><br /></div><div>හැහ්..මාව එක්කං ආවේ මෙව්වා අරන් යන්නද..</div><div><br /></div><div>නැතුව.. අනිත් ඔක්කොම බීලා වැටිලා.. මං කොහොමද මෙව්වා අරන් යන්නේ.. අනික සාරියත් ඇඳගෙන..</div><div><br /></div><div>ඉතින් අපි කිව්වායැ සාරි අදින්න කියලා..</div><div><br /></div><div>කතා කරන්න වෙලා නෑ..තෑගි දෙන්න පරක්කු වෙනවා.. අපි යමු..</div><div><br /></div><div>ආයෙ අහවල් මගුලක්ද.. මං තෑගි ටිකත් අරගෙන ආවා.. සක්කරේ ‍රූම් එකේ දොර වහලා යන්න ගියා..</div></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ප/ලි,</div><div><br /></div><div>මේ ඇදුම නිර්මාණය කරලා දුන්න අපේ<a href="http://blog.thejdonline.com/"> ජේ ඩී </a>මලයට මගේ හදපිරි ස්තූතියි ඇ.. අනික <a href="http://www.blogger.com/profile/11270408630132792435">ඕනයා</a> අයියත් ඇහැව්වනේ<a href="http://magesanda.blogspot.com/2011/07/blog-post_11.html">ෂර්ලොක් හෝම්ස් </a>කෝ කියලා.. ඔන්න දැන් එකත් ලගදිම එනවා..<a href="http://magesanda.blogspot.com/2011/07/blog-post_27.html"> කලින් කොටස බලලම ඉන්නකෝ..</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-7287230907534405644?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-41363906459061153592011-11-03T08:48:00.002+05:302011-11-03T09:45:02.753+05:30මං මේ බ්ලොග් එකට අලුත් ඇදුමක් හදන නිසා පෝස්ට් දාන්නෑ කියලා හිතාගෙන ඉන්නේ. කවි කියලා ඇති වෙලා අප්පා.. මට එපා........... වෙලා..ඒත් අද උදේ පාන්දරම වෙනද වගේ බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් හිත හිත බස් එකේ වීදුරුවෙන් එළිය බලාගෙන සුන්දර වෙල් යායවල් පහුකරගෙන සීතල හිම වැටුන සුදු අරලියා මල් වතු මැදින් බස් එක ඇදිලා එද්දි එක පාරටම මගේ උකුලට චූටි කොළ කෑල්ලක් වැටුනා..මං හිතුවා ෂුවර් එකටම හිගන්නෙක් සල්ලි එකතු කරන්න ඇවිත් කියලා. අතේ තිබ්බ මාරු කාසි ටික දිහා දුකෙන් බලලා.. (ඇයි දෙයියනේ දැන් අපිනේ දන්නේ රුපියල් දෙකක වටිනාකම..) හිගන්නට දෙන්න මූන දිහා බලද්දි.. දෙයියනේ...<div><br /></div><div>ලස්සන චූටි කෙලි පැටික්කියෙක් මං ඉස්සරහ.. මං බැලුවා මේ මොකෝ කියලා.. බැලින්නං ලිට්ල් ස්ටාර් කෙනෙක්ලු.. හලේ.. මං ඉතින් ඔව්වා බලනව කියලයැ.. ඉතින් මං මේ සුට්ටි කෙල්ල දිහා බලාගෙන හිටියා.. ඒ කෙල්ලයි අම්මයි සීට් එකක් එකක් ගානෙ ගිහින් කාඩ් බෙදනවා.මං කල්පනා කරේ මේ පොඩි කෙල්ලව නාම මාත්‍රිකව ලැජ්ජ බය නැති කරලා හිගමනේ යවනවා නේද කියලා.. අද ඉස්කොලෙ දවසක්.. උදේ 8ට විතර නැටුම් ඇදුම් අන්දවගෙන.. හැහ්... ඒ කියන්නේ ඉස්කොලෙත් යවන් නැතුව.. දෙයියනේ.</div><div><br /></div><div>මේ වගේ වැස්ස දවසක අපි පොඩි කාලෙ ඉස්කොලෙ යන්න කොයි තරන් ආසද.. ගුරුවරු අඩුයි.. මඩ නාලා.. වැස්සෙ සෙල්ලං කරන්න අපි කොයි තරන් ආසද.. ඒ හැම ආසාවක්ම නැති කරලා ඒ පොඩි කෙල්ලව බස් වල කාඩ් බෙදන්න යවන එක කොයි තරන් සාධාරණද කියලා මට නන් හිතාගන්න ‍බෑ. ඒ අම්මගෙ සතුට වෙන්න පුලුවන්.. අපිත් කවද හරි බැරි වෙලාවත් කසාදයක් බැඳලා තමන්ගෙ ළමෙක් මේ වගේ ප්‍රසිද්ධ වෙනවා බලන්න ආස වෙන්නෑ කියන්න බෑ.. අපිත් එහෙම වෙයි. ඒත් එහෙමයි කියලා ළමෙක්ව බස් වල මේ විදිහට යවලා පොඩි කාලෙම ලැජ්ජ බය නැති කරාම පස්සේ ඒ ළම‍යාගෙ ජීවිතේට වෙන හානිය ගැන හිතන්න මේ අම්මලට බැරි හැටි. මං නන් මේ ක්‍රියාවට පුද්ගලිකව කැමති නෑ. මොකද පොඩි කාලෙ මනසට ඇතුල් වන දේ අම්මල හැසිරෙන හැටි අම්මා කතා කරන විදිහ..පොඩි ළමයා මොනවද කරන්නේ.. මේ සියලු කාරනා මත තමා අනාගත කෙල්ලෙක් බිහි වෙන්නේ.. </div><div><br /></div><div>ඒකනේ කියන්නෙ දුව ගන්න කලින් අම්මව බලලා ඉන්න කියලා.. :-D</div><div><br /></div><div>මටත් ඕනි නැති දෙයක් නෑනේ.. මං ඉතින් ඇන්ටනාව දාගෙන ඉද්දි මට ඇහෙනවා කියනවා කාඩ් 6000ක් ගැහැව්වලු.. යකෝ.. කාඩ් එකක් රුපියල ගානෙ බැලුවත් රුපියල් 6000ක්... හැබැයි ඒක රුපියලට නන් බැරි වෙයි.. 4 කලර් කාඩ් එකක්..අපි හිතමු රුපියල් 6000ක් කියලා.. ඒ රුපියල් 6000ට ඒ කෙල්ලට ඇදුමක් අරන් දීලා අම්මයි තාත්තයි එක්ක ගෝල් ෆේස් එකටවත් ගිහිල්ලා එක දවසක් සතුටින් පවුලත් එක්ක එකතු වෙලා ගන්න පුලුවන් සතුට විනෝදය මීට වඩා වැඩි වෙනවා කියලයි මං නන් හිතන්නේ.</div><div><br /></div><div>මේ අලවිකරණ සංකල්ප (Marketing Concept) ලංකාවට කොහෙන් ආවද මන්දා.. මේ පොඩි කෙල්ලවයි දුර දිග බලන්නැතුව කඩේ යවන්න පුලුවන් අම්මලයි නිසා ඒ ලොකු ලොකු කම්පැණි කීයක් නන් සල්ලි හම්බකරනවද. කලින් බිහි කරපු ස්ටාර් පැටුව් අද කොහෙද.. කාටද උන්ව මතක. හැබැයි ඒ කොම්පැණී උන්ව විකුනගෙන කීයක් හම්බ කරගෙන ඇතිද.ඒ උනාට ළමයිගෙ මොලේට වැටිච්චි විච්චූරණ අගතිගාමී අදහස් නැති කරන්න කවුද ඉදිරිපත් වෙන්නේ..</div><div><br /></div><div>අනික් අතට මෙහෙම ස්ටාර් පැටව් බිහි උනාම ඒ දරුවට ඇත්තටම සතුටු වෙන්න ‍පුලුවන්ද.. කවදාවත් ඒ කෙල්ලට කියන්න පුලුවන්ද මගේ හැකියාවට මං දිනුවේ කියලා.. කවද හරි ඒ කෙල්ලෙගෙ අම්මා කියයි</div><div><br /></div><div>''මං මේ කෙල්ලව එක්කගෙන බස් ගානෙ ගිහින් කාඩ් බෙදලා නිසා තමයි මෙයා දිනුවේ කියලා'' </div><div><br /></div><div>මෙහෙම අහන කෙල්ලට තමන්ගෙ හැකියාව ගැන ඇත්තටම සතුටු වෙන්න පුලුවන්ද.. මේ ඇත්ත සිදු වීමක්..</div><div>ළමෙක් 5 වසරේ විභාගෙ පාස් උනාම කියනවද ඒ ළමයගෙ හැකියාව කියලා.. ඒ වෙනුවට මෝඩ අම්මලා කියන්නෙ මොනවද..</div><div><br /></div><div>"මේ අහවල් ගුරුවරයා ලගට ක්ලාස් ගිය නිසානේ පාස් උනේ"</div><div>"මං තමා ඉතින් මෙයාව ක්ලාස් ඇදගෙන ගියෙ.. නැත්තං මෙයා පාස් වෙයි"</div><div><br /></div><div>මෙහෙම ඒ ළමයා ඉස්සරහ කියන කිසිම මොලයක් නැති අම්මලා මං දැකලා තියනවා.. මේවා අහල ළමයට ඇත්තටම තමන්ගේ ජයග්‍රහනය ගැන සතුටු වෙන්න පුලුවන්ද.. තමන්ගේ හැකියාවට වඩා ළමයට හිතෙන්නේ පිටස්තර පුද්ගලයෙක්ගෙ හැකියාව. අනේ මන්දා මේ මෝඩ අම්මලා සංස්කෘතිය කවදා නැති වෙයිද කියලා.. හැමදාම හිතන්නේ ලග තියන දේ ගැන විතරයි.. ඒ තුලින් ළමයට වෙන මානසික සමාජීය බලපෑම හිතන්න බැරිද..</div><div><br /></div><div>මේ සමාජයේ විවිධාකාර මිනිස්සු ඉන්නවා. මීට වඩා මේ සිදුවීම වෙනස් විදිහකට කාට හරි පේන්න පුලුවන්.. ඒත් මං කියන්නේ පවුලක සතුට ළමයාගේ සතුට මේ හැමදේම තියෙන්නේ මෙවැනි භාහිර ක්‍රියාකාරකම් මත නෙමේ. මීට වඩා මනසින් උසස් සමාජයේ ලස්සනට ජීවත් වෙන්න පුලුවන් ළමෙක් හදන්න නන් පවුලෙ හැමෝම ඒ කිව්වේ අම්මා තාත්තා සහෝදරයෝ එකතු වෙලා දවසකින් එක පැයක් එකට එකතු වෙලා විනෝදයෙන් ඉන්න පුලුවන් නන් ඒ තරන් වෙන දෙයක් නෑ කියලා. පොඩි කාලෙ ළමයි මල් වගේ.. බැරි වෙලාවත් මල් වල පාට අඩු උනොත් කවදාවත් ඒ අඩුව පුරවන්න බැරි වෙයි.. අම්ම කෙනෙක් උනාට එයාට ළම‍යව මරන්න අයිති නෑ.. එයාට අයිතිය තියෙන්නේ සමාජයට වැඩදායි අර්ථවත්..පිරිපුන් මනසකින් යුතු දරුවෙක්ව සමාජයට දෙන්න විතරයි.</div><div><br /></div><div>ඇති ඇති.. ඔන්න මං ගියා.. </div><div><br /></div><div>ප.ලි..</div><div><br /></div><div>මං නන් ඔය ස්ටාර් ප්‍රෝගෑං බලන්නෑ ඕං.. ඔය කවුරු හරි බලනවා නන් මේ කෙලි පොඩ්ඩට මනාපයක් දෙන්න.. හැබැයි මේක ඒ කෙල්ලගෙ කවුරු හරි දැක්කොත් කියන්න ආයෙ බස් වල කාඩ් බෙදන්න නගින්න එපා කියලා.. ඉස්කොල ගිහින් වැස්සේ නටන්න කියන්න..:-D</div><div><br /></div><div>DLS (හිස්තැනක්) අංක 15 යොදා 9900 ට හැකිතාක් SMS කරන්න.. (නොවැම්බර් 5 දක්වා පමණි.) </div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-4136390645906115359?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-17780697130131848752011-10-15T11:00:00.005+05:302011-10-20T16:56:12.954+05:30<div><div><br /></div><div>2011 ජූලි 19</div><div><br /></div><div>නීල නෙතු පියා.</div><div>පෙරදාක සනසලා</div><div>නොදැක නුඹේ රුව මා හඳ</div><div>කිමඳ මඟ බලා.....</div><div><br /></div><div>සීනා මල් මවා</div><div>පෙරදිනක හිනැහිලා..</div><div>දෑත් මතින් රැදි මල් රඳ</div><div>කිමඳ මග බලා...</div><div><br /></div><div>එන්න පියඹලා</div><div>ඉන්න මටම ලං වෙලා</div><div>තුටු නොලැබ මාගේ හඳ වැලපෙයි</div><div>නුඹව සිහිවෙලා...............</div><div><br /></div><div>.................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 අගෝස්තු 24</div><div><br /></div><div>ලියන්නට කවියක්</div><div>පෙරුම් පුරනා සිතකුත්</div><div>නිදන් නැති පද වැලක්</div><div>අමුනමිද නැතුවම තාලයක්</div><div><br /></div><div>පියඹන්න පෙරුම් පිරුවත්</div><div>තටු නොලැබ සිතින් දුක් වූවත්</div><div>පලක් නැති පැතුම් අහුරක්</div><div>රැගෙන යන්නෙම්ද නොනිමි ගමනක්</div><div><br /></div><div>ලොවට පෙන්වූවත්</div><div>සිතින් තුටු වූවත්</div><div>අහිමි පෙම් පුවතක්</div><div>කෙසෙල වේවිද තවත් මොහොතක්</div><div><br /></div><div>හෙට දිනට මම නැතුවත්</div><div>ඔබ ඇවිත් අනඟ රඟ රැගුවත්</div><div>මගේ ලොව හෙටටත්</div><div>හිරු ඇවිත් යයි ලෙසින් හැමදාමත්..</div><div><br /></div><div>.................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 අගෝස්තු 26</div><div><br /></div><div>පීනන්න වුයෙමි</div><div>මහ සයුර මැඳ</div><div>සුන්දරම දසුනකි..</div><div>මහ මුහුද මැද ඇති දූපතක</div><div>දියකිඳුරියකි..</div><div>මා විඟස ගොස් දියකිඳුරිය අත පැතුවෙමි</div><div>ඇයද අත දුන්නාය</div><div>පසුව අපෙ දෙදෙනා අත ගත්තේය</div><div>නිවස වෙත එන්නට ගොඩ බිමට ආවේය</div><div>අහෝ ඛේදයකි</div><div>ඇයට කකුල් නොමැති නිසා ඇවිදින්නට බැරිය..</div><div>එම නිසා ඇයව ගොඩබිම තියා මම ‍ගෙදර ආවෙමි......</div><div><br /></div><div>.................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 සැප්තැම්බර් 12</div><div><br /></div><div>මන්නාරමේ ඉදන්</div><div>වැලි පාලමක් ලගින්</div><div>ආ නුඹ සමගින්</div><div>තවම මා තනිවී මේ ලෙසින්</div><div><br /></div><div>පිච්ච මල් සුවදින්</div><div>හමන මද නළ සමගින්</div><div>තුරුළු වී රහසින්</div><div>මීනු නුඹ කෝ නැතිද අද ඇවිදින්</div><div><br /></div><div>දවටලා පිච්ච මල් රැහැනින්</div><div>සරසවා හිස මල් සුවදින්</div><div>යන විට කළඹවා මා මනසින්</div><div>කොහෙද නුඹ අද සැගවිලා මෙලසින්</div><div><br /></div><div>................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 සැප්තැම්බර් 22</div><div><br /></div><div>මිය යන්න මො‍හොතකට පෙර</div><div>පෙරුම් පිරුවෙමි නුඹ දකින්නට</div><div>අන් කිසිවක් නොපැතූ අයුරින්</div><div>නුඹ දකින්නට සිහින මැවූයෙමි..</div><div>නමුත් දනිමි මම...</div><div>නුඹ නොඑන වග..නමුත් මට</div><div>නුඹ එනතෙක් නැවතී සිටිය නොහැක..</div><div>අවසරයි මට..</div><div>දෙනෙත් පියාගන්නට..</div><div>ඉඳින්</div><div>හමුනොවෙමු අපි යලිත් මතු සසර පුරාවට.........</div><div><br /></div><div>................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 ඔක්තෝම්බර් 14</div><div>මගේ අවසාන බස් කවිය..</div><div><br /></div><div>මා මිය ගිය දිනට</div><div>මා මල සාහොන අභියස</div><div>කවුරුත් නැතිය තනි රැකුමට</div><div>කවුරුත් නැතත් තනියට</div><div>කුණුවී යන මිණිය වට</div><div>ඉහඳ පණුවන් වට වීගෙන</div><div>තනියට හිදී මා මළ පසුවට...</div><div><br /></div><div>නැතිවී ගිය කලට ඕජස</div><div>ඉහද පණුවොත් යතිය හැර යන්න</div><div>මළ පසු ජීවිතය මෙන්ම</div><div>අරුමයක් නැත වටහා ගන්න</div><div><br /></div><div>ඇතෝත් තේජස</div><div>ඇතිය වට ඉහඳ පණුවන් ගොල්ල</div><div>නැතුව යන කලට ඒ බල</div><div>උන් යන්න යයි දමා තනිකර..</div><div><br /></div><div>........................................................</div><div><br /></div><div><br /></div><div>බස් නැමැති සුන්දර ස්ථානය මතු දිනක නැති වූවද මා වඩාත් ආදරය කල ඒ මතකය සිහිවටනයක් ලෙසින් මේ ‍බ්ලොග් පිටු අතර සැමදා රැදේවා!!!!</div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-1778069713013184875?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-81122496890238891412011-10-15T10:50:00.004+05:302011-10-20T16:53:37.316+05:30<div><div>2011 අප්‍රේල් 24</div><div><br /></div><div>දෙනෙත් පියා හිනැහෙනු මැන</div><div>තුරුලේ හිස තියාන නුඹ</div><div>සුලගේ නුඹ විගස පැමිණ</div><div>අතුරාපන් සෙනෙහෙ සුලඟ</div><div>‍</div><div>අහසේ තරු හිනෙහෙනු මැන</div><div>පුන් සඳ විත් එබෙන තුරා</div><div>රන් තරු මල් පොකුරු මලින්</div><div>සරන්නද නුඹ සතපා</div><div><br /></div><div>.....................................................................................</div><div><br /></div><div>ඇවිද යමුද..</div><div>මුලු පාර පුරාවටම</div><div>වාහන පේලි අතර අතමං වූ ලෙසින</div><div>පෙනුන විට රිය සකක්</div><div>දනිමි මම</div><div>මා දමා නුඹ ගොසින්</div><div>සැගවෙනා බව ලොවට රහසින්</div><div><br /></div><div>..................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 මැයි 25</div><div><br /></div><div>සංසාර පුදරුද්දට වන්නැති</div><div>නුඹ ලගම සිත නැවතුනේ..</div><div>දාරා ගන්න නොහැකි ලෙසින්</div><div>මේ සිත පුදන්නට නුඹට හැකි උනේ</div><div>දනිමි නුඹ</div><div>මට අහිමි වග......</div><div>අවිසිංක සිතක් ලග</div><div>සිතක් මගෙ නැවතුනේ</div><div>පුදන්නට නුඹ නමින් ඈති ප්‍රේමය</div><div>ඈය නමින් පුද කලේ..............</div><div>නමුත් මිහිරිය නුඹ ඇයිද තව</div><div>මේ ලෙසින් රිදවුයේ....</div><div>මා නුඹට පිදු පෙම</div><div>ඈය නමින් පුද කරේ.................</div><div><br /></div><div>..................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 මැයි 26</div><div><br /></div><div>පවසන්න ආදරය</div><div>අසා සිටින්නම් මම..</div><div>කියන්නට හැකි නම් නුඹ තුරුලෙ හිඳ</div><div>අසා සිටින්නම් සැතපෙමින් ළය මඩල මත</div><div><br /></div><div>සුළගට ලෙළ දෙනා කෙහෙරැළි</div><div>දනිමි නුඹ මෙන් දඟකාර වග</div><div>‍පුන් පෝය සඳ නුඹ මුහුණෙ ඇතිවද</div><div>ආදරෙයි මං සත්තමයි නුඹ හට.............</div><div><br /></div><div>..................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 මැයි 31</div><div><br /></div><div><br /></div><div>රාත්‍රිය නිසලව බලා සිටිනු මැන</div><div>හදවත පමණක් මුමුණන රාවය</div><div>දෙනුවන වැසුනත් නින්ද සොයාගෙන</div><div>මා සිත තවමත් නුඹම සොරාගෙන</div><div><br /></div><div>ආසයි ඉන්නට නුඹව තුරුළු කර</div><div>එනු මැන මොහොතක් නුඹව දකින්නට</div><div>පිණීපොද වැතිරුනු සේද වලා මත</div><div>වසන්තයත් ගෙන වඩිනු මැනේ නුඹ</div><div><br /></div><div>අවරින් හිරු ඇත මිලින විලාසින</div><div>එනමුද රන් වන් පැහැය පුරානෙක</div><div>ඇතින් සිටියද සිතක් සොරාගෙන</div><div>නුඹ මට එලියයි සැමදා ඒ ලෙස</div><div><br /></div><div>..................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 ජූනි 6</div><div><br /></div><div><br /></div><div>වහින්න වැස්සක්ව</div><div>මුතු වැස්සක් නොවූවද</div><div>ගහකොල මතට ඇද වැටෙනු මැන</div><div>රිදුම් දෙන උන්, නොහැකිව හඩඟා කියන්නට</div><div>නිහඩම ‍නිසොල්මන්ව හිදිනු ඇත..</div><div>සිතක් නැති මහ වැස්ස</div><div>වහිනු මැන ඟිගුම් නඳ දී</div><div>වේදනාවන් නුඹට නොදැනෙනු ඇත..</div><div>මන්ද නුඹ පිළිගැනීමට</div><div>ඔවුන් ඇත අතර මග ....</div><div>නුඹෙන් පහර කන තුරු ලතා</div><div>පෙරදා මෙන්ම අදද මග බලනු ඇත</div><div>නුඹව පිළිගන්න....</div><div><br /></div><div>..................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 ජූනි 22</div><div><br /></div><div>වින්දනීය ආත්මයක</div><div>නුහුරු මරණය තුරුල කොට</div><div>වේදනා විදින සිරුර දෙස</div><div>කුමට තව කටු අනින්නද</div><div>නුහුරු වුව මරණය.. විදින්නට ඇත්නම් මොහොතක</div><div>අමතක කර මතකයක රුදුරු බව</div><div>විදිමි මම මියයනා මොහොතක..........</div><div>වියළි ගිය රළු පොළව මත</div><div>මා වෙනුවෙන් සුසැදි බිම් කඩක</div><div>අතීතයෙ මතක ගුලි කර</div><div>මිය යන්න අවසරයි තවත් එක් ජීවිතයක..............</div><div><br /></div><div>..................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 ජූලි 13</div><div><br /></div><div>හන්තානට පායන සඳ අපිට වැඩිය වෙනස් නම්..</div><div>මාත් ආසයි එකම එක සැරයක්..</div><div>ඒ සඳ එළියෙ ලස්සන බලන්න..</div><div><br /></div><div>ඒත්..</div><div>හන්තානටත් පායන්නෙ අපිට පෙනෙන සඳම නම්..</div><div>අපරාදේ මං සල්ලි වියදන් කරගන්නෙ..</div><div>ගෙදර මිදුලට බැහැල ඒ සඳ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා...</div><div><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-8112249689023889141?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-90980480545087185602011-10-15T09:48:00.004+05:302011-10-20T16:54:15.143+05:30<div><div><br /></div><div>2010 දෙසැම්බර් 4</div><div><br /></div><div>වැස්ස වහිනවා..</div><div>හ්ම්ම්ම්.. ඉතින්...</div><div>මතකද අපි දෙන්නා ඉස්සර වැස්සට තෙමුනා..</div><div>හ්ම්ම්.. ඔවු..</div><div>ඒ කාලෙ අපි කොයි තරන් ආදරෙන්ද හිටියේ...</div><div>හ්ම්ම්..</div><div>අපි අදත් තෙමෙමුද???..</div><div>පිස්සුද මිනිහෝ.. මේ ළමයි බලා ගන්නවා මදිවටද ඔහෙත් තෙමිල නහින්න හදන්නේ.............</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 දෙසැම්බර් 12</div><div><br /></div><div>නින්ද නේන රෑ පුරා</div><div>සිහින මවමි නෙතු පියා</div><div>තරු මල් මුතු ගිලිහිලා</div><div>පොළව සිඹියි සැගවිලා</div><div><br /></div><div>සරා සදට ලංවෙලා</div><div>මුමුණන හුරතල් කථා</div><div>තරු පොකුරට සැගවිලා</div><div>යයිදෝ ලොවටත් හොරා</div><div><br /></div><div>දේදුනු පැහැයෙන් සදා</div><div>සිත්තම ඈත බොදවෙලා</div><div>පින්සල දෙඅතින් බදා</div><div>බලා හිදිමි නුඹ දිහා ...............</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 දෙසැම්බර් 31</div><div><br /></div><div>දිනසති ගෙවී මාසය යයි අපිට හොරා</div><div>මාසෙන් මාසෙ ගෙවිලා එය ඉවර වෙලා</div><div>දොලොස් මසක් ගෙවිලලු එහි අරුම කිමා</div><div>සතර අතින් සුභ පැතුවලු සියලු දෙනා</div><div><br /></div><div>එරබදු පිපි රතු පාටින් දි‍ස්නෙ වෙලා</div><div>වෙසක් පුන් පොහෝ දිනයද ගෙවිල ගියා</div><div>පො‍සොන් ඇසල දින සති වී නැතිව ගියා</div><div>දොලොස් මසක් මේ අයුරින් ඉවර වෙලා</div><div><br /></div><div>එළඹෙන දිනක නව පැතුමින් ඉතිරෙන්නයි</div><div>කිරි පැණි නැතත් නිරෝගි කම උතුරන්නයි</div><div>හිත් තුල සතුට නිම්නැති ලෙස පැතිරෙන්නයි</div><div>නව අවුරුද්දකට මා ඒලෙසින් සුභ පැතුවයි</div><div><br /></div><div>නව අවුරුදු කියා අප හට වෙනසක් නැතුවා</div><div>නිරෝගි සුව කොයි කාටත් හිමි වේවා</div><div>සිතේ සතුට පිරිලා ගොස් ඉතිරේවා</div><div>සියළු දෙනා හට ආසිරි පැතුමන් පැතුවා</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 ජනවාරි 1</div><div><br /></div><div>පියඹා යන්න පෙරුම් පිරුවෙමි</div><div>නිල්වන් අහස සිසාරා</div><div>තටු ලද්දෙකු පරිද්දෙනි</div><div>මිහිදුම් වළා අතරින් රිංගා</div><div>දේදුනු මත හිද නුඹ හා දොඩමලු වෙන්නට</div><div>පෙරුම් පිරුවෙමි..</div><div>කිසිලෙසකවත් නොසිතුවෙමි</div><div>අනෝරා වැසි වැටී</div><div>දේදුන්න බොදවී</div><div>මා නැවත තනි වන වග..............</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 ජනවාරි 30</div><div><br /></div><div>සිතුම් පැතුම් අප කළ කී</div><div>ගලවා ගන්නට නොහැකී</div><div>කකුලේ බැදි කළු ගලකී</div><div>පනිමි වතුරට යන්න වියකී</div><div><br /></div><div>අතීතය වදයකී</div><div>අමතක කළ නොහැකි විසකී</div><div>විස ඉතුරු වුන හදකී</div><div>හිත තුල මැකී නොයන කවියකී..................</div><div><br /></div><div>ඇය අසයි වදදී</div><div>සිත ‍මෙලෙස ඉවසද්දී</div><div>නොලැබ පෙම දුක් වද්දී</div><div>නුඹ තවත් රිදවයි මට වදදී............</div><div><br /></div><div>ආදරෙයි කියද්දී</div><div>නොහිටියා නුඹ කන්දී</div><div>මගේ පෙම පාගද්දී</div><div>තවත් පෙම් කරයි සිත හඩද්දී.................</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 පෙබරවාරි 22</div><div><br /></div><div>ආසයි මට කවි කියන්න</div><div>නුඹ එනවද අහං ඉන්න</div><div>බස් වල මට කවි ලියන්න</div><div>අවසර නැතිවද කියන්න</div><div><br /></div><div>කුරුල්ලනේ පියාඹන්න</div><div>වන තුරු මල් හිනා වෙන්න</div><div>මගෙ කවි සිත සගව ගන්න</div><div>දෙවියනි මට වරම් දෙන්න</div><div><br /></div><div>මිහිදුම් සළු ඇදි යන්න</div><div>සීත සුලං හමා එන්න</div><div>මගෙ කවි සිත නැති කරන්න</div><div>දුවලා ඈවිත් උදවු වෙන්න...............</div><div><br /></div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 පෙබරවාරි 23</div><div><br /></div><div>සත්සර තනු නැතුව පද සතරක් ගලපා</div><div>කීවෙමි කවි නිතර හිත තුල තිබු හින්දා</div><div>බසයේ මග කවිය නිරතුර වද දෙන හන්දා</div><div>සමුදෙමි කවිය නුඹ හට මිනිසුන් අකමැති හින්දා</div><div><br /></div><div>මිහිදුම් වලා දේදුනු උපමා බන්දා</div><div>ඈල දොල නිතර සිලි සිලි හඩ දෙන හන්දා</div><div>පදවැල් තිබුවත් මට අවසර නැති හින්දා</div><div>කවි සිත යන්න දැන් තනියක් නැති හින්දා</div><div><br /></div><div>බසයේ කවි ගෙතුම් මේ විලසින් නවතිනවා</div><div>මා මිය ගියොත් මේ කවි මා අමතනවා</div><div>බසයෙන් කවිය අද දින සමු දී යනවා</div><div>මගෙ කවි ඈයට පමණක් දැන් හිමි වෙනවා</div><div><br /></div><div>නිල්වන් අහසෙ ​සියොතුන් ඉගිලී යනවා</div><div>සුසිනුදු සේද සළුවෙන් ලොව වැසි යනවා</div><div>මා ලියු අවසන් කවි පේලි ලියවී නවතිනවා</div><div>කවි සිත මගේ උරණව වෙන් වී යනවා</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 මාර්තු 15</div><div><br /></div><div>සත් සමුදුරෙන් එහා</div><div>අපේම ලොවක් තනා</div><div>එපිටටම පිහිනලා</div><div>සැගවෙමුද තනිවෙලා</div><div><br /></div><div>වන උයන් සරසලා</div><div>දේදුනු වියන් බැඳලා</div><div>වළා යහනක සැතපිලා</div><div>සැගවෙමුද තුරුලේ හිනැහිලා.......</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>හිත තනි වෙලා..</div><div>සයුරු ඉම හිඳ තනිවෙලා</div><div>නුඹ ඈවිත් ලං වෙලා</div><div>ඉඳින් තනිනැත හිත හිනැහිලා</div><div><br /></div><div>කවුරුදෝ පියමං කලා</div><div>සුසුම් සුවදින් මත් කලා</div><div>නුඹ ඈවිත් මට හිමි වෙලා</div><div>තවත් තනි නැත මා නුඹෙ වෙලා...............</div><div><br /></div><div>............................................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2011 අප්‍රේල් 15</div><div><br /></div><div><br /></div><div>මිහිදුම් සළු වියා නිල් අහසේ රන්දාලා</div><div>තරු මල් මාල අමුණා දෙපසින් සිටුවා</div><div>සුසුනිදු වළා යහනක නුඹ සතපාලා</div><div>අපි එක් වෙලා ලොව ඇත තව මග බලලා</div><div><br /></div><div>බැදි රන් තොරන් වැයු හේවිසි නැවතීලා</div><div>අ‍පගේ ලොවක අද අප ඇත තනිවීලා</div><div>බැඳි රන් හුයෙන් සුරතක් අපෙ එක් කරලා</div><div>සොදුරිය ඉතින් අප පමණයි ජීවිතයට මුල පුරලා.......</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-9098048054508718560?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-46488868612087255212011-10-15T09:25:00.009+05:302011-10-20T16:54:47.085+05:30<div><div><br /></div><div>2010 නොවැම්බර් 5</div><div><br /></div><div>හිරු බැස ගියා අහසට අදුරක් දීලා</div><div>සඳ එන තුරා මං සිටියෙමි නෙතු ඇරලා</div><div>වැහි හින්දාලු සඳ තරු ඇත මිලින වෙලා</div><div>මං දැන්න යන්න යමි තනිකම ඇත වෙලිලා</div><div><br /></div><div>අහසේ ඉන්න දෙවිඳුනි නෙත් යොමනු මැන</div><div>පොළවේ ඉන්න දෙවිඳුනි ‍මේ අසනු මැන</div><div>මේ බස් මගින් මගෙ සිත සතුටින් පුරන</div><div>තිස්තුන් කෝටියක් දෙවිඳුනි රකිනු මැන</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 නොවැම්බර් 5</div><div><br /></div><div>නුඹ මගෙන් සමුගන්න</div><div>කෙලෙසකින් සිදු වෙයිද</div><div>නුඹන් මා මගෙන් නුඹද</div><div>හැකි වේද වෙන්වෙන්න</div><div><br /></div><div>ආදරය කෙලවරේ..බැදුනු යදමින් අප කෙරේ</div><div>සිදුණු ආදර මන්දිරේ .. සිහින නැතිවද නුඹ හදේ</div><div><br /></div><div>ගියත් පිටුපා නුඹ හදින්</div><div>කෙලෙස මිදෙමිද ඒ ආදරෙන්</div><div>අවසරද යදිමට නුඹ කෙරෙන්</div><div>එන්න හැකිවද යළී ආදරෙන්</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 11</div><div><br /></div><div>ජීවිතය</div><div>පැතුම් පොදි අත දරාගෙන</div><div>ඇත අනන්තය මත ඇදි</div><div>ලස්සන සිතුවමක් සොයා ගෙන</div><div>පිය නැගුවෙමි</div><div>පැතුම් පොදි කරපින්නා ගෙන</div><div>රන් තරු වලින් සරසා ගත්</div><div>නිල්වන් සේද ඇතිරූ පාවඩ මතින්</div><div>පියමං කෙරුවෙමි</div><div>අනන්තය තව බොහෝ දුර ඇත...</div><div>රිදුම් දෙන විඩාපත් පා යුග දෙස</div><div>නෙත් යොමා බැලිමී.........</div><div>පාවඩත් නැත..අදුරට එළියක් වූ රන් තරුත් නැත..</div><div>අනන්තය මත ඇදි සිතුවම එලෙසමය..</div><div>විඩා හරින්නට වීමී...</div><div>තව බොහෝ දුර යා යුතුය..</div><div>දෙපා වාරු නැත..තනිකමට හුන් නුඹද නැත...</div><div>නැවතත් නැගිට සිටීමට හැකි දැයි නොදනිමි..</div><div>දෙනෙත පියා ගතිමි වෙහෙස නිවන්නට..</div><div>දෙනෙත් යළි හිරු එළිය</div><div>දකින්නට පිං කර ඇති දැයි නොදනිමි</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 13</div><div><br /></div><div>මොකක්ද ඔය රත් කරන්නේ යකඩේ..ඇයි?</div><div>ඉතින් ඇයි රත් කරන්නේ?</div><div>තලන්න ලේසිනේ....</div><div>ඔය මොකද ඔය තරං හයියෙන් ගහන්නේ</div><div>තලන්න..එතකොට තමයි අපිට ඕනි දේ කරන්න පුලුවන්....</div><div>ඔය තරන් හයියෙන් ගහනව නන් ඇයි රත් කරන්නේ..</div><div>තැලෙන යකඩෙට ඔය තරන් වද දෙන්න ඕනිද???</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 15</div><div><br /></div><div>මුහුදේ මැද්දේ ඉන්න</div><div>මොරුන්ගෙනුත් බේරිලා</div><div>අලි තඩි ආගාධ වලට වැටෙන් නැතිව</div><div>ඒවටත් උඩින් පැනලා</div><div>කවදාවත් නොදුටු සත්තු හිටියට</div><div>උන්ගෙනුත් බේරිලා</div><div>අර මහ ලොකුවට පේන</div><div>සත් සමුදුරම පීනලා ආපු මට</div><div>තාමත් ඔයාගෙන් ගැල වෙන්න බැරි ඇයි...????</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 19</div><div><br /></div><div>පියනගමින් ජීවිතය නැමැති</div><div>කාන්තාරය මත..</div><div>පිපාසය දිය බිඳක් ඉල්ලා හඩා වැටුනද</div><div>අසන්නට කිසිවෙකුත් නැති</div><div>තනිවුන මං පෙතක</div><div>හදවතේ සුසුම් මග හරින විට</div><div>ජීවිතය තවත් උසුලාගත නොහැකි නම්</div><div>අවසන් සුසුමක්ද ගිනිගත් ලොවට පිට කර</div><div>මියදෙන්න හැකිය..</div><div>මල් මිටක් දෙඅතේ තබන්නට</div><div>නොහැකිවනු ඇත කාන්තාරය මැද......</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 19</div><div><br /></div><div>යකෝ මං ආසියා දාද්දි.</div><div>කවදාවත් හිතුවේ නෑ</div><div>උඹ බුරුව දාලා</div><div>මගේ පොරව කපල ගනී කියලා....</div><div>මොකද මට අමතක උනා ඌ බුරුව උනත්</div><div>තුරුම්පු කියලා..........</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 19</div><div><br /></div><div>කැටයම් කරල නැති උනාට</div><div>රබර් ලීයෙන් හදපු</div><div>පිදුරු වලින් පුරවල තියන</div><div>මලානික පෙට්ටියට වෙලා මං ඉන්නං</div><div>වටේට මල් ගහන්න කවුරුත් නැති උනාට</div><div>මං වෙනුවෙන් කියල අරන් යන්න දේකුත් නැති උනත්</div><div>එදාටවත් නුඹ එනවද</div><div>මට හිනා වෙලා එක පාරක් කථා කරන්න...</div><div>ආදරෙයි නොකිව්වත්...</div><div>මට පුලුවන් උනොත් මං එදාට කියන්නං</div><div>මං කොයි තරන් ආදරේ කරාද කියලා..........</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 19</div><div><br /></div><div>කල්පයක් පෙරුම් පුරලා</div><div>එක රැයක් පහන් කරලා</div><div>ඉර මුදුන් වෙන්නත් කලින්</div><div>ඔයා ලගට දුව ගෙන එද්දි</div><div>.........................</div><div>ඔයා වෙන කෙනෙක්ව කසාඳ බැදලලු.....</div><div><br /></div><div>මං හිත හදා ගත්තා.....</div><div><br /></div><div>කල්පයක් පෙරුම් පුරලා..</div><div>මං හිත හදා ගත්තා කියල හිතුවට</div><div>පෙරුම් පුරපු කල්පෙම කරල තියෙන්නේ</div><div>ඔයාට තවත් ආදරේ කරපු එක...</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 26</div><div><br /></div><div><br /></div><div>මිහිදුම් සලුව රැළි අතුරා අහස පුරා</div><div>සීතල තුරුලු ‍ලොව තුල මම හිදිමි බලා</div><div>පුන් සද එබෙන මහ රෑ නුඹ ලගට වෙලා</div><div>ඉන්නට හැකිද නුඹෙ ළයමත තුරුලු වෙලා</div><div><br /></div><div>කරුවල පිරුණ මගේ ලෝකය එළිය වෙලා</div><div>වනපෙත් මතට මල් වැටිලා පාට වෙලා</div><div>දෙසිතක් බැදුන දෑතක් අද එකතු වෙලා</div><div>ඇවිදන් යමුද අපි තුරුලව ලගට වෙලා</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 28</div><div><br /></div><div>ලස්සන රතු රෝස මල් පොකුරක් රන්දා</div><div>නිළමේ ඈදුම මේ දැන් මං ගොස් ගත්තා</div><div>අලියට මද කිපිලා හන්දා බයකුත් ඈතුවා</div><div>පොඩි කුමාරියේ නුඹ මග ඈතිදෝ මන්දා......</div><div><br /></div><div>ගමටම මගුල් කියලා මං නුඹ කැන්දා</div><div>යන දින ලගයි නුඹ මට හිමි වුන හින්දා</div><div>කුමාරියේ වලව්වව මට දෙනවද මන්දා</div><div>අලියා එපා නුඹ ගෙන යමි මම කැන්දා...........</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 29</div><div><br /></div><div>ගුරු පාර අයින දිගට</div><div>පිපිල තිබ්බා වැටෙකෙයි මල් දිහා බලාගෙන</div><div>මං සිහින මවමින් එද්දි</div><div>නිදි කුම්බා පැලයක් පෑගිලා</div><div>මං පියවි සිහියට ආවා......</div><div><br /></div><div>දැන් හරි..:-D</div><div><br /></div><div>..........................................................................................................</div><div><br /></div><div>‍2010 නොවැම්බර් 29</div><div><br /></div><div>ලස්සන පාට මල් පොකුරක් අත රන්දා</div><div>තුන් ඉරි ගෙල වටට මුතුදෙපොටක් පලදා</div><div>පොරුව මතදි අතපැන් වක් කර බන්ඳා</div><div>කැන්දන් යන්න එනවද නුඹ රන් ළන්දා</div><div><br /></div><div>රෑ හිස් අහසේ නුඹ රුව සිත්තම් කරලා</div><div>පුන්ස‍ දෙ කැලුම් ගෙන එය හැඩකර දමලා</div><div>මිහිදුම් සලුවෙ තරු අමුණා වට කර පළදා</div><div>බලමින් ඉන්න නුඹ කැමතිද මට නන්දා.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-4648886861208725521?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-2263884173367880512011-10-15T08:48:00.006+05:302011-10-18T20:23:28.303+05:30<div><a href="http://magesanda.blogspot.com/2011/10/blog-post.html">බස් මියයන්නට පෙර පළවෙනි කොටස</a></div><div><a href="http://magesanda.blogspot.com/2011/10/blog-post_15.html">බස් මියයන්නට පෙර දෙවනි කොටස</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 22</div><div><br /></div><div>ඔයා මට ආදරෙයිද??</div><div>හ්ම්ම්....</div><div>කොයි තරන් ආදරෙයිද</div><div>හ්ම්ම්ම්ම..මෙච්චරක් ආදරෙයි..</div><div>අනේ..ඔය පොඩ්ඩයිනෙ...</div><div>ම්ම්ම්ම්ම..එහෙනන්..මෙච්.......චරක් ආදරෙයි...</div><div>අනේ...එච්චරද...</div><div>හ්ම්ම්ම්..මේ..........................ච්චරක් ආද‍රෙයි</div><div>අනේ...මදි ඒ..</div><div>ඔයිට වඩා මට ආදරේ කරන්න බෑ මොඩයෝ....</div><div><br /></div><div>හ්ම්ම්ම්..එහෙමද??</div><div>එහෙනන් ඔය ඇති...</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 24</div><div><br /></div><div>තුරු මල් වියළිව ඈල දොලද නිහඩව</div><div>ලොවම අද පාලුද</div><div>නුඹ යයිද දුර ඇත</div><div><br /></div><div>සද තරුත් මිලිනව රැහැයි හඩ කො කොහිද</div><div>තවත් රෑ දිගුවේද</div><div>සිත යලිත් හඩනු ඈත</div><div><br /></div><div>වසින වැසි අහස මත ඈද හැලෙයි පැල්පතට</div><div>තනිකඩව හඩන සිත</div><div>දිය බිංදු රිදවයිද</div><div><br /></div><div>මිදුල මත අඹ රු​කහි ගි ගයන සියොත් නද</div><div>ගිරවු නැත ​ඈයිද අද</div><div>තනිවු සිත තවත් රිදුනිද</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 25</div><div><br /></div><div>ලොවම නිදන පාලු රැයක ගෙවා දැමූ දිනයක</div><div>පැතුම් කරපින්නාගෙන</div><div>අවසන යලිත් පැමිණ ඇත</div><div>නිදන්නට අවැසිය</div><div>රිදුම් දෙන ජීවිතය</div><div>සොවින් වැලපෙන සිතත් අරගෙන</div><div>නින්ද නෙතු මගහරින විට</div><div>නුඹ යලිත් සැතපෙයි නෙතු පියන් යට</div><div>පියවන්න නෙතු මට නිදන්නට</div><div>සිතත් වැලපෙයි නුඹ දකින්නට</div><div>අහිංසක මගෙ සිත යලි දෙන්න මට</div><div>දෙනෙත් ආසයි දැන් නිදන්නට...........</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 ඔක්තෝම්බර් 1 වෙනිදා..</div><div><br /></div><div>හමා එන මද නලක නුඹ හනික නැග එන්න</div><div>දේදුන්න මත නැගිල තරු පොකුරු ඈහිදින්න</div><div>අර පේන කදු මතින් පියඹාල හිනෙහෙන්න</div><div>නෙලූ මල් පොකුරු ගෙන හනික නුඹ පැමිනෙන්න</div><div><br /></div><div>අහස් කුස සිසාරා ආදරය පවසන්න</div><div>නුඹ තුරුලෙ සැතපීලා නුවන් යුග සගවන්න</div><div>ඔය උකලෙ හිස තියන් ඒ සුවද විදගන්න</div><div>මගේ ලොව සරසන්න මගෙමවී නුඹ ඉන්න.........</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 ඔක්තෝම්බර් 8</div><div><br /></div><div>සදලු තලේ වැට අයිනේ</div><div>හිරිපොද ඇවිදින් වැටුනේ</div><div>බයිට් ටිකත් පෙගිල ගියේ</div><div>සෝඩ පමණි උතුරු උනේ</div><div><br /></div><div>ගෙදර එන්න ඕනි උනේ</div><div>හනි හනිකට ගිල දැමුවේ</div><div>හොද සිහියෙන් පිට වූයේ</div><div>අතර මගදි මොකද උනේ</div><div><br /></div><div>අකුරු මැකි බොද වී යයි</div><div>ලොවම මගේ වට කැරකෙයි</div><div>නින්ද අසල නැති හින්දයි</div><div>වෙරි මදිවද කියල හිතෙයි</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 ඔක්තෝම්බර් 14</div><div><br /></div><div>සොදුරු නුදුටු රුව</div><div>මල් මත රැන්දුව</div><div>ඈත දුරක උව</div><div>දකින නුඹේ රුව</div><div><br /></div><div>දේදුනු අතරින්</div><div>පාර සොයාගෙන</div><div>සමනළියකගෙන්</div><div>පාර අසාගෙන</div><div><br /></div><div>රන් තරු එළියෙන්</div><div>නුඹ සරසාගෙන</div><div>කැන්දන් එමි නුඹ</div><div>මෙගේම තුරුලට......</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 ඔක්තෝම්බර් 31</div><div><br /></div><div>ස්ටෙස් වෙනස් කරමුද</div><div>හා</div><div>දැන් මොකක්ද දාන්න ඕනි..</div><div>ඉන් රිලේෂන්ෂීප් දාමු</div><div>දාන්නම ඕනිද</div><div>ඔවු..ඈයි බය වෙන්නේ..අපි දාමු</div><div>අනේ මට බැ..</div><div>ඈයි...</div><div>මං වෙනුවෙන් දාමු</div><div>හ්ම්ම්ම්ම්</div><div>ඔන්න මං දැම්මා</div><div>එපා...........</div><div>ඈයි</div><div>මගේ බොයි ෆ්‍රෙන්ඩ් තරහ වෙයි...:-D</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 නොවැම්බර් 1</div><div><br /></div><div>අර තියන විල් තෙරෙට මං ඔයාව අරන් යන්නද</div><div>ඔයා කොහොමද ඒක කරන්නේ..</div><div>මං ඔයාව කරේ තියාගෙන පීනන්නං..</div><div>ඔයාට පීනන්න බෑනේ</div><div>නෑ මට පුලුවන්..</div><div>එහෙනන් අර අතන කෝටුව ලගට පීනල එන්න..</div><div>හරි....</div><div>මං ගිහින් ආවා..කෝ ඔයා....</div><div>මං මෙහේ...</div><div>කෝ ඉතින්..</div><div>මට බෝට්ටුවක් හම්බ උනෝ...මං යනෝ.....:-D</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 නොවැම්බර් 2</div><div><br /></div><div>දිවුරා කියන්න මගෙ නලලත අත තියා</div><div>නොයන වග මා හැර දමා</div><div>යන දිනයක් වෙතොත්</div><div>යන්න</div><div>ඇතටම</div><div>දෙනෙත් මායමට නොපෙන්නට</div><div>මා සොයා ඒවි</div><div>නුඹ ලගටම යලිත්</div><div>දිවුරු වග සිත් මලින් නැගිටින්නට පෙර</div><div>මරාදමන්න මා</div><div>මිය යමි නුඹ ළය මත</div><div>වැළදගමි ඒ මරණය</div><div>අතැ'ර නුඹ නොමැති ජීවිතය...:-D.</div><div><br /></div><div>........................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 නොවැම්බර් 4</div><div><br /></div><div>මං පිහිනන්න උගතිමි</div><div>සත් සමුදුරෙන් පිහිනන්න</div><div>මන්ද යත් නුඹ දුර බැවිනි..</div><div>මා පිහිනීමට පටන් ගත්තෙමි</div><div>සත් සමුදුර මැද්දටම</div><div>මන්ද යත් මං නුඹට ආදරය කළ නිසාවෙනි</div><div>​අහෝ...</div><div>නුඹ අන් නැවක යන අයුරු දුටුවෙමි</div><div>මා සයුරු මැද අතරමං වී ඈත..</div><div>එගොඩත් නැත</div><div>මෙගොඩත් නැත...:-D</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-226388417336788051?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-76759302879843954162011-10-15T08:20:00.004+05:302011-10-17T08:57:23.289+05:30<a href="http://magesanda.blogspot.com/2011/10/blog-post.html">පලවෙනි කොටස දැකලා නැත්නන් මෙතනට ගිහින් එන්න ඕනි..</a><div><br /></div><div>2010 අගෝස්තු 31</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; line-height: 18px;"><div>පාවෙ සුදු දුහුල් වළා</div><div>ලොවට රහසෙ පියඹලා</div><div>මගෙ පෙම ඇයටත් කියලා</div><div>විගස එන්න මා සොයලා...........:D</div><div><br /></div><div>ඉක්මනට ගිහින් වරෙන්.. තව දෙතුන් තැනකට උඹව යවන්න ඕනි... :-D</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 අගෝස්තු 31</div><div><br /></div><div>සිහන රැයක නිදි වරා</div><div>දෙනෙතත් මගෙ වෙහෙසිලා</div><div>නුඹ හොරහෙන් පැමිණිලා</div><div>මගේ ලොවම එලි කළා</div><div><br /></div><div>සරා සදත් හිනැහුනා</div><div>තරු පොකුරුත් බැබලුනා</div><div>දෙහදක් අපෙ එක් වෙලා</div><div>නුඹ මගෙ තුරුලට වුනා</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 1</div><div><br /></div><div>සරා සිහින ගුවන් තල අරා</div><div>මල් පෙත්තක ගොඩ වෙලා</div><div>පාවී වී ගොස් ලොව පුරා</div><div>මං අවෙමි නුඹ කරා</div><div><br /></div><div>රෑ පුන් සදෙ කිරණ මැදින්</div><div>තරු මල් වල පැහැය අරන්</div><div>මං එන විට ලොවට හොරෙන්</div><div>ඔහු හිටියලු තුරුලු කරන්</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div>කියන්න මට</div><div>ආදරෙයිද නුඹ මට</div><div>ආදරෙයි නම් ඒ තරමටම</div><div>රැගෙය යනුමැන</div><div>නුඹෙ සසුම් පොද.........</div><div><br /></div><div>සද හිරුට තනි නැතිලු</div><div>නුඹ තවත් මගෙ නෙමෙලු</div><div>කුමට තව මේ කදුලු</div><div>ආදරේ නුඹට හින්දමලු</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>සිනාසෙන්න ආසයි මං</div><div>නුඹ නැතිවත් මගේ ලොවට</div><div>හොරෙන් එබෙන සද රුස් විත්</div><div>සතුට අරන් යයි රහසෙම</div><div><br /></div><div>හිමිදිරියෙම දකින නුඹේ</div><div>ලස්සන පද වැල් නිසාම</div><div>ලං වෙන්නට බැරි මගෙ හිත</div><div>තවත් හඩයි මට රහසෙම</div><div><br /></div><div>ඔහු නුඹ ලග සිටින තුරා</div><div>සතුටින් නුඹ ඉන්නවාද</div><div>මං තනිඋන මගේ ලොවක</div><div>තව දවසක් එළි උනාද.....</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>අත්හරිනු මැන බැදි යදම් වලින්</div><div>නිදහසේ පියඹා යන්න</div><div>නිල් අහස් කුස පුරාවට</div><div>මගේ ලොවක් සොයාගෙන</div><div>රජවෙන්න මට</div><div>මගේ මිහිමඩලතුල</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>පියඹා යන්න අහස පුරාවට</div><div>බැදි යදිමින් බිදී ගිය මං</div><div>අනේ දෙවියනි රකිනු මැන සෙනෙහසින්</div><div>නැවතත් හිමි නොවන්නට අහිමි පෙම</div><div><br /></div><div>යන්න වන උයන් සිසාර</div><div>තෑනූ ලොකය විසිර ගිය දූවිලි</div><div>නෙත් අගින් ගිලිහුන කදුලින් පිසදා</div><div>සරසන්න අවසරද මගේ ලොව යළි</div><div><br /></div><div>ඉඩ හරිනු මැන</div><div>සියොත් රැලකට පියඹා ගී ගයන්නට</div><div>වන උයන් තුරු මලින් සරසන්නට</div><div>ඒ සුවද සිසාරා මගේ හද මඩලතුල</div><div>පුරවනු මැන නැවුම් ලොකයක සුසුම් පොද</div><div><br /></div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 3</div><div><br /></div><div>නිවේදනයයි...!</div><div>අවිහිංසක, අවංක, කීකරු,</div><div>බොළඳ, ළපටි, සුදු</div><div>තරුණ කෙල්ලකගේ</div><div>සෙනෙහස උවමනා කර තිබේ.</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 5</div><div><br /></div><div>සුසම් සුවදක නැගුන සිතිවිලි</div><div>මගේ ලොව වෙත පාවුනා</div><div>ලගින් නොමැතිව දැනෙන ප්‍රේමය</div><div>තවත් මොහොතක සැනසුවා</div><div><br /></div><div>දුරින් ඉද නුඹ ගොතන කවි පද</div><div>මගේ සිත තුල ගොලු වෙලා</div><div>තවත් දිනයක දුරින් උන් අප</div><div>සිතින් මොහොතක් එක් වුනා</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div>2010 සැප්තැම්බර් 6</div><div>බසයක් නොමැත අද අහලක පෙනෙන්නේ</div><div>මං බස් නැවතුමේ නැවතිල සිටින්නේ</div><div>සෙනගත් නැතිලු අද ඈයි මේ වේ​ලෙන්නේ</div><div>කවුරුත් නැතිද බස් පාරට දමන්නේ</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 15</div><div><br /></div><div>පෙර නුදුට ඔබ කවුද</div><div>නීල දෙනයන</div><div>දෙතොලෙ සිනහව</div><div>මටත් නොකියම</div><div>මටම ලං වුන</div><div>වසා ඇති දොර</div><div>පියන් විවරව</div><div>මගේ සිත නුඹ</div><div>අරන් යනවද................</div><div><br /></div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 20</div><div><br /></div><div>මා සියදිවි නසා ගැනීමට තීරණය කෙරුවෙමි..තව දුරටත් මේ කුරිරු සමාජය හමුවේ ජීවත් වීමට උවමනාවක් නොවූවෙන් මා ජිවිතයට සමු දීමට තිරණය කෙරුවෙමි.වස බීමට සිතා පලිබොධනාශක අළවි සැලක් සොයා ඈවිද ගියමුත් එවන් ස්ථානයක් සොයා ගැනීමට අපහසු විය..එල්ලෙන්න සවි ශක්තිය ඇති කඹයක් විකුනණ ස්ථායක් නොමැතිය..සියල්ල බාල බඩුය..අහම්බෙන් නෙත ගැටුණි..සුරා සැලකි..නැවතත් ජිවිතයට සමු දීමේ ආශාව ඈතිවිය..අත ඈති මුදලින් ගල් භාගයක් ගතිමි..අනෙකුත් දෑ ගැනීමට දැන් මුදල් නැත..නමුත් දිවි නසා ගැනීමේ ආසාව නිසාවෙන් මහත් ආයාසයෙන් අමුවෙන් භාගය හිස් කළෙමි..කට තිත්තය..කඩල ඈටයක් හපමින් දුම් වැටියක් දල්වා ගත් මා සෙමින් නිවද දෙසට පිය මනින්නට විය.නමුත් මියදුනේ නැත..නිද්දේදී මිය යමියි අදිටනින් ඇදට ගොස් නිදන්නට විමි..අදෝමැයි..අදත් ඇහැරුණි..උත්සහය ​අත්නොහරමි..අද දිනද දිවි නසා ගන්නට උත්සහ කරමි...</div><div><br /></div><div>.........................................................................................................................</div><div><br /></div><div>2010 සැප්තැම්බර් 21</div><div><br /></div><div>ඇයගේ සිසිනිදු සමට මා වශි විය..හේතුව කිමකදැයි අසා බැලිමි..ලක්ස් නිසාවෙන් ඇය රෑප සුන්දරියක් විය..ඇය මට ආලය කරයි..මා ඇයට ආලය කිරීමට බියය..මක් නිසාද යත් ලක්ස් සබන් ලොව නැති උවොත් ඇයත් මට එපා වෙන බැවිණි......</div></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-7675930287984395416?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-14536118359524616872011-10-15T08:00:00.013+05:302011-10-15T11:36:43.889+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-Mop_zwEJPtE/TpkfGJbzyOI/AAAAAAAAA8M/33CJjKWUgXc/s1600/300311103634google_buzz_fluid.png" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Mop_zwEJPtE/TpkfGJbzyOI/AAAAAAAAA8M/33CJjKWUgXc/s200/300311103634google_buzz_fluid.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663592196867344610" /></a><br /><br /><div>ගූගල් බස් යනු මා දිවියේ අලුත් පිටුවක් පෙරලන්නට සමත් වුන.. ආදරණිය නවාතැන් පලකි...ලොව ඇති වූ යම් දෙයක් නැති විය යුතුය.. එය එසේ හෙයින් ගූගලයාද ගූ ගල් බස් වල අවසානය මෙසේ දැනුම් දී ඇත. <div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(221, 75, 57); font-family: arial, sans-serif; font-size: 20px; background-color: rgb(255, 255, 255); ">Google Buzz is going away, but your posts are yours to keep</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; background-color: rgb(255, 255, 255); "><div class="rzTMrb">In a few weeks we'll be retiring Google Buzz. At that time you won't be able to create any new posts, but your existing content will remain accessible in two important ways:<ol><li>You can view it on your Google profile</li><li>You can download it using <div class="a-l-k aJJ4C" style="position: relative; display: inline-block; "><a href="https://www.google.com/takeout/#custom:buzz" target="blank_" style="color: rgb(51, 102, 204); cursor: pointer; text-decoration: none; ">Google Takeout</a></div></li></ol></div></span><div><span class="Apple-style-span" style="background-color: rgb(255, 255, 255); "><div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">දිනය 2010 - අගෝස්තු 26 -</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">එය මා බස් ලොවට පය තැබූ ප්‍රථම දිනයයි.. ජීවිතයක නව පිටුවක ආරම්භයයි..</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">කන බත් පිඩක් පාසා නුඹ සිහිවෙනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">තනිකම සිතට නිරතුරු මගෙ වද දෙනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නොදකින නුඹේ නිල්​ නෙතු සිහිවෙනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">තවනන් බැහැ ඉවසන්න මං විගසින් එනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">තව මල් පිපීයන් ලොව සුන්දර වන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">රන් සමනලුන් පියඹාපන් රොන් ගන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹ තව හිනැහියන් ම​ගෙ සිත තුටු වෙන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">මං නොදුටුවත් මගෙ පෙම පිළිගන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">ගෙල වට රන් මාල බැදලා සරසනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">මංගල පොරුවේ මං නුඹ හිදවනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">ගමටම මගුල කියලා නුඹ ගෙනයනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නාඩන් නගේ ලගදිම රැය එළි වෙනවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">.........................................................................................................................................</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">2010 අගෝස්තු 27</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">ආසයි මට ලොවට හොරෙන්</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">ඔබ වෙත පියඹලා එන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">තරු පොකුරෙන් පාර අසා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹ කොහිදැයි සොයා ගන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">සිනා පොකුරු දෝත දරා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹෙ සුසුමේ පා කරන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">මුලු ලොකෙන් වහන් වෙලා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">හැකිනම් නුඹෙ මගේ වෙන්න ...........:-D</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">...........................................................................................................................................</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">2010 අගෝස්තු 30</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">පුන් සද ඇයිද අහසේ හිනෙහනේනේ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">තරු වැල් කිමද නිදි නැති රෑ බබලන්නේ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">මිහිදුම් වලා ඇයිදො පියඹා යන්නේ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹ නැති ලොවක් ඇයි මෙලසින් දිදුලන්නේ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">පිණි දිය වැටුන පිට්ටනියේ අවිදින්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">මල් වැහි තුරුලෙ තෙමිලා හිනෙහෙන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹ තුරුලේම මුමුණන ගී අහගන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">තව එක වරක් නුඹ ඇවිදින් සැතපෙන්න</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">..........................................................................................................</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">2010 අගෝස්තු 30</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">මේ ඇස් පියවෙන්නට මත්තෙන්</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">දකින්න ඇත්නම් නුඹ රුව රහසින්</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">අන්සතු ළදකට මා පෙම් බැදුමින්</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">දුක විතරද අද උරුමය මෙලසින්</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">හඩන්න කදුලැලි දෙනෙත පිරෙන්නට</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නගන්න සුසමන් සිහිවන සැම විට</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">හිදින්න නුඹ ලග මේ හැම මොහොතට</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">කියන්න ඇයි නුඹ හැර ගියෙ මෙලෙසට</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹටත් රහසින් මං පෙම් කෙරුවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">හැර යනතුරු එය නොදැනිම තිබුනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹ අන් තුරුලක සතුටින් වෙසෙනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">දෙනෙතට රහසින් කදුලැල් ගලනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">අහිමි බවක් මට පෙර සිට දැනුනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">මටත් හොරා සිත ප්‍රේමෙන් වෙලුනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">අසන්න මේ පෙම නුඹ ලග නැතුවා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නොදනිමි තවමත් මගෙ සිත හඩනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹ රුව දැකුමට සිත වද දෙන්නා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">අහිම උනත් නුඹ මගෙ පෙම ලෙසිනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">නුඹව ලබන්නට නොහැකියි දැනුනා</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">ලොවට හොරෙන් සැගවෙන්නට සිතෙනා</span></span></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 14px; "><br /></div></div><div><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal; "><br /></p></div></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; background-color: rgb(255, 255, 255); "><div class="rzTMrb"><div><span class="Apple-style-span" >එම නිසාවෙන් ගූගල් බසය තුල මා කල කී දෑ සුන්දර මතක සටහනක් ලෙසින් බ්ලොග් පිටුව මත රඳවා තැබීමට මා තීරණය කලෙමි.. පුරා අවුරුද්දක් පුරාවට ලියූ දේ ඇති නිසාවෙන් කොටස් ව</span></div><div><span class="Apple-style-span" >ශයෙන් මෙය පළ කිරීමට සිදු වී ඇත..එය මෙසේ සනිටුහන් කරන වගයි.</span></div><div style="font-size: 13px; "><br /></div><div style="font-size: 13px; "><br /></div></div></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-size: 16px; line-height: normal; "><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Zkz5AQrf2g8/Tpkegn84mcI/AAAAAAAAA8A/cm2sRQCgo_E/s1600/google-buzz.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-Zkz5AQrf2g8/Tpkegn84mcI/AAAAAAAAA8A/cm2sRQCgo_E/s320/google-buzz.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663591552224106946" style="cursor: pointer; width: 320px; height: 230px; " /></a></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-1453611835952461687?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-38026320980540685972011-09-19T08:58:00.003+05:302011-09-19T16:08:54.691+05:30මං සාමාන්‍යයෙන් මේ වගේ මාතෘකා ඔස්සේ පෝස්ට් දාන්නැති උනත් ඊයෙ අපි සෙට් එක හැහ්..ආහ් මේ ඒ කිව්වේ මායි ..<a href="http://www.blogger.com/profile/12098274703724724584">අභිත.</a>. <a href="http://www.blogger.com/profile/12098534917295046430">ලසිත්</a>.. ‍<a href="http://www.blogger.com/profile/11270408630132792435">ඕනයා</a>.. <a href="http://r4ng4.blogspot.com/">අ‍සේල</a>..<a href="http://liyanna-liyanna.blogspot.com/">වෙනී</a>..සහ <a href="http://tlr.thelastrow.net/author/awanka-patta/">අන්තිම පේලියෙ අවංක පැට්ටයි</a> එකතු වෙලා ‍පොත් ප්‍රදර්ශයට යන්න හිතාගෙන බොරැල්ලට සෙට් වෙලා ඉද්දි මේ ගැනත් කතා කරපු නිසා මටත් හිතුනා අපේ ආධුනික නවක බ්ලොග් කරුවන්ට මගේ හිතේ තියන අදහසුත් කිව්ව නන් හොදයි කියලා. අපි ගොඩක් ආසයි නේ ඉතින් Hits වලට.. ඉතින් සමහර අය නන් කියන්නේ Hits ඕනිම නෑ කියලා.. ඒත් අපිත් පෘතක්ජනයොද මොකක්ද මන්දා කියලා අපිට එව්වා නැතුවත් බෑ කියලා සමහර අය කියනවා.. මේ ලගදි මං දැක්කා <a href="http://bloggadol.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">බ්ලොග් ගඩොල්</a> සහ අපේ <a href="http://ctkumara.blogspot.com/2011/09/blog-post_14.html">මාරය අයියාතුමාත්</a> ඒ වගේම අභිත ගොයියාත් දාල තිබ්බා ඔය Hits ගැන මොනවද මන්දා කියලා..<a href="http://tikakhinawenna.blogspot.com/2011/09/blog-post_10.html">අභිතට නන් ඉතින් පාඩුවක් උනයි කියන්නේ එහෙම එව්වා ලියලා.</a>.අනේ මන්දා අප්පා ඔව්වා.. ඉතින් මා ප්‍රිය සහෝදර සහෝදරයිනි ඔයාලට තේරෙනවා නේද ඔය වචනේ අපේ ජීවිත වලට කොයි තරන් බලපානවද කියලා.. ඉතින් එහෙවු එකේ මට පුලුවන්ද මේ වගේ මාතෘකාවක් ගැන කතා නොකර බලාගෙන ඉන්නේ.. හරි.. දැන් පූර්විකාව ඇති.. දැන් ඉතින් අපි මෙහෙම පටන් ගමු..හැබැයි මං මේ ලිපිය බොහෝ දිර්ඝව ලියන්න අහසක් නෑ.. මට ඕනි පුලුවන් තරන් කෙටියෙන් මේ හැමදෙයක්ම ඔයාලට කියල දෙන්න විතරයි.. මං හිතනවා මේ ලිපිය ඔයාලට ගොඩක් ප්‍රයෝජනවත් වෙයි කියලා..<div><br /></div><div>දැන් බලන්න අපි Hit කියන වචනේ<a href="http://maduraonline.com/?find=hit"> මධුර මහත්තයාගේ ශබ්ධකෝෂයේ</a> සටහන් කරාම මෙන්න මේවයි එතුමා කියන්නේ..</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 18px; ">ගහනවා</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 18px; ">ගැටෙනවා</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 18px; ">ගුටි බානවා</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 18px; ">ගුටිදෙනවා</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 18px; ">තට්ටු කරනවා </span>ඔන්න ඔය වගේ තේරුන් ටිකක් තමා එන්නේ.. දැන් බලමු අපි පුළුවන් සරළ ක්‍රම වලින් ඒ Hits වැඩි කරගන්න ක්‍රමයක්.. ‍මං මෙතනදි මදුර මහත්තයා කියන හැම වචනයකටම අදාලව කතා කරන්න යන්නෑ.. මං මුලින් ටිකක් කියලා දෙන්නං.. ඊට සමාන විදිහට ඔයාලට පුලුවන් ඔයාලගෙ Hits වැඩි කරගන්න..</div><div><br /></div><div>අපි මුලින් බලමු ගහනවා කියන අර්ථය අරගෙන..</div><div>ඉතින් ඕක වැඩිය විස්තර කරන්න ඕනි නෑනේ.. ඔයාලා කැමති විදිහකට ගහන්න පුලුවන්.. ඒ කිව්වේ.. මිනිහෙකුට අතින් ගහන්න පුලුවන්.. නැත්තං වේවැලකින් ගහන්න පුලුවන්.. එහෙමත් නැත්තං කකුලෙන් ගහන්න පුලුවන්.. ඒ ආකාරයෙන් ඔබ කැමති විදිහකට ඕනිම දෙයක් පාවිච්චි කරලා ගහන්න පුලුවන්.. හරි.. දැන් දන්නවනේ ඔයාල Hits වැඩි කරගන්න එක ක්‍රමයක් ගැන..</div><div><br /></div><div>අපි බලමු.. තවත් එක ක්‍රමයක් ගැන..</div><div>ගැටෙනවා කියන එක නන් ආයෙ අමුතුවෙන් කරන්න ඕනි නෑනේ.. බස් එකකට නැග්ගම ගැටෙන්න පුලුවන්නේ ඕනි තරන්..ඒ නිසා අනිත් ක්‍රමේ ගැන බලමු නේ..</div><div><br /></div><div>ගුටි බානවා..</div><div>ගුටි බාන්නේ කොහොමද කියන එක නන් මාත් හරියටම කියන්න දන්නෑ.. ඔයාලට පුළුවන් වෙලාවක ඒ ගැන හොයල මටත් කියන්න ඇ... නැත්තං ඒක මාත් දන්නෑනේ...</div><div><br /></div><div>ගුටි දෙනවා..</div><div>ගුටි දෙන්න කෙසේ වෙතත් අද මං ගුටි කනවා කියලා නන් දන්නවා.. හැබැයි ඒත් මං ඔයාල වෙනුවෙන් මේ වගේ රිසර්ච් එකක් කරලා කරුණු එකතු කරලා ගුටි කෑවත් කමක් නෑ කියලා හිතල තමයි අද මෙහෙම පෝස්ට් එකක් දැම්මේ..කමක් නෑ.. ගුටි කෑවත් කමක් නෑ.. රට ජාතිය වෙනුවෙන් කියලා මං හිත හදාගන්නං කෝ..</div><div><br /></div><div>අන්තිමට අපි සලකා බලමු තට්ටු කරනවා කියන එක.. </div><div>කොච්චර තට්ටු කරත් කමක් නෑ.. දොර ඇරෙනව නන්.. ඒ නිසා පුලුවන් තරන් තට්ටු කරකර ඉන්න.. ඒ කොහාටද කියන එක නෙමේ ගැටුළුව.. තට්ටු කරන්න තැනක් තියනවද කියන එකයි මුලින්ම බලන්න ඕනි. ඒ නිසා පුලුවන් තරන් තට්ටු කරන්න තැන් හොයා ගන්න බලන්න...</div><div><br /></div><div>ඒ ආකාරයෙන් ශබ්ධකෝෂය සදහන් වන ආකාරයට ක්‍රියා කීරීමෙන්.. ඔබට Hits වැඩි කරගැනීමට හැකි වනු ඇත.. ජය නියතයි.. ආධුනිකයිනි.. වර ඉදිරියට..</div><div>ගහන්න...</div><div>ගුටි දෙන්න..</div><div>ගුටි බාන්න..</div><div>තට්ටු කරන්න.. ඔබගේ Hits වැඩිවනු ඇත.. තරුණ ජීවිත අයාලේ යාමට ඉඩ නොදී ඉහත සදහන් දේ නිතර පුරුදු පුහුණු කීරීමෙන් මහත් ඵල ලභා ගත හැක..</div><div><br /></div><div>ප.ලි.</div><div><br /></div><div>සුට්ටක් පාඩං කරන්න හිතාගෙන නිවාඩුවක් ගත්තා.. ඒ නිවාඩුවෙන් ඔයාලට වැදගත් පණිවිඩයක් දෙන්න හිතාගෙන තමා මේ පෝස්ට් එක දැම්මේ.. මං හිතනවා ඔයා‍ලගෙ ජීවිත වලට මේ ලිපිය වටිනවා ඇති කියලා..</div><div>ජයවේවා!!!!!</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-3802632098054068597?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-58207320134598586692011-09-11T17:22:00.004+05:302011-09-11T17:39:12.600+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-6Xi-nqRSHr4/TmykJWJApgI/AAAAAAAAA7g/35Iy4QQrZ_Y/s1600/Cleaning.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-6Xi-nqRSHr4/TmykJWJApgI/AAAAAAAAA7g/35Iy4QQrZ_Y/s320/Cleaning.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651072112912279042" /></a><br />කොස්ස ගෙනෙන් යකෝ..<div>අහවල් මගුලක් කරන්නද?</div><div>පැහිච්චකන් නැතුව කොස්ස අරන් වරෙන් යකෝ..</div><div>මට බෑ...............</div><div>තොට කණ පැලෙන්න ගහනවා.. කියපුවම ගිහින් කොස්ස ඇන්න වර..</div><div>මට බෑ.................................</div><div>තෝ....!@$$$%%%^^ ගුටි නොකා.. ගිහින් කොස්ස අරන් වර...</div><div>ආහ්.. මොකටෙයි කොස්ස..</div><div>ඇයි බොල හිපාටුවො මේ මකුළු දැන් පෙන්නැද්ද බොට.. ගිහින් කොස්ස ඇන්න වර..</div><div>ඉතින් මේ හදිස්සියෙ මක්කටෙයි මකුළු දැල් කඩන්නෙ..</div><div>බොල තොට පැහිච්චකන් වැඩක් නෑනේ.. ගිහින් කොස්ස ඇරන් වර....</div><div>මට බෑ. ඇයි කියාපං..</div><div>බොල ගොන්ටෝ.. බලපං.. දැන් මේකෙ මකුළු දැල් බැඳිලා යටවෙලා ගියාම කවුද මේක බලන්න එන්නේ...</div><div>ආහ්.. ඉතින්.. බොට ලියන්න බෑ කියලා මං මක්කොරන්නද?</div><div>බොල නගුටො... මට ලියන්න බැරි විභාගෙ නිසා.. ලබන මාසෙ ඉවර වෙනකං ලියන්න වෙන්නෑ කියලා උඹ දන්නැද්ද?</div><div>ආහ්.. ඉතින්.. තොට ලියන්න බැරි නන් නොලිය ඉදින්.. අහවල් මගුලක්ද කරන්නේ..</div><div>ඉතින් යකෝ මං දැන් තොට කිව්වද මට ලියන්න ඕනි කියලා.. තෝ හොද හිතින් ගිහින් කොස්ස අරන් වර.. නැත්තං මං තොට ගහන්නේ වේළුනු එකෙන් හරි.. ??</div><div>ආහ්.. මුගෙ සද්දෙ.. ඕං කොස්ස.. අරන් ඕනි මගුලක් කරගනින්...</div><div><br /></div><div>හම්මේ........ ඇති යාන්තං වැලළිලා යන්න කලින් මකුළු දැල් ටික කඩාගත්තා.. දැන් පලකො ආයෙත් පාඩං කරන්න.........</div><div>හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්............</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-5820732013459858669?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-57319455469092141462011-07-27T11:30:00.007+05:302011-07-28T12:32:00.519+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/-knfNtGCNqX4/TjEJODv-QXI/AAAAAAAAA7I/lnITBYGck6w/s1600/Holmes-Image-Loupe.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-knfNtGCNqX4/TjEJODv-QXI/AAAAAAAAA7I/lnITBYGck6w/s320/Holmes-Image-Loupe.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634294745946538354" /></a><br /><div><br /></div><div><a href="http://magesanda.blogspot.com/2011/07/blog-post_11.html">ෂර්ලොක් හෝම්ස් 1 වෙනි කොටස</a></div><div><br /></div><div>අභිරහසක ඇරඹුම......</div><div><br /></div>කාමරයෙහි ඇති ලෑලි ජනෙල් කවුලු අතරින් බේරි ගලා එන හිමිදිරි හිරු කිරණ මා මුහුණ මත නේක රටා මවමින් දඟ කරන විට තව දුරටත් නිදා ගැනීමට ඇති නොහැකියාව නිසා ඇදෙන් බැස සාලයට යාමට සැරසුනෙමි. දෙපතුල පොළම මත ගැටුන මොහොත තරමින් අන් කිසිම දවසක මා සීතලක් අත්විඳ නොමැත.. ඇඟ සලිත කරවමින් දැනුන සීතල මග හරින්නට මා නැවතත් ඇඳ මතම හිඳ ගතිමි..නමුත් මා එන තෙක් මඟ බලා සිටින අසරණ රෝගින් නිසාවෙන් නිවසින් පිටත් වන්නට සුදානම් වූවෙමි.<div><br /></div><div>සුභ උදෑසනක් වොට්සන් මහත්මයා...</div><div>ප්‍රියංකර සිනහවකින් මුව සරසා ගත් හෝම්ස් මාදෙස බලා සිටිනු දුටුවේ එම මොහොතේදීය..</div><div>ඔබටත් සුභ උදෑසනක් හෝම්ස් මහත්මයා...</div><div><br /></div><div>අද උදෑසනම රාජකාරියට යන්න වගේ.. </div><div><br /></div><div>ඔවු.. මා එනතෙක් රෝගින් බලා සිටින නිසා මා හට ප්‍රමාද විය නොහැකියි.. එම නිසා මා දැන් යන්න ඕනි..</div><div><br /></div><div>නිවස ඉදිරි පිට ඇති කුලි රථගාල දෙස නෙත් යොමා කුලී රථයක් ඇති බව දුටු නිසාවෙන් හෝම්ස් මහතාට සමු දී විගස රෝහල වෙත යාමට පිටත් වූයෙමි..</div><div><br /></div><div>‍කල්ගත වෙත්ම මා ඒකාකාරී ජිවන රටාවකට කොටු වුන තවත් එක් වෛද්‍යවරයෙක් බව මට හැගෙන්නට විය. අමතක කිරීමට නොහැකිව වඳ දෙන අතීතයත් කරපින්නාගෙන කිසිවෙකුත් නොහදුනන පලාතක ඒකාකාරී ජීවන රටාවකට කොටුවීම මා කෙරෙහි මාගැනම කෝපයක් ඇතිවිය. කලකිරුනු සිතත් ඇගෙට දැනුන මහන්සියත් නිසාවෙන් වේලාසනින් රාජකාරීන් නිම කල මා නවාතැන් පළ වෙත ගියේ සුළු මොහොතක් හෝ නිදා ගැනීමේ අටියෙනි...</div><div><br /></div><div>කුලි රථයක් පෙනෙන්නට නොතිබූ නිසාවෙන් සීතල මග හැරයාවි යැයි සිතා පාගමනින්ම නිවහන වෙත ඇදෙන අතරතුර මාගේ මෙහි සිටන එකම මිතුරා වන ෂර්ලොක් හෝම්ස් ගැන සිහිවන්නට විය. ඔහු දිනක් මා හා පැවසූ පරිදි උසස් අධ්‍යාපනය නිම කළ පසු වෘත්තියෙන් රහස් පරික්ෂකවරයෙකු බව පැවසූවද මා කිසි දිනට ඔහු එවන් කටයුත්තක නිරත වෙනු දැක නැත.. විටක ඔහු ගැන සැකයක් ඇති වුවද මිනිසෙකු වශයෙන් ඔහු තුල ඇති ගතිගුණ නිසාවෙන් ඔහු ගැන අහිතක් සිතන්නට තරම් දෙයක් නොතිබුණි..</div><div><br /></div><div>මනෝ ලෝකය බිඳ වැටුනේ මා නවාතැන් පළ වෙත ලගාවී ඇති බව පසක් වීමෙන් අනතුරුවය. නිවස ඉදිරිපිට සුඛෝපභෝගී අසුන් සතරක් බැඳි රථයක් නවතා තිබෙනු දුටු අතර එය අපගේ නිවහනවෙත පැමැණි අමුත්තකුගේ යැයි මා හට නොසිතින. </div><div>ආලින්දයේ දොර අඩවන්ව තිබූ නිසාවෙන් පෙර අවසරයක් නොගෙන නිවසට ඇතුළු වීමේ වරද වැටහුනේ සෝපාවේ හිඳ හුන් අමුත්තා දුටු පසුවය.</div><div><br /></div><div>සමාවෙන්න මහත්මයා.. මා දැනන් සිටියේ නෑ ඔබ හා අමුත්තෙකු ඇත කියා.. </div><div>හෝම්ස් මහතා දෙස ලැජ්ජාවෙන් පිරුණු දෙනෙත් තව දුරටත් යොමා සිටුනු නොහැකි නිසා මා කාමරය වෙත පියමනිනන්ට විය.</div><div><br /></div><div>වෝට්සන් මහත්මයා.... හෝම්ස් මහතාගේ මුවින් නැගුනු ගැඹුරු හඬ නිසාවෙන් මා එක්වරම නැවතින..</div><div><br /></div><div>දොස්තර මහත්මයා විශේෂ වැඩකට නෙමේ නන් කලින් ගෙදර ආවේ විශේෂ කථාවකට සවන් දෙන්න පුලුවනි ඔබට..</div><div>සෝපාවේ හුන් අමුත්තාගේ මුහුණේ ප්‍රිතියක් නොතිබුනිද හෝම්ස් තුල උතුරා යන ප්‍රිතිය දෙනුවන තුලින් වාන් දමන්නට විය.</div><div><br /></div><div>මගෙන් ඔබගේ කථාවට අවහිරයක් වෙන නිසා.. මං මෙතනින් යන්නම් මහත්මයා..</div><div><br /></div><div>නෑ.. ඔබ කැමති නම් අපේ කතාවට කිසිම අවහිරයක් නෑ...</div><div><br /></div><div>හෝම්ස් ගේ දෙනයන තුල විධානයක ස්වරූපයක් සැගවී ඇත්දැයි මා හට විටෙක සිතෙන්නට විය.මා හිස්ව තිබු අසුන මත හිඳ ගත්තා නොව හිද ගැනීමට සිත්වූවා පැවසීම අතිශෝක්තියක් නොවන්නේය.</div><div><br /></div><div>මා ඉදිරියේ හුන් ආගන්තුකයා ‍විල්බර්ට් මහතා බව සුළු වේලාවක් යත්ම හෝම්ස් විසින් හදුන්වා දෙන ලදී.. පළල් නළල් තලයත්.. අවුල් වී ගිය කෙස් වැටියත් ඔයගෙ සිත තුල තිබු කැළඹිල්ල ප්‍රදර්ශනය කරන්නට වූ අතර විටක දෙතොල් තදින් හපා ගනිමින් තම හැගීම් පාලනය කිරීමට උත්සහ කරමින් සිටින්නට විය.මා ඔහු දෙසා බලා සිටිනු හෝම්ස් මහතා දුටුවාදැයි මම නොදනිමි.</div><div><br /></div><div>ඉතින් දොස්තර මහත්තයා.. මතකද මං ඔබව මුන ගැසුන මුල් දිනයේම කිව්වා.. නිරික්ෂනතුලින් නිගමන වලට පැමිණිම ගැන... දැන් ඔබ කියන්නකො බලන්න මේ මහත්මයා ගැන ඔබ දකින නිරික්ෂන මත පැමිණි නිගමනයන් ටිකක්.. මොකද මමත් තවම මේ මහත්මයා අදුනන්නේ නැහැ.</div><div><br /></div><div>මා තව දුරටත් ඔහු දෙස බලා නිරීක්ෂනයන් සමග සිත පොරබදන්නට විය..දිග සුසුමක් වා තලයට මුදා හල හෝම්ස් මහතා වෙත වාර්ථාව ඉදිරිපත් කෙලෙමි.</div><div><br /></div><div>විල්බර්ට් මහතා තේ වතු පාලනය හා සම්බන්ධ කෙනෙක්, හොදින් මිල මුදල් ඇති කෙනෙක් යැයි හෝම්ස් දෙස මා උජාරුවෙන් බලා පිළිතුරු දුනිමි..</div><div><br /></div><div>එපමණද දොස්තර මහත්මයා කියන්න පුලුවන්..</div><div><br /></div><div>ඔවු.. හෝම්ස්..මං හිතන්නෑ ඔබටත් ඊට වඩා වැඩි යමක් කියන්න පුළුවන් වෙයි කියලා..</div><div><br /></div><div>මා දෙස නෙත් කොනින් බැල්මක් හෙලු හෝම්ස් මහතා හාන්සි පුටුව තම දිග ඇදෙමින් සිවිලිම දෙස බලා සිටින්නට විය..</div><div>එක්වරම හඩ අවදි කළ හෝම්ස් මහතා..</div><div><br /></div><div>විල්බර්ට් මහතා වැවිළි සමාගමක හිමිකරුවෙක්.. ඉතා යහමින් මුදල් තිබෙනවා සහ බොහෝ කළක් දකුණු පලාතේ ‍පදිංචි වෙලා ඉදලා ලගදි තමා මෙහෙට ඇවිත් තියෙන්නේ.දකුණු පලාතේ වගාවන් බොහෝ වෙලාවට සතුරු උවදුරකින් විනාශ වෙලා වෙන්න පුලුවන්.. කෙසේ වුවත් එහි තිබූ සියලුම දේපල අත්හැර මේ පලාතට ඇවිත් තියෙන්නේ.. තම බිරිඳ මොහුව මැත කාලයේ අත්හැර ගිහින් තියනවා.. ඒ මතකයන් අමතක කරන්න විල්බර්ට් මහත්මයා බොහෝ උත්සහ කරනවා වගෙයි..</div><div><br /></div><div>එම වචන කිහිපය හෝම්ස් මහතාගේ මුවින් නික්මෙත්ම අප ආගන්තුකයා හෝම්ස් දෙසට වේග‍යෙන් පැන පහරක් එල්ල කරන්නට සුදානම් විය.. එම මොහොතේ මා නොවන්නට හෝම්ස් මහතා වෙත දැඩි ප්‍රහාරයක් එල්ල වනු නොඅනු මානය.</div><div><br /></div><div>ආගන්තුකයාගේ ග්‍රහනයෙන බේරුනද ආගන්තුකයා තුල ‍පැවති කෝපය මුවින් තාමත් නික්මෙන්නට විය..</div><div><br /></div><div>හෝම්ස්.. ඔබට මහත්මයා යැයි කීමට නුසුදුයි.. කොහොමද ඔබ මගේ පුද්ගලිකත්වය මේ තරන් හෙව්වෙ.. ඇයි එහෙම දෙයක් කරේ...</div><div><br /></div><div>සිනහ මුසු මුහුනින් ඔහු දෙස බලා සිටි හෝම්ස් මහතා තමන්ගේ නිරීක්ෂනයක් විග්‍රහ කරන්නට විය..</div><div><br /></div><div>විල්බර්ට් මහත්මයා සංසුන් වෙන්න.. මා ඔබ ගැන මීට පෙර අසා හෝ හොයා බලා නැහැ.. මම සිදු කලේ නිරික්ෂනයන් තුලින් නිගමනයන් බිහි කීරීමක් පමණයි.</div><div><br /></div><div>දැන් බලන්න.. ඔබ ඇද සිටින සුදු කොට කලිසම මේ වතුකරය තුල වතු පාලක වරුන්ගේ සුළභ දසුනක්.. එය විග්‍රහ කරමින් මා මිතුරු වොට්සන් මහතාද පැවසුවා ඔබ වතුපාලකව‍රයෙක් කියලා.. නමුත් ඔබ පැළද සිටින ලාංචනයේ තිබෙනවා වතුහිමියන්ගේ සංගමය කියලා.. එයින් අදහස් වන්නේ ඔබ නිකං වතු පාලක වරයෙක් නොවේ.. වතු හිමියෙක් කියලයි..ඔබ වචන උඡ්චාරනය දකුණු පලාත්ට සම්බන්ධයි.. ඉතින් ඔබ බොහෝ කලක් ඒ පලාතේ ගත කර ඇති බවට අමුතුවෙන් කිව යුතු නැහැනේද..ඔබ මෙම පලාතට අලුත් වුවත් තේ වගාව ගැන හසල දැනුමක් ඇති අයෙක් විය යුතුයි.. නැතිනම් නන්නාදුනන පලාතක දැනුමක් නැති වගාවකට හිත යොමන්නට ඔබ කිසිවිටකත් පෙළඹෙන්නේ නැහැ.. ඒ කියන්නේ පෙරත් ඔබ තේ වගාව හා සම්බන්ධ වී සිටි අයෙක්.. එවන් අයෙක් තව වතු විකුණා කදුකරයට පැමිනී‍මට ක්‍රියා කර ඇත්තේ සතුරු කරදරයක් නිසා වෙන් නොවන්නේ නම් අන් කුමකින්ද..</div><div><br /></div><div>හෝම්ස් මහතා දෙස වික්ෂිප්ත බැල්මකින් බලා සිටි විල්බර්ට් මහතා යන්තමින් සැනසුම් සුසුම් හෙලනු පෙනෙන්නට විය.ඔබ නම් හරි පුදුම මනුස්සයයෙක් හෝම්ස්.. මං හිතනවා මගේ ගැටළුවට ඔබට පිළිතුරක් හොයා ගන්න පුලුවන් වෙයි කියලා.. එහෙම හිතෙන කොට නන් හිතට සැනසීමක් දැනෙනවා.. මට සමාවෙන්න තරහා ගියාට..නමුත් ඔබ කොහොමද මා බිරිඳගෙන් වෙන් වී සිටින බව පැවසූවේ..</div><div><br /></div><div>එය හරිම සරළයි මහත්මයා.. ඔබ දකුණු අත මංගල මුදුප පළදින තැන තවමත් මුදුවක සළකුන තිබෙනවා.. ඔබ වැනි මිල මුදල් යහමින් ඇති පුද්ගලයකු මුදුවක් ගැනීමට නොහැකි අයෙක් විය නොහැකියි.. එසේ නම් මෙය ඔබ අකමැත්තෙන් හෝ අමතක කර දැමීමට උත්සහ කරන බිරිඳගේ නොවන්නේ නම් අන් කවරක්ද මහත්මයා..</div><div><br /></div><div>එය පැවසීමත් සමග විල්බර්ට් මහතාගේ මුහුණ මැලවුන ස්වරූපයක් ගත් නිසාවෙන්දෝ හෝම්ස් මහතා යළිත් සිය බඩ අවදි කරන්නට විය.</div><div><br /></div><div>ඉතින් විල්බර්ට් මහතානෙනි.. ඔබ පැමිණි කාරණය තවමත් අප හා පැවසුවේ නැහැ නොවෙද..</div><div><br /></div><div>ඔවු.. දැන් මං කියන්නං ඒ කතාව. එය වෙලාවකට විකාරයක් වගේ ඔබ තුමන් සිතාවි.. නමුත් මා සිටින්නේ ඉතාමත් සිත් තැවු‍ලෙන්.. පොලිසියෙ සාජන් මහත්තයා තමා ඔබතුමා ලගට මාව එව්වෙත්.</div><div><br /></div><div>හරි විල්බට් මහත්තයා දැන් කතාව කියන්නකෝ බලන්න.. </div><div>තමන් සතුව ඇති හවානා සුරුට්ටු පැකට්ටුවෙන් සුරුට්ටුවක් ඇද හාන්සි පුටුව මත ඇළවුන හෝම්ස් මහතා දෙනෙත පියා ගනිමින් සිවිලිම දෙසට දුම් රොටු මුදා හරින්නට විය..</div><div><br /></div><div>මා හටද සිකරට්ටුවක් බීමට සිත් වුයෙන් ගොල්ඩ් ලීෆ් එකක් පත්තු කර සෝෆාව තම සැපට හිද ගනිමින් කතාවට සවන් දෙන්නට වූවෙමි.</div><div><br /></div><div>දිර්ඝ හිහැඩියාවකට පසු ‍ආගන්තුකයා තම හඩ පිටකරන්නට විය. අවටින් නැගුන අහස ගුගරණ හඩ සහ විදුලි කෙටීම් අතර මද වෙලාවකට අප තිදෙනා අතර ඇති වුන නිහැඩියාව අනාගතය තුල අසන්නට ලැබෙන බියකරු සිද්ධියක පසුබිමක දැයි මා සිත ප්‍රශ්න කරන්නට විය.</div><div><br /></div><div>හොම්ස් මහත්මයා.. අපි මේ ප්‍රදේශයට ඇවිත් වැඩි කලක් නෑ. ඔබතුමා දැනටමත් දන්නා පරිදි මම වෘත්තියෙන් තේ වතු හිමියෙක්.. ඉතින් මා දිනකට ඉතා විශාල මුදල් ප්‍රමාණයක් හා ගණුදෙනු කරනවා..ඒ සදහා සහයට ඉතා විශ්වාසවන්ත සේවකයෙක් හා මා ගේ පුතුනුවන් පම්‍ණයි ඉන්නේ..ඊට අමතරව මා නිවස තුල ප්‍රධාන සේවිකාවක් සහ ඇයගේ සහයට තවත් එක් සේවිකාවක් සිටිනවා..අප පුරුද්දක් වශයෙන් නිතරම ගණුදෙනු කරන්නෙ චෙක්පත් හරහා. සැම දිනකට රාත්‍රියේ පසු දිනට ගෙවිය යුතු චෙක්පත් සියල්ල මා විසින් ලියා අවසන් කර තබනවා.. එදිනත් රාත්‍රියේ පුරුදු පරිදිම මා චෙක්පත් සියල්ල ලියා ලියුම් කවරයක දමා මා පුතු නිවසට එන තෙක් කාමරයේ තැබුවා... පසුව පුතු පැමිණි පසු එම ලියුම් කවරය පුතාට දුන්නා..ඊට පසු දින බැංකුවට ගිහින් බලද්දි එක් චෙක් පතක් නැහැ මහත්මයා..</div><div><br /></div><div>පොඩ්ඩක් ඉන්න විල්බර්ට් මහත්මයා.. ඔබ පුතා අතට චෙක්පත් ටික දෙන්න කලින් නැවත ලියූ චෙක්පත් නිවරැදිව තිබුනා දැයි බැලුවේ නැද්ද...?</div><div><br /></div><div>නැහැ හොම්ස් මහත්මයා.. මං එසේ සිදු කලේ නෑ.. වෙනදාත් එසේ නොකරන නිසා එදිනද එසේ කි‍රිමේ උවමනාවක් තිබුනේ නැහැ..මට තෙරෙන්නෑ මහත්මයා.. ඒ සල්ලි නැතුව තව දුරටත් මේ ව්‍යාපාරය කරගෙන යන්න අමාරුයි මහත්මයා..</div><div><br /></div><div>තම හිස දෙපසට වනමින් උමතුවෙන් මෙන් කෑගසන පුද්ගලයා දුටු විට මුවට සිනහවක් පැමිණියද ඔහුතුල ඇති වන මානසික පීඩනය තේරුමි ගිය නිසාදෝ ඔහු ගැන විටක අනුකම්පාවක් මා සිත තුල ඇතිවිය.</div><div><br /></div><div>විනාඩි කිහිපයක නිහැඩියාව තුල ‍කවුළුව අතරින් ඇදෙන සුළං පහරක හඩ පමණක් රජකල අතර විටක ඒ සුලගින් දල්වා ඇති පහන් සිල නිමී යා දෝ යැයි සිතින.. කාමරය තුල අඩ අදුරක් පැවතියද පහන් සිලෙන් නැගුන කහවන් ආලෝකය නොවන්නට කිසිදු එළියක් පෙනෙන්නට නොතිබිණ.</div><div><br /></div><div>නිහැඩියාව බිඳිමින් හෝම්ස් යලිත් හඩ අවදි කරන්නට විය.</div><div><br /></div><div>විල්බර්ට් මහත්මයා.. ඒ චෙක් පතේ වටිනාකම කීයද...?</div><div><br /></div><div>ඇතින් හමා එන සුලං දෙස මොහොතක් බලා සිටි ඔවු හිස ඉදිරියට යොමු කලේ රහසක් කියන්නට මෙනි.. අප දෙදෙනාද පුටුවෙන් ඇත්ව ඔහු දෙසට පැමිණියේ එය රහසක් වශයෙන් ඇසිය යුතු නිසාවෙන්දෝ නැතිනම් සිත තුල ඇතිවුන කුතුහලය නිසාවෙන්ද යන්න සිතා බලන්නට අවැසි නොවින..</div><div><br /></div><div>අප දෙසට ලං වුන විල්බර්ට් මහතා රහසින් කොදුරන්නා මෙන් කතාකරන්නට විය.</div><div><br /></div><div>හොම්ස් මහත්මයා.. ඒ චෙක් පතේ වටිනාකම.......</div><div><br /></div><div>අපි තිදෙනාගේ සුසුම් හෙලන හඩ හැර අන් කිසිම හඩක් පරිසරය තුල නොවින. හදවත ගැහෙන රාවයද ඇසෙනා තරම් පරිසරය නිහඩ විය.</div><div><br /></div><div>ඒ චෙක් පතේ වටිනාකම ලක්ෂ 80ක්....</div><div><br /></div><div>එක්වරම පුපුරා ගිය හෙන හඩත් සමග ඇතිවුන විදුළි එළියෙන් මුළු කාමරය අලෝකමත් විය.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>.................මතු සම්බන්ධයි..............</div><div><br /></div><div><br /></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-5731945546909214146?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-29321646838031425642011-07-11T20:16:00.003+05:302011-07-11T21:14:42.496+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/-UsZp3aAU8qI/ThsZvoW1ISI/AAAAAAAAA68/MjDKyspJdR8/s1600/SHERLOCK_HOLMES_-_05.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 282px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-UsZp3aAU8qI/ThsZvoW1ISI/AAAAAAAAA68/MjDKyspJdR8/s320/SHERLOCK_HOLMES_-_05.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5628120465407287586" /></a><br /><div><u>පෙරවදන....</u></div><div><br /></div>අතීතය නැමැති වැසීයන නිම්නයක්තුල අනාගත සිහින මවමින් සිටි එක්තරා උදෑසනක <a href="http://radio.lk7.info/">බස් රේඩියොව</a> හරහා ලෝකයතුල මැවුන මනෝරම්‍ය සංකල්පයක්තුල බිහිවුන ‍ෂර්ලොක් හෝම්න නාටක මාලාව මා සිතට එක්කල ආලෝකයක් මෙලෙසින් සටහන් කිරීමට ආරම්භ කරන්නට සිතින. මෙහි ගරුත්වය එම සංකල්පය නැවත කරළියට‍ ගෙන ආ සහෘද්ධයන්ට හිමි විය යුතු අතර නිරීක්ෂනයන් තුල කිදා බසිමින් තවත් එක් නිගමනයක් සොයන්නට ගන්නා උත්සයහක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසින් මා මෙය හදුන්වා දීමට කැමැත්තෙමි...<div><br /></div><div>ෂර්ලොක් හෝම්ස් චරිතය මා කුඩා කල සිටම මනාලෙස ප්‍රිය කරන චරිතයක් වුවද මාගේ ලේඛන හැකියාවට අනුකූලව යම් වෙනස්කම් සිදුකරමින් පාඨක ඔබේ රසවින්දනය උදෙසා මෙලෙස අකුරු කිරීමට ලැබීම මා ලැබු භාග්‍යයක් ලෙස සැලකීමට කැමැත්තෙමි.. එම නිර්මාණයතුල පාඨක රසවින්දනය උසස් අයුරින් ලබා දීමට මා උත්සහ කරනු ලබන අතර මෙහි සියලු නිර්මාණයන් මාගේ ලේඛන හැකියාවමත සිදුවන බැවින් සැබෑ ෂර්ලොක් හෝම්ස් කථාමාලාවට යම් අසාධාරණයක් සිදු වේනම් ප්‍රථමයෙන් මා සමාය අයැද සිටිමි.. මාගේ කාතාන්දර කොයි තරම් දුරකට‍ යා දැයි නොදන්නා අතර අනන්තය කරා ඇදී යන නොනවතින ජීවිතයක හැකි දුරක් ෂර්ලොක් හෝම්ස් සමගින් රැදීම මා අරමුණක් ලෙස සදහන් කරමි.. ඉතින් මා ප්‍රිය මිතුරනි.. අපි ඇවිද යමුද? අතීතය හා වර්ථමානය අතර අතරමං වුන වොට්සන් සමගින් තවත් එක් කඩඉමක් වෙත...</div><div>අවසරයි මෙලෙස අරඹන්නට නැවුම් මාවතක තවත් එක් ගමනාන්තයක් කරා..</div><div><br /></div><div>මීට..</div><div>ලේඛකයාගේ නම.</div><div>ලිපිනය..</div><div>දුරකථන අංකය..</div><div><br /></div><div><br /></div><div>පළමු වෙළුම - හමුවීම..</div><div><br /></div><div>ඈත කඳුකරය හරහා හමා එන සීතල සුලගින් හඩ නැංවෙන පරිසරක ශබ්ධය හැර වෙනත් ශබ්ධයකට ඇසුනානම් ඒ අප ගමන් කළ රථයේ රෝදවලින් හා අසු කුර වලින් නැගුන හඬ පමණී.සීතල කදුකරයක සුන්දරත්වය මා මින් පෙර අත්විඳ ඇති අතර මද අදුර නිසාවෙන්දෝ අවට පරිසරයතුල පාළුව රජකරගත් බවක් හැරෙන්නට වෙන කිසිවක් අත්විදින්නට නොමැත.සුලගින් ‍ගෙනෙන සීතල මඟහරින්නට මා හැඳි කබාය නැවතත් සකසා ගත් මා ‍දැස පියාගත්තේ ගමන් මහන්සියට දැයි මා සිතන්නට වුනෙමි..</div><div><br /></div><div>වෛද්‍ය විද්‍යා‍ලයෙන් සමුගත් පසු මා හට ගෙවන්නට සිදුවන දුෂ්කර සේවය නිමකිරීම පිණිස සීතල කඳුකරය තොරා ගත් මා නවතින්නට නවාතැන් ‍පලක් සොයා යන ගමනක තමත් එක් මොහොතක් ලෙස මා මතකයේ මෙම කාලය සටහන් කරගතිමි.. රාත්‍රි කාලය ආලෝක කිරීමට වීදී ලාම්පුවක් හෝ නොමැති පරිසයක් තුල මීඳම් වලාවන් අතරින් එබී බලන සඳ එළිය අප මගට යම් ආලෝකයක් එක් කළද රථයේ රියදුරා දැල්වූ පහන් එළිය නොවන්නට මාර්ගය ‍පැහැදිලි නොපෙ‍නීමට තරම් පරිසරය අදුරු වී තිබුණි..</div><div><br /></div><div>දෙපසින් ඇදී සැගවී යන ෆයිනස් ගස් පේළිය අදුරු හොල්මන් ලෙස පෙනෙන්නට විය.. නුපුරුදු පරිසරයක් තුල මා තුල යම් භිතියක් ඇතිනොවුනායැයි පැවසීම සැබිවින්ම මුසාවකි..</div><div><br /></div><div>මේ.. නෝබට් මහත්මයා.. නවාතැන් පලට තව කොපමණ දුරද?... මෙම මුසල නිහඬ බව බිඳින්නට වෙන කිසිවක් ඉතුරු වී නැති නිසාවෙන් මා රථයේ රියදුරු හා කථාවට වැටෙන්නට විය..</div><div><br /></div><div>දොස්තර මහත්තයට පේනවද අර ඈතින් පේන විඳුළි ලාම්පුව.. ආන්න එතන තමයි මහත්මයා බේකරි වීදිය.. එතනින් වමට හැරුනම පොඩි දුරයි...</div><div><br /></div><div>ඒ ගෙදර මං විතරද ඉන්නේ..</div><div><br /></div><div>මං දන්න විදිහට නම් මහත්මයා .. තව එක මහත්මයෙන් එහි නැවතී ඉන්නවා.. නමුත් ඔහු වැඩි කතා බහක් නැති අමුතු විදිහෙ කෙනෙක්..දොස්තර මහත්තයා කැමති නම් ඒ ගෙදර ඉන්න නැත්නම් අපි වෙන ගෙයක් හොයා ගම්මු අදම...</div><div><br /></div><div>ම්ම්ම්ම්ම්.... සුරුට්ටුවක රස බැලීමට සිතු වුවද නුපුරුදු පරිසරයක නුපුරුනු මිනිසෙකු හමුවීමට යන මුල් දිනයේ එලෙසින් ගමන් කිරීම නුසුදුසු ක්‍රියාවක් ලෙස මා සිත පවසන්නට විය.</div><div><br /></div><div>මීඳුම කපා ගත් අන්ධකාරයතුර කම්මැලිකමින් පාද නගන අසුන් දෙදෙනෙකු බැඳි කරත්තය මා නවාතැන් පළ වෙත ලගාවන්නට විය..</div><div>මා සතු බඩු භාහිරාදිය රථයතුල තැබූ රියදුරු වරයා තරප්පු පේලියක් නගිමින් පරණ තේක්ක ලීයෙන් සෑදූ දොර පියනක් කිරි කිරි හඩින් විවෘත ‍කලේය..</div><div><br /></div><div>ඉතා සැර සුරුට්ටු දුමක් දොර පියනින් අවට වා තලයට මුසුවී ගිය අතර එවන් පරිසරයක් තුල මිනිසෙකු ඇති බවට විශ්වාස කල නොහැක.. නමුත් අරුමයක මහත.. නන්නාදුනන මිනිසෙකු හාන්සි පුටුවක් මත නිදා සිටිමින් දෙතොල මත රැදි සුරුට්ටුවක රස බලන්නට විය..</div><div><br /></div><div>නිහැඩියාව තව දුරටත් නොනැසි සිටිය නිසාවෙන්දෝ මා හට ආගන්තුකයා හා කථා කිරීමට සිත් වුවද ඔහු නිදි නිසාවෙන් මා අරමුණ වෙනස් කරන ලදී...</div><div><br /></div><div>ඔවු මහත්මයා.. මා නිදා සිටිනවා යැයි සිතුවාද..</div><div><br /></div><div>ගැඹුරු හටහඬ අවදිකළ ආගන්තුකයාගේ ප්‍රකාශය මා සිත තුල ලැජ්ජාවක් උපද්දන්නට විය..</div><div><br /></div><div>ඔවු.. මං හිතුවා ඔබතුමා නිදාගෙන ඇති කියලා... මං වොට්සන්.... ඔබ?</div><div><br /></div><div>මා ෂර්ලොක් හෝම්ස් ලෙස හදුනාගන්නකෝ.. නමුත් ඔබ ඇයි ඔබව දොස්තර වරයෙකු ලෙසින් හදුන්වා නොදුන්නේ..</div><div><br /></div><div>මොහු මා දොස්තරවරයෙකුවරයෙකු ලෙස දන්නේ කෙසේදැයි මා සිත විමසන්නට වුන අතර යම්ලෙසකින් රථයේ රියදුරා මින් පෙර මා පිළිබඳව පවසා ඇත්දැයි සිතමින් සිටින මොහොතක.</div><div><br /></div><div>ඔබ සතුව ඇත‍ වෙද නළාවත් සහ සුදු පැහැති ලෝගුවත් ඔබ දොස්තරවරයෙකු බවට සහතියක් නොවෙද දොස්තර මහත්මයා...</div><div><br /></div><div>ඕහ්.. මං හිතුවා නෝබට් මහත්මා මා පිළිබඳව ඔබව දැනුම් දී ඇත කියා.. දැන් බලපුවම සරළ නිරීක්ෂයක්නෙ සිදු කරල තියෙන්නෙ..හෝම්ස් මහතාගේ මුහුණ වෙනස් වූ අතර..</div><div><br /></div><div>වොට්සන් මහත්මයා.. නිරීක්ෂයන් කොයි තරම් සරළ වුවත් වැදගත් වන්නේ අප සිදු කරන නිරීෂනයන් මතින් නිගමන බිහිකිරීමයි...</div><div>දැන් බලන්න.. ඔබ තනිකඩයෙක්.. තවම ආදුනික දොස්තරවරයෙක්.. බිඳුන ‍ප්‍රේමයක් නිසාවෙන් සිත් ලැතැවුලෙන් සිටින්නෙක්. මේ සියල්ල මා දන්නා බව ඔබ නොදන්නවාද...</div><div><br /></div><div>මෙම ප්‍රකාශයන් මා සිත කෝපය උපද්දවන්නට විය..</div><div><br /></div><div>හොම්ස් මහත්මයා.. මේක ඉතා නින්දිත ක්‍රියාවක්.. ඔබමාගේ පුද්ගලකත්වය සොයා ගොස් හැඩයි.. මෙයට මං විරුද්ධයි මහත්මයා..</div><div><br /></div><div>කේන්ති ගන්න එපා මා මිත්‍රයා. මා සිදු කලේ මා දුටු නිරීක්ෂයන් මතින් නිගමන බිහි කිරීම පමණයි..දැන් බලන්න ඔබ ඉතා තරුණයි.. ඒ කියන්නෙ අඳුනික වෛද්‍යවරයෙක් වියයුතුයි.. නගරය අතහැර දුෂ්කර පරිසරයක් තෝරා ගත්තේ අමතක කළ නොහැකි යම් කරුණක් අමතක කරන්න.. තරුණ වෛද්‍යවරයෙකුට අමතක ‍කළ නොහැක්කේ කුමක්ද.. ඒ ප්‍රේමයක් නොවන්නේ නම් අන් කවරක්ද.. අනික ඔබ විවාහ වූ කෙනෙක් නම් මෙලෙස තනි පුද්ගලයකුට නවාතැනක් සොයන්නේ නැහැ නේද?.. මා සිදු කළ සරළ නිරීෂනයන් මතින් නිගමන එළි කලා පමණයි මා ප්‍රිය මිත්‍රයා...</div><div><br /></div><div>ම්ම්ම්ම්ම්.. මට සමාවෙන්න මහත්මයා.. මට කේන්ති ගියා.. මා විවාහ ගිවිස ගැනීමට සිටි අයෙක් මහත්මයා.. ඇය හදිසි අනතුරක් නිසාවෙන් ජීවිතය හැරගියා..</div><div><br /></div><div>දෙනෙත තුල සැගව තිබු කඳුළු බිඳු පොළව මත පතිත වේයැයි බියෙන් මා පසුවන්නට විය..</div><div><br /></div><div>සමාවන්න දොස්තර මහත්මයා.. මා ඔබගේ සිත රිදවන්න අදහස් කරේ නෑ..</div><div><br /></div><div>ම්ම්ම්ම්.. හරි හෝම්ස් මහත්මයා.. මා දන්නවා එය...</div><div><br /></div><div>මා ප්‍රකාශයෙන් පසු පරිසරය තුල නැවතත් නිහැඩියාව ඇති වුව අතර එය බිඳ දමමින් රියදුරුවරයා අප අතරට පැමිණෙන්නට විය..</div><div><br /></div><div>දොස්තර මහත්මයා.. ඔබ මේ නවාතැන් පළ තෝරා ගන්නවාද.. නැත්තං අපි වෙන තැනකට යනවාද...</div><div><br /></div><div>නුපුරුදු ආගන්තුකයා දෙස නැවත වරක් මා නෙතු හැරවුන අතර ඔහු නිදැල්ලේ සුරුට්ටුවක රස බලමින් සිටින්නට විය..</div><div><br /></div><div>ආගන්තුකයාගේ වරදක් නැති නිසාවෙන් හා රෝහලට ලග නිසාවෙන් මා මේ නවාතැන් පළ තෝරා ගතිමි..</div><div><br /></div><div>හරි නෝබට් මහත්මයා.. මා මෙහි ලැගුම් ගන්නම්.. ඔබ මා සතු ඇඳුම් ටික ගෙනැවිත් දෙන්න..</div><div><br /></div><div>හෝම්ස් මහතාගේ දෙතොල තුල රැදී තිබු සිනහව තේරුම් ගැනීමට තරම් මා සිත සවියක් නොතිබින.. ගමන් මහන්සිය නිසාවෙන් එහි තේරුම සෙවීම සහ අවට සුන්දරත්වය නැරඹීම පසෙක ලා මා නිදන්නට අදිටන් කරගතිමි....</div><div><br /></div><div><br /></div><div>...................මතු සම්බන්ධයි................ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-2932164683803142564?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-88317907065520616562011-07-05T20:10:00.004+05:302011-07-05T22:38:53.358+05:30අලවිකරණය...<div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(35, 31, 32); font-family: 'Helvetica Neue', Arial, Helvetica, 'Lucida Grande', Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19px; ">Marketing is the management process that identifies, anticipates and satisfies customer requirements profitably.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(35, 31, 32); font-family: 'Helvetica Neue', Arial, Helvetica, 'Lucida Grande', Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19px; "><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 153, 153); font-family: 'Helvetica Neue', Arial, Helvetica, 'Lucida Grande', Verdana, sans-serif; font-size: 12px; font-style: italic; line-height: 19px; ">The Chartered Institute of Marketing (CIM)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 153, 153); font-family: 'Helvetica Neue', Arial, Helvetica, 'Lucida Grande', Verdana, sans-serif; font-size: 12px; font-style: italic; line-height: 19px; "><br /></span></div><div>තේ‍රෙන සිංහලෙන් කිව්වොත් අලවිකරණය යනු පාරිභෝගික අවශ්‍යතාවයන් හදුනාගැනීම, අපෙක්ෂා කිරීම, සහ එම අවශ්‍යතාවයන් ලාභයක් ලබමින් ඉටුකිරීමේ ක්‍රියාවලිය වේ...</div><div>තවත් අර්ථ ගැන්වීමක් මෙලෙස සටහන් කර හැක.. </div><div>අලවිකරණය යනු පාරිභෝගික අවශ්‍යතාවයන් හදුනාගනිමින් හෝ පාරිභෝගික අවශ්‍යතාවයන් නිර්මානය කරමින් තමා සතු භාණ්ඩ අලවිකරණය කරගැනීමේ ක්‍රියාවලියයි...</div><div>එනම් අවශ්‍යතාවයක් නැති වුවද අප පාරිභෝගිකයා තුල අවශ්‍යතාවයක් ඇති කළ යුතුය....</div><div><br /></div><div>අලවිකරණය හා විකුනුමතුල පැහැදිලි වෙනසක් ඇත. භාණ්ඩයක් විකීනිම ඕනෑම පුද්ගලයකුහට ඉටු කල හැක..එහිදී සිදුකළ යුත්තේ අවශ්‍යතාවයන් හදුනාගැනීමක් පමණි..එසේ නැති නම් සමාජ රැල්ලක් හා ගමන්කිරීම තුලින් කිසිදු ආයාසයක් නොමැතිව තම අරමුණු ඉටු කරගැනීමට හැක..</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span">නමුත් අලවිකරණය තුල මිනිසා නිර්මාණශිලි විය යුතුය..ඇඩීම.. දුක් ගැනිවිලි.. කඳුළු පෙන්වීම., සිහනහව මේ කුමක් ලෙස නමක් ලැබුවද අවශ්‍ය වන්නේ නිර්මාණගීලිත්වය තුලින් තම අරමුණු ඉටු කරගැනීමය.. තම පුද්ගලිකත්වය හෝ නොපැවැසියයුතු ජීවිතය පවා ලෝකයා හමුවේ ඉදිපත්කිරීමට මිනිසුන් පෙළඹි ඇත්තේ මෙවැනි අලවිවන සමාජයක්තුල තමන්ට උවමනා කරන ලාභය ලබා ගැනීමට යැයි මා විශ්වාස කරන්නෙමි.. නමුත් සිදුවිය යුත්තේ එය වඩාත් නිර්මාණශිලි වීමය.. නැතිනම් පාරිභෝගියා එය වරදවා වටහා ගනු ලබන අතර නිර්මාණශිලි නොවන්නේ නන් දෙවනිවර මිලදී ගැනීමටක් හෝ එම භාණ්ඩය නැවත ලබා ගෑනීමට පෙළඹවීමක් ‍සිදුවන්නේ නැත..</span></div><div><br /></div><div>දැන් ඇයි මං මේ දේ කිව්වේ.. අලවිකරණය හා ජීවිතය තුල ඇති බැදීම් තේරුම් නොගෙන මායාවක් තුල සැගවුන ජීවිතයක ඇතුලාන්තය සුළුවෙන් හෝ මම දකින හැටි මෙලෙස කෙටියෙන් සටහන් කිරීමට කැමැත්තෙමි..</div><div><br /></div><div><u>ජීවිතය හා අලවිකරණය..</u></div><div><br /></div><div>අපි ජීවිතය අලවිකරන්නන් වෙමු.. මෙම අර්ථ දැක්වීමට විරුද්ධවිය හැක. නමුත් යථාර්තයට මුහුණ දිය යුතුය... පාසල් සමයෙහි වි‍නෝද චාරිකාවට අවසර ගැනීමට අප දෙමාපියන් ඉදිරියෙහි අලවිකරණ ක්‍රියාවලිය සිදුකළ යුතුය.. ඒ කෙසේද...</div><div>*විනෝද චාරිකාව ගැන නොයෙකුත් බොරු ගොතා ඒ පිළිබඳව දෙමාපියන් තුල උනන්දුවක් ඇති කිරීම..</div><div>*එම කාලසීමාව තුල දෙමාපියන්ගේ අවවාද අනුශාශනා අසා කීකරුව සිටීම.</div><div>*දෙමාපියන්ගේ සිත් රිදවෙන ආකාරයෙන් හෝ කිසිම වරදක් සිදු නොකිරීම..</div><div>මෙවන් වූ කාරනා බොහොමයකි.. එනම් අප අපගේ පාරිභෝගියන් තුල අප අලවිකීරිමට ඇති භාණ්ඩය (විනෝද චාරිකාවට අවසර ලබා ගැනීම) විකිණිම සදහා වූ අලවිකරණ ක්‍රියාවලියක කොටස් කරුවෙක් වී හමාරය..‍මෙතනදි අප ලබන ලාභය අවසර ලැබීම වන අතර විකුණන ලබන භාණ්ඩ කිහිපයකි.. එනම් බොරුව.. රගපෑම.. නොයෙකුත් මෙකී නොකීදැය.. එය ජීවිතය තුල එක්තරා අලවිකරණ ක්‍රියාවලියකි..</div><div><br /></div><div>වෘත්තිමය ජීවිතය තුල අපට බොහෝ දෑ ලබා ගැනීමට ඇත.. සුවපහසු ජීවිතයක්,සැප යාන වාහන, යන සියළු දෑ අප ලබන ලාභයන් ලෙස සැලකිය හැක.. එම ලාභයන් ලබා ගෑනීමට අප කාලය, දැනුම, සහ නොයෙකුත් දෑ කැපකිරීමට සිදුව ඇත.. එය ඔබ මා පමණක් නොව සියළුම වෘත්තිකයන් සිදුකළ යුත්තකි.. නමුත් සාර්ථක වෘත්තිකයෙක් හා සාමාන්‍ය වෘත්තිකයෙක් අතර පැහැදිලි වෙනසක් ඇත.. එය නිර්මාණ ශීලිත්වයයි... නිර්මාණශිලිත්වය වඩා සාර්ථක වෘත්තිකයෙක් බිහිකරයි..</div><div><br /></div><div>අප යම් ආයතනයක සේවය කරමින් සැප යාන වාහන, ඉහල වැටුප් , සහ සියළුම දීමනා ලබන්නේ යැයි සිතමු.. එම කාලයතුල අප හට වෙනත් කිසිදු රැකියාවක අවශ්‍යතාවයක් පැන නොනගී.. අප සැමවිටම සිතන්නේ අපි ඉගන ගත් දේ සහ අපට ලැබෙන දේ ඇති කියාය.. එම නිසා අප කිසිවිටකත් නිර්මාණශිලි නොවන්නෙමු.. නමුත් කෙදිනක හෝ ආයතනයෙන් යාමට සිදු ‍වුවහොත් අප අතරමං වනු නියතය.. මන්ද යත් අප ගෙවුනු කාලයක් තුල සිරවී සිටි මායාව නිසාවෙන් අප ජීවිතයට එක්කරගත් කිසිවත් නොමැති නිසාවෙනි..</div><div><br /></div><div>මා මිතුරෙකු සමග මේ පිළිබඳව කළ කථාවකදී අපූරු නිදසුනක් ඇසුවෙනි.. එක්තරා ආයතනයට සුළු සේවකයකු වශයෙන් බැදුනු පුද්ගලයෙකු නොයෙකුත් කරුණු නිසාවෙන් අවුරුදු 15ක් තුල කළමනාකාරිත්වයේ සාමාජිකයකු විය..ඔවු ලක්ෂ ගනනින් වැටුප් ලැබීය. නමුත් අවසානයේදි ඔහුට රැකියාව අහිමි විය.. සේවය නැතිව ගිය ඔහු හට එම දීමනා සමගින් එවැනි රැකියාවක් කිසිවිටකත් ලැබී නැති අතර එවැන්නක් ලැබීමටද සුදුසුකමක් ඔහු තුල නැත.. වරද ඇත්තේ කොතනද.. ඔහු ඉතා කැපවීමෙන් සේවය කර උසස් වීම් ලැබූවෙකි.. ආයතනයතුල අප කරන සියළුම කැපවීම් කර ඇත.. නමුත් ඔහුට සුදු වූයේ කුමක්ද..?? ඔහු රැල්ලට ගසා ගෙන ගියා මිසක නිර්මාණශීලිත්වය සහ සමාජ අවශ්‍යතාවයන් තේරුම් නොගැනීම තුල අතරමං වී ගියේය..</div><div><br /></div><div>එයට මනා උදාහරණයක්ද ඇත.. එනම් ඇත්කුණේ වහපු කපුටාට වුන දේ හා සමානය යන්නය..</div><div><br /></div><div>ඇත්‍කුණේ වහපු කපුටාට කුමක් සිදුවුනිද.. එය මෙසේය.. දිනක් ගලායන ගඟක් මත පාවෙමින් යන ඇත්කුණක් දුටු කපුටෙකු එය මත වසන ලදී.. ඇත්කුණ ගඟ දිගේ මුහුද දෙසට ගසාගෙන ගිය අතර කපුටාට උවමනා තරමින් ආහාර තිබූ නිසාවෙන් වෙන කෑමක් ගැන සිතන්නට අවැසි වූවේ නැත. එනම් අවට ලෝකය හා ලෝකයේ අවශ්‍යතාවයන් ගැන කපුටාට අවබෝධයක් නොතිබිණ..මෙසේ කල් ගත වෙද්දි ඇත් කුණ මහ මුහුද මැදට ගොස් මාළුන්ගේ කෑමට හා දිය වීම හේතුවෙන් නැති වී යන්නට විය.. කපුටා තවමත් ඇත්කුණ මතය.. නමුත් ගොඩබිමක් පෙනෙන්නට නොමැත.. කපුටා ආහාර නොමැති කමින් මිය ගියේය...</div><div><br /></div><div>මෙය අප ජීවිතය හා කොපමණ බැදී ඇත්ද.. අප දැනට ලබන වරප්‍රසාද පිළිබඳ සෑහීමකට පත්වන්නේ නම් වෙන කිසිවක් පිළිබදව අප නොසිතන්නෙමු.. එයට කදිම උදාහරණයක් ලෙස රාජ්‍ය නිළධාරින් ගෙන දැක්විය හැක.. ඔවුන් කිසිවිටකත් නිර්මාණශිලි හෝ අලුතින් දෙයක් සිතන්නට පෙළබෙන්නේ නැත.. එවුන් සිතනුයේ අපට දැන් ලැබෙන දේ ඇත කියාය..ඔවුන්ගෙන් වෙන රස්සාවක් ගැන ඇසුවොත් ඔවුන් පවසන්නේ අපිට වෙන කවුද රස්සාවක් දෙන්නෙ කියා නිහඩ වෙයි.. නමුත් වැරැද්ද ඇත්තේ ඔවුන් තුලය..ඔවුන් සමාජීය හෝ පාරිභෝගික අවශ්‍යතාවයන් හදුනා ගනිමින් එයට අදාලව තමන් අලවිකරගැනීමට අපොහොසත් වී ඇත..තමන් විසින් සදා කොටු කරගත් නිර්නාකයන්තුල ඔවුන් සිරවී ඇත..</div><div><br /></div><div>රැල්ල සහ නිර්මාණ ශිලිත්වය අතර පැහැදි වෙනසක් ඇත.. දැන් ලංකාවේ පෙන්වන සියළුම ටෙලි නාටක රැල්ලකට අසුවී ඇත.. එම රැල්ලට අසුවෙන ඕනෑම ටෙලි නාටකයක් විකුණාගත හැක..පෝසත් කොල්ලෙක් දුප්පත් කොල්ලෙක්.. ගෙදර වැඩකාර කමට නපුන්සකයෙක් හෝ අමාරුවෙන් මිනිසුන් හිනැස්වීමට දඟලන චරිතයක්.. මේ සියල්ලක් රැල්ලක්තුල ගසාගෙන යන ඒකාකාරී රටාවකි.. නමුත් විකීණිමට ඇති භාන්ඩය විකුණාගත හැක.. එසේ නම් වරද කුමක්ද??</div><div>වරද ඇත්තේ මෙසේ විකුනණ භාණ්ඩය පාරිභෝගියා ප්‍රතික්ෂේප කළ දවසට රැල්ලේ අසුවී ගසාගෙන යන්නන් අතරමං වීමය.. නමුත් නිර්මාණශිලි වන්නේ නම් රැල්ලට කුමක් වුවද සමාජයතුල තමන් හට නොනැසී දිගු ගමනක් යාමට හැකිවනු ඇත..</div><div><br /></div><div>අප සිදු කළයුත්තේ කුමක්ද.. අප ජීවිතයතුල අලවිකිරීමට ඇති භාණ්ඩ වටහා ගත යුතුය.. ඒවාවෙන් කර තෝරාගත යුතුය... ඒ සදහා පාරිභෝගිකයාතුල කැමැත්තක් ඇති කළ යුතුය.. ඒ සදහා නිර්මාණශිලි වියයුතුය..</div><div><br /></div><div>නිර්මාණශීලිත්වය තුල ඇඩීම, දුක පැවසීම, පුද්ගලිත්වය ලොවට පැවසීම, මේ කුමක් වුවද සිදුකල යුත්තේ තමන්ගේ අරමුණ ඉටුකර ගැනීම සදහා වඩාත් නිර්මාණශිලි වීමය.. නැති නම් ඇති වන්නේ තාවකාලික ඉල්ලුමකි.. රැල්ලේ ගසාගෙන යාමකි.. එක්තරා දිනක මේ සියල්ල නැතී වී පාරිභෝගියා භාණ්ඩ ප්‍රතික්ෂේප කරයි.. නැති නම් එහි ඇති මූසල ගතිය සිහනවට ලක්කරයි.. මෙවැසි ස්ථානයකට පැමිණි පසු ජීවිතය වෙනස් කරගත නොහැක.. සමාජයේ එක්තරා රාමුවකට කොටු වීමට‍ පෙර රාමුවෙන් එළිය ලෝකය වටහාගත යුතුය..නැතිනම් අප ඒකාකාරී සමාජ රාමුවක තනිවුන මිනිසෙක් වනු නොඅනුමානය......</div><div><br /></div><div><br /></div><div>ප.ලි....</div><div><br /></div><div>මෙහි අන්තරගතය තුල මනා ගැලපීමක් නැති වුවද මා පසුගිය කාලයතුල වටහා ගත් දෙයක් මෙලෙස සටහන් කර ඇත....මෙය මාගේ පුද්ගලික අදහසක් පමණි........</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-8831790706552061656?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-37324760098500609052011-06-26T19:55:00.004+05:302011-06-26T20:01:03.272+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-_8gyIpDav9g/TgdCZh1DKCI/AAAAAAAAA6c/iQO5FeiO0nE/s1600/Baby_In_Father__s_Hands_by_scarletofthenight.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_8gyIpDav9g/TgdCZh1DKCI/AAAAAAAAA6c/iQO5FeiO0nE/s320/Baby_In_Father__s_Hands_by_scarletofthenight.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622535666140391458" /></a><br /><div style="text-align: center;">බිංදු බිංදු රන්තරු කැට කඩා හැලෙනවා</div><div style="text-align: center;">පුංචි පුතා මගෙ තුරුළේ සුවට නිදනවා</div><div style="text-align: center;">රන් හඳ විත් ඈත අහසෙ එබිලා බලනවා</div><div style="text-align: center;">රන්කිරි වැනි නුඹේ මුවින් සිනහ ගලනවා</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">සිහින මවන නුඹෙ නෙතු කැට හෙමින් ගැහෙනවා</div><div style="text-align: center;">ඒ තාලෙට නුඹෙ මුවින් වදන් මැවෙනවා</div><div style="text-align: center;">හඳ මාමා එබී බලා නුඹ සනසනවා</div><div style="text-align: center;">මගේ පුතා මගෙ තුරුළේ සුවට නිදනවා</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">නිදි දෙව්දුව ලගට වෙලා සිනහ නගනවා</div><div style="text-align: center;">මගේ පුතුගෙ නුවන් මතට පවන් සලනවා</div><div style="text-align: center;">සිගිති දෙතොල් එකට සැලී රහස් කියනවා</div><div style="text-align: center;">මගේ පුතා මගෙ තුරුළේ සුවට නිදනවා...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-3732476009850060905?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-55300741583509222942011-06-02T20:15:00.005+05:302011-06-02T21:25:37.789+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-yv39pKzJH3A/TeemSqpPS0I/AAAAAAAAA6E/gi9pvlJuuPk/s1600/River%2Bof%2BDreams.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-yv39pKzJH3A/TeemSqpPS0I/AAAAAAAAA6E/gi9pvlJuuPk/s320/River%2Bof%2BDreams.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613638300155726658" /></a><br /><div style="text-align: center;">කියන්නට කවියක්</div><div style="text-align: center;">සොයමි මං තනුවක්</div><div style="text-align: center;">ගයන්නට නුඹ නමින් මොහොතක්</div><div style="text-align: center;">හිඳිනු මැන තවත් එක් දිනයක්</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ගලන දිය දෝතක්</div><div style="text-align: center;">රැදෙයි නම් දෑත මත මොහොතක්</div><div style="text-align: center;">රැක ගන්න තව දිනක්</div><div style="text-align: center;">හැකිය නුඹ අන්සතුව පිපුනත්</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">සඳක් සේ පෙනුනත්</div><div style="text-align: center;">දනිමි හිරු රැසේ සැඩ කවදත්</div><div style="text-align: center;">නමුදු නුඹ ලගට ඇවිදින්</div><div style="text-align: center;">සැතපෙන්න හැකිද මොහොතක්</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">දෙනෙත මත පිපුනත්</div><div style="text-align: center;">බැරිය සිප ගන්න සිතුනත්</div><div style="text-align: center;">සිහිනයක් විලස නුඹ සිටියත්</div><div style="text-align: center;">එපා ඇහැරෙන්න කවදත්</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-5530074158350922294?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-58928516451318127312011-05-24T20:06:00.003+05:302011-05-24T20:50:43.216+05:30මං කොහේද මන්ද අහල අහල තියනවා තමන්ට එක කම්මුලකට ගැහැව්වොත් අනිත් කම්මුලත් අල්ලන්න කියලා.. ඒක ඇත්තද.. මං හිතන්නෙ එතනින් කියන්න උත්සහ කරන්නෙ පළිගන්න එපා කියන එක.. අපේ බුදු හාමුදුරුවො කිව්වා වගේ වෛරයෙන් වෛරය නොසන්සිදේ කියන එකනෙ..<div><br /></div><div>දැන් මලහත්තිලව්වෙ අපි ඔය විදිහට කරාම අපිට මොකද වෙන්නෙ... මං නන් අත්දැකීමෙන් කියන්නෙ එක පාරක් ගුටි කාල අනිත් කම්මුල ඇල්ලුවම ගහනවා ඊටත් වඩා හයියෙන්.. හරි ඉවසන් හිටිය කියමුකො..එතනින් ඒක නවතිනවද???... නෑ.. ඒ මදිවට වටේ ඉන්න උන්ට ගහපු එකා ගිහින් කියනවා </div><div>බලපං මං අරූට ගැහැව්වා...</div><div>ඉතින්.. ඌ උඹට ගැහැව්වද??</div><div>මොන පිස්සුද බං.. ඌ නිකං නෝන්ජ‍ල‍යෙක් වගේ හිටියා බං..</div><div><br /></div><div>සමාජ යථාර්ථය හා අප ඉගන ගත් දෑ අතර පැහැදිලි වෙනසක් පවතී.. මෙවැනි සිදු වීමකදී අපි ප්‍රථිචාරයක් නොදක්වන්නේ නම් අප වැරදිකරුවන් වෙති.. සමාජය වටහා ගන්නේ අප වැරදිකරුවන් නිසාවෙන් අප ඉවසා සිටිනා බවය.. එය තව දුරටත් පහදා දුනහොත් තමන් නිවරැදි නම් තමන්ට පහරක් ගැසූ විට පෙරලා පහර දිය යුතුය.. නැති නම් සමාජයේ සැමදා තනී වී සිටින නෝන්ජලයෙක් වී සිටිය යුතුවේ..</div><div><br /></div><div>මෙය බුදු දහම හා අනිකුත් දහමන් පැවසූ දේ හා පරස්පරය.. මෙතන වරද සිදුවී ඇත්තේ ආගමික නායකයින් ගේ දේශානාවන් තුලද. නැති නම් මිනිසා ඔවුන් පැවසූ දෙය තේරුම් ගැනීමේදී සිදුවූ වරදක්ද?? මෙය සිතන්නට කාලය යැයි මට හැගේ..</div><div><br /></div><div>අප හොද වුවහොත් අප සිතනා ආකාරයට අපට ලැබෙන යම් දෙයක් ඇතිද ඊට වඩා යම් දෙයක් සමාජය තුල කුහකකම් සහ වංචාපිරුණු සිත් ඇත්තන් ලබා ගනී.. එය යම් කිසි විටක මෙසේ තර්ක කල හැක.. හොද මිනිහා කවදා හෝ දිනනු ඇත..<b> මා අසා සිටින්නේ හොද මිනිහා දිනන දිනය කවදා හෝ උදා වී ඇත්ද යන්නයි..</b> අනිකාට කේලම් කියන තමාගේ හිත තුල සිරවුන හැගීම් තදකර ලොවට බොරු අවිහිංසාව පෙන්වමින් ජීවත් වන මිනිසෙකුගේ අභ්‍යන්තරය නුඹ මොනයම් හෝ දිනක අත්විඳ ඇත්ද..එවන් වූ මිනිසෙකුගේ කුරිරු වචනයකින් හදවතක් කොයි තරමින් වේදනා දෙනු ඇත්ද.. </div><div><br /></div><div>නමුත් ලොව පිළිගන්නේ කවුරුන්ද.. චංචාවෙන් අවිහිංසාව පොරවා ගත් මිනිසුන් නොවෙද.. අනිකාගේ මතය අවිහිංසා වාදියාගේ චාරිතය ඝාතනය කීරීමක් නොවන්නේද.. මේ සමාජය තුල පවතින මේ නොගැලපීම තේරුම් ගැනීමට තරම් මා බුද්ධිමතෙකු නොවෙමි..</div><div><br /></div><div>අටලෝ දහමට කම්පා නොවීමට මා උගෙන ඇත.. මා තනියෙන් ජීවත් වෙන්නට අමුතුවෙන් උගත යුතු නැත.. නමුත් ගැටලුව ඇත්තේ පහර දෙන්නාට පහර නොදීමෙන් මා වැරදි කරුවෙකු වීමය.යම් දෙයක් අප ඉවසා සිටීමෙන් අනිකා ඒ වැරුද්දට එය රුකුලක් කරගන්නවා නොවේද.. අප වැඩ කරන සේවා ස්ථානයේ උවත් අනිකාට උදවු කිරීම පිණිස ඔහුගේ වැඩ බාරගෙන ඉටු කීරීමට යයි.. අවසන දෝෂාරෝපනයට ලක් වන්නේ උදව්වට ගිය පුද්ගලයාම නොවන්නේද.. එයට පිළිසරණක් සොයා ගිය විට පවසන්නේ කුමක්ද??</div><div><br /></div><div>ඇයි ඉතින් උඹ අනු‍න්ගෙ දේවල් කරන්න ගියෙ..</div><div><br /></div><div>මෙවැනි සිදුවීමකදී වැරදි කරුවන් කවුද? අනිකාට උදව් කිරීමට ගිය පුද්ලයාම වන්නේය.. මෙහි වරද ඇත්තේ කොතනද.. එවන් සිදූවීමක් කළ හොද පස්සෙන් ඒකමක් නොවන්නේද.. අප අන් අයගේ සතුට වෙනුවෙන් තව දුරටත් දුක විදිය යුතුද? එසේ නොවන්නේ නම් අප ඉගන ගත් ධර්මයත් සමාජ යථාර්ථයක් අතර පැහැදිලි වෙනසක් තිබිය යුතුය..</div><div><br /></div><div>මෙවන් පීඩාවන්ගෙන් අසීමත තැළුම් කෑ පසු තව දුරටත් මුණිවත රකිමින් ධර්මය රැකිය යුතුයැයි තර්ක කළ හැකිද? එවන් වූ සමාජ පසුතලයක අසීමිත පීඩනයන්ට ලක් වන්නේ සමාජය හොද මිනිසුන් යැයි කියන්නා මිනිසුන්ම නොවේද??</div><div><br /></div><div>මෙතන වරද නිවරදි කිරීමට දැන් කාලයක් නොමැත්තේය. මිතුරන් දෙදෙනෙකු සිටියද කම්පා නොවන්න.. මන්ද යත් මිතුරන් සියගනනක් පිරිවරා විදින වේදනාවන් වලට වඩා මිතුරන් දෙදෙනෙකු උවමනාවටත් වඩා වටිනේය..</div><div><br /></div><div>යම් කෙනෙක් පහර ගසන්නේද දැන් පෙරලා ගැසියයුතු කාලයයි.. නැතිනම් මිනිසෙකු කම්මුලට ගෑසූ විට අනිත් කම්මුල නැවත ප්‍රහාරයකට බිලි නොදෙන්න.. නුඹ කළ යුත්තේ පහර ගැසූ පුද්ගලයින් ජීවි‍තයෙන් මුලින් උපුටා දැමීමයි..නැවතත් එවැනි පුද්ලයින් දෑසින් දැකීමට තරමින් පවු නොකරන්න... නො‍සැලෙන්න.. මිතුරන් නොවන මිනිසුන් සිය ගනනතට වඩා එක් මිතුරෙකු අගනේය.. </div><div><br /></div><div>මේ වෙනස් වන්නට කාලයයි..</div><div>මිනිසුනට උදවු කරන්න.. එක් වරකට වඩා උදවු කීරීමට නොයන්න..</div><div>මිතුරන් අදුනා ගන්න.. මිතුරන් වෙසින් සිටිනා පුද්ගලයින් ජීවිතයෙන් ඇත් කරන්න.. මන්ද යත් එය ජීවතයට සතුටක් නොව නිතරම දුක ගෙන දෙන්නේමය..</div><div>තමන් වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන්න.. අනිකා අනිකෙක්මය.....</div><div>අමතක කරදමන්න.. නැවත කිසි දිනක මතකයට නොම ගන්න..</div><div>තනි වෙන්න.. ජීවිතය විඳින්න. කිසිදාක තනිකමක් නොදැනෙනු ඇත..</div><div>ජීවත් වන්න .. තමන්ගේ යැයි හැගෙන එකෙකු සමග...</div><div>උදවු කරන්න.. ගැරහීමක් මිස ප්‍රශංසාවක් බලාපොරොත්තු නොවන්න...</div><div>ධර්මය පිළිපදින්න නමුදු ධර්මයේ සහ යථාර්ථයේ වෙනස වටහා ගන්න..</div><div>ජීවත් වන්න.. මොන යම් දේ සිදු උනද තමාගේ සිනහව අමතක නොකරන්න..</div><div>සිනාසෙන්න .. සතුරාට පවා සිනාසෙන්න... මන්ද යත් </div><div><br /></div><div>ඔබ දිනියයුතු නිසාවෙනි.. කදුලෙන් ජයගත් පුද්ගලයකු ලොව බිහිවී නැත.. බාධක මතින් හිනෙහෙන්න.. ජීවිතය පැරදුනද </div><div>තමාගේ අවසන් සුසුම විරුවෙකු ලෙසින් වා තලයට නිදහසේ මුදා හල හැක්කේය....තමන් මිය යන බව සිහි තබා ගන්න.. මියෙදෙන්නට මොහොතකට පෙර කම්පා සිතක් පහල නොවන්නට වග බලා ගන්න.. ප්‍රිය වචන කථා කරන්න.. මන්ද යත් වා තලයේ තමන්ගේ අමිහිරි ශාපය රැව්පිළිරැව් දෙන නිසාවෙනි.. අනෙකාට සාප නොකරන්න.. මන්ද යත් ජීවිතයේ කළ පවු බූමරංගයක් ලෙසින් නැවත පැමිණෙනු ඇත.. කෙදිනක හෝ තමන්ගේ පවින් තමන් සොවින් තැවෙනු ඇත.. එදිනට කම්පා නොවන්න... මන්ද යත් තමන් ඒ පව කර ඇති නිසාවෙනි....</div><div><br /></div><div>නිතරම මතක තබා ගන්න..</div><div><br /></div><div>කළ හොද පස්සෙන් පැමිණෙන බව...</div><div><br /></div><div>එමනිසාවෙන් හොද කිරීමේදි දෙවරක් හිතන්න.............</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-5892851645131812731?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-44184857811997888842011-05-19T20:22:00.002+05:302011-05-19T20:35:04.632+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/-NTUs_13Bm-0/TdUxfiZIAsI/AAAAAAAAA58/Yiofejaf390/s1600/ilan_thumb%255B2%255D.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-NTUs_13Bm-0/TdUxfiZIAsI/AAAAAAAAA58/Yiofejaf390/s320/ilan_thumb%255B2%255D.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5608443328837714626" /></a><br /><div style="text-align: center;">"හිමින් හිමින් අඩි තිය තිය හදවතක් පුරා''''</div><div style="text-align: center;">ඉලංදාරියෝ සෙල්ලම් කරනවද ඔයා"</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">දනිමි මම,</div><div style="text-align: center;">‍නුඹ පැතුමන් පැතූවග.</div><div style="text-align: center;">අසනන්ට නුඹ නමින් ගෑයූ ගීයක තාලය...</div><div style="text-align: center;">අසා සිටියෙමි..</div><div style="text-align: center;">දිවා රෑ පුරා..</div><div style="text-align: center;">නුඹ මියයමින් සිටින වග දහස් වර</div><div style="text-align: center;">‍මිතුරෙක්ය නුඹ</div><div style="text-align: center;">විටක සහෝදරයකු ලෙසින්</div><div style="text-align: center;">දෙසවනින් නෑසූවද.. මනසින් සියල්ල තේරුම් ගත්තද</div><div style="text-align: center;">කිසි දිනක නොසිතුවෙමි</div><div style="text-align: center;">නුඹ සිනාසුන මරණය මෙතරම් කුරරු වග</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ආසයි මට..නුඹේ සිනා හඩ හසන්නට..</div><div style="text-align: center;">උදේයේම පැමිණ නුඹ</div><div style="text-align: center;">මා සොයන අරුමය... </div><div style="text-align: center;">හෙට දිනට පැමිණෙන්නෙමි..</div><div style="text-align: center;">දකින්නට නුඹ.. මා සපථ කළ අයුරින්ම..</div><div style="text-align: center;">නුඹෙ නිවසටම පැමිණෙන්නෙමි..</div><div style="text-align: center;">නමුත් නුඹ නොමැත මා පිළිගන්නට..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">මිතුරෙක්ය සදා නොමැකෙන..</div><div style="text-align: center;">නුඹ ඉලංදාරියෙක්මය........ කිසිදාක නොමැකෙන......</div><div style="text-align: center;">මේ දෙනුවන තෙමා යන කඳුළු කැට</div><div style="text-align: center;">කිසිදාක නොපැවෙතුවෙමි හෙලන්නට නුඹ නමින්..</div><div style="text-align: center;">මිතුරෙක්ය නුඹ</div><div style="text-align: center;">සෑබෑ ලෙස මිතුරෙක්ය..</div><div style="text-align: center;">අරුත් ගන්නවන්නට අවැසි නැත........</div><div style="text-align: center;">මන්ද යත් නුඹ මිතුරෙකුට අර්ථයක් වී සිටි නිසාමය..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>ඉලංදාරියෝ.. උඹට නිවන් සැප ‍ලැබෙන්න කලින් එක පාරක් මේ ලොකෙ ඉපදියන්.. අහපං උඹ නමින් කියන ඒ ගීතය.. අහපං උඹ ආසවෙන් අහන්න හිටපු හැම ගීතයක්ම.. එදාට මං එන්නෑ පදවැල් හොයන්න..</div><div><br /></div><div>කියන්න වචන නෑ ඉලං.. උඹට සුභ ගමන්..</div><div>හැමදාමත් කියනවා වගේ...</div><div>බුදු සරණයි මචෝ.......................</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-4418485781199788884?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-7288591299828296512011-05-17T00:25:00.003+05:302011-05-17T00:34:59.530+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/-apIPiKwSbbY/TdF1TCj-vBI/AAAAAAAAA50/Yeqz0OGyfE8/s1600/purple-goth-girl-evil.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-apIPiKwSbbY/TdF1TCj-vBI/AAAAAAAAA50/Yeqz0OGyfE8/s320/purple-goth-girl-evil.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607391981018725394" /></a><br /><div style="text-align: center;">කියන්න</div><div style="text-align: center;">නුඹ කවුරුන්ද</div><div style="text-align: center;">හිත සොරාගෙන ගොස් මටම වද දෙන</div><div style="text-align: center;">නුඹ කවුරුන්ද</div><div style="text-align: center;">ඈත අතීතය වල දමා ඇති මොහතක</div><div style="text-align: center;">මගේ අතීතය රිදුම් දෙන අතගැලි වලින් හාරා</div><div style="text-align: center;">අතීතය මත මා ඇද දමා</div><div style="text-align: center;">මටම වද දෙන නුඔ කවුරුන්ද</div><div style="text-align: center;">කියන්න</div><div style="text-align: center;">මගේ දෙනුවන දෙස බලාගෙන</div><div style="text-align: center;">මගේ සතුට නැති කරන්නට නුඹම පැමිණි සඳ</div><div style="text-align: center;">පෙර සසරකදි අපි හමු වූ වාද</div><div style="text-align: center;">අසන්නට හැකි නම් මට</div><div style="text-align: center;">නුඹනේ එක වදනක්</div><div style="text-align: center;">කියන්න</div><div style="text-align: center;">මා කල පව </div><div style="text-align: center;">නුඹ මා මේ තරම් රිදවන්න.......</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-728859129982829651?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-89556158071879457392011-05-01T15:22:00.004+05:302011-05-01T16:50:05.462+05:30හෝ හෝ හෝ.. වැස්ස වහිනවා..<div>හෝ හෝ හෝ අව්ව වැටෙනවා................</div><div>යාන්තං රෙද්ද අස්සට කකුල් දෙක ඔබාගෙන වහලෙ උළු අතරින් රිංගල එන හිරිපොදයට තුරුල් වෙලා සුට්ටක් දෑස පියා ගන්න හැදුවා විතරයි.. නෙතු පියන් මත නිදි කුමරිය ඇවිල්ලා උකුළු මුකුළු කරද්දි අපිටත් ඉතින් ඉවසන්න පුලුවනෑ......යාන්තමට මුළු ලොකෙම බොද වී ගෙන යද්දි එකපාරටම....</div><div><br /></div><div>ඕයි....................මං උඩ ගිය පාර උළු කැට කෑල්ලක් දත් අස්සෙත් හිර වෙලා...</div><div><br /></div><div>ඇයි කොට්ටෝරුවො කෑගහන්නේ..</div><div><br /></div><div>අදත් වහිනවා යකෝ..</div><div>ඉතින්.. මට මැරෙන්නද කියන්නෙ..</div><div>වරෙන් හංදිය පැත්තට යන්න....</div><div>මට බෑ...</div><div>බෑ යි කියලා බෑ යකෝ.. අර තනකොල පෙත්තා ග්රූප් තොට කින්ඩි දායි.. වරෙන් යන්න....</div><div> </div><div>මේ හිපාටුවගෙන් බෙරෙන්න බැරි තැන මාත් බැස්සයි කියමුකො පාරට...මහ දවල් 5විතර උනට රෑ 8 වෙලා වගේ කළුවර..</div><div><br /></div><div>කොහෙද බං යන්නෙ..</div><div>දන්නෑ බං..දෙකක් දා ගම්මුද.....</div><div>පිස්සුද යකෝ.. තෝ හිතුවද මං එහෙම බොන එකෙක් කියලා.. හැමදාම බොන්න කතා කරන්නෙ.. තොපිලා වගේ පාප මිත්‍රයො නිසා තමයි මටත් කවදාවත් හරි යන් නැත්තෙ.. බලපං රට වටේ ඉන්න අනුන්ගෙ ගෑණුත් කොල් කරල මට බනිනවා.. තොපිලා වගේ උන් හින්දා තමා කවදාවත් මට බොන එක නවත්ත ගන්න බැරි.. සික් විතරක්..</div><div><br /></div><div>හරි හරි බං.. ඕකට ඔහොම තද වෙන්න ඕනිද.. අපි ගෙවල් වලට යමු.. වරෙන් යන්න..</div><div><br /></div><div>තෝ උනහපුලුවා..මං කවුරු කියලද බොල හිතන් හිටියෙ..මං දෙකක් දා ගන්න බෑ කියල කිව්වද බොල..ඒ නැතත්...අච්චර සැපට නිදා ගන්න හදපු මාව මේ වැස්සෙ එක්කං ඇවිත්.. දෙකක් දාගමු කියලා මගේ කටත් අවුස්සලා දැන් මොකක්ද බොල මෙතන අමුවෙන් ගෙදර යමු කියන්නෙ..තෝ වගේ අසමත්ජාතියෙක්.. නොදෝමකින්.. මොකට මගෙ යාලුවෙක් උනාද මන්දා.. තොට බැරි නන් ගෙදර පල මං යනවා දෙකක් දාගන්න..</div><div><br /></div><div>අරූගෙ මූණ දෙක වෙලා.. ඔටුවා නැති උන සුල්තාන් වගේ ඌ මගේ පස්සෙන් එනවා.. දැන් බලන උන් අහපං පුලුවන් නන් ඔටුවා නැති උන සුල්තාන් මොන වගේද කියලා. ඇයි බූරු පැටව්නෙ තොපිලට‍ තෙරෙන් නැද්ද සුල්තාන් කෙනෙකුට ඔටුවෙක් නැති උනාට මහ කජ්ජක්ද ඇ.. අරූටත් එහෙම තමා.. සුට්ටක් බැනුම් ඇහැව්වට දෙකක් දාගන්නනෙ යන්නෙ..</div><div><br /></div><div>කනත්ත පහු කරල අපේ ස්පොට් එකට ගියා කියමුකො.. මල හත්තිලව්වයි..</div><div><br /></div><div>අඩෝ.. තොපිලා මහ කැත මිනිස්සු යකෝ.. අපිට හොරෙන් සෙට් වෙන්න නේ හදන්නෙ..</div><div><br /></div><div>නොදකින් වනචරයා...කොටා බලපං අරු අපිට කලින් ඇවිත් තනියෙන් ගහලා දැන් අපිටම දාන සද්ද...</div><div><br /></div><div>මොකෝ තෝ කවදාවත් නැතුව තනියෙන් බොන්නෙ....</div><div>අද දුක් සීන් එකක් උනානෙ මචං..</div><div>අපිටත් ඉතින් චීත්තයක් නන් දවසක් හරි බොන්න බැරියැ.... </div><div>මොකක්ද මොකක්ද බං සීන් එක...</div><div>මට මගේ ෆස්ට් ලවු එකේ හොදම යාලුවාව හම්බ උනා බං..</div><div>නෑ............. ඉතින් උඹට දුකයිද සීන් එකට...</div><div>පිස්සුද බං.. මට දුක නෑ බං..</div><div>එහෙනන් ‍තෝ මල පෙරේතයා වගේ බොන්නෙ අහවල් එකකටද ඇ.....</div><div>මට සිහියෙන් ඉන්න ලැජ්ජයි බං.. මං කරල ‍තියන දේවල් මතක් වෙද්දි මට සිහියෙන් ඉන්න හිතෙන්නෑ බං....</div><div>ඇයි දැන් උඹ මොනවද කරල තියෙන්නෙ..</div><div>මං කරපුවා කිව්වම උඹලත් මාව තනිකරයි බං..</div><div>නෑ නෑ යකෝ.. අපි එහෙම කරන්නෑ.. උඹ කියපං උඹ මොනවද කරල තියෙන්නෙ...</div><div>අරූ අඩනවා නිකං වැලහින්න වගේ.. හොටු එකයි... කඳුළු විමානයයි..</div><div>හා හා අඩන්නැතුව කියපං තෝ මොනවද කරල තියෙන්නෙ....</div><div><br /></div><div>උඹලා දන්නෑ බං මං ඒ කෙල්ලට ලේ වලින් ලියුමක් දීලා තියනවා බං...</div><div>නෑ.. යකෝ උඹ පිස්සු යකෙක්නෙ.. ඉතින් දැන් ඇයි උඹ අඩන්නෙ...</div><div>උඹලා දන්නෑ බං.. ඒකි ලියුම බලලා කිව්වලු බං.. ඒකි කවදා හරි දොස්තරවරි‍යක් උනාම මට ඔපරේෂන් එකක් කර ගන්න ආවොත් සිහි නැති කරන් නැතුව මාව ඔපරේෂන් කරනවා කිව්වලු බං.. </div><div>ඇයි බං ඒ...</div><div>මාත් එහෙම ඇහැව්වා බං.. එතකොට කිව්වා ඇයි බං ලේ වලින් ලියුම් ලියන්න පුලුවන් නන් ඔය කෑල්ලක් කපන කන් ඌට බැරි නන් වැඩක් නෑ කිව්වලු...</div><div>හත්තලව්වයි..</div><div>දැන් තොපිලට තෙරෙනවා නේද.. මං කොහොමද යකෝ සිහියෙන් පාරෙ බැහැල යන්නෙ...</div><div>හරි දැන් එච්චරද උනේ..</div><div>නෑ බං තව සීන් ගොඩයි බං...අඩෝ.. වේටර් මල්ලිට එන්න කියපං..</div><div>ඇයි ඇයි මොකේ අවුල..</div><div>බලපං.. මෙව්ව කන්න පුලුවන්ද.. ඇඹුල්ම ඇඹුල්.. එන්න කියපං වේටරයට...</div><div>යකෝ.. කොට්ටෝරුවො..හොටු ටික පිහද ගනින්.. නොදකින් විතරක්.. මල පෙරේතයා වගේ ඉදලා අර අහිංසකයට බනින්න හදනවා.. දැන් කියපං මොකද සීන් එක කියලා....</div><div><br /></div><div>උඹල දන්නෑ බං.. ම් ඒ කාලෙ කැඩෙට් කරානෙ.. මං කොහොමත් කළුයිනෙ බං.. ඉතින් බං අර පට්ට අව්වෙ ප්‍රැක්ටිස් ගිහින් මූණෙ තෙල් පෙරාගෙන යනවා බං කෙල්ලව බලන්න.. ගිහින් රොටරි එකේ අඹ ගහ අස්සෙන් හැංගිලා ඒකිගෙ ක්ලාස් එක දිහා බලාගෙන ඉන්නවා බං..</div><div>ආහ්.. ඉතින් ඒක මොකක්ද බං.. දැන් මොකක්ද අවුල..</div><div>නෑ බං.. මං අද වෙනකං හිතන් හිටියේ මං එහෙම ඉන්නවා කියලා කෙල්ල දන්නෑ කියලා.. ඒත් බං උන් දන්නවලු බං... මං හැංගිලා ඉන්නවා උන්ට පෙනුනලු බං.. උන් මාව බයිට් කරාලු මචං.. මට බෑ මං තවත් ලෝකයාට මුණ දෙන්න..</div><div><br /></div><div>යකෝ දැන් මූණ දෙන්න බැරි එක කෙසේ වෙතත් බිව්වා ඇති නේ.. වරෙන් ගෙදර යමන්..</div><div>හිටින් මට උඹලට කියන්න දෙයක් තියනවා..</div><div>ඇ.. ඒ ගමන මොකක්ද කියපං බලන්න...</div><div>මට සතුටුයි බං ටිකක්..</div><div>ඒ ගමන මොකක්ද තෝ කියන්න හදන්නෙ..</div><div>දැන් බලපං.. අපි ඒ කාලෙ ඉගන ගත්තෙ නෑ... ෆුල් ආතල් එකේ හිටියා.. විභාගෙ පාස් උනේ නෑ.. ඒ උනාට ඒ කෙල්ල ඒ කාලෙ ආතල් ගත්තෙ නෑ ඉගන ගත්තා කැම්පස් ගියා...</div><div>හරි දැන් මොකක්ද තොගෙ තියන සතුට..</div><div>උන් කැම්පස් ගිහින් ආයෙත් ඉගන ගත්තා.. අපි එලියෙ ඉදන් ඉගන ගත්තා.. ඩිග්‍රියක් අටව ගත්තා.. දැන් වයස 28යි.....</div><div>හරි ‍දැන් ඒකත් හරිනෙ.. මොකක්ද තොගෙ සතුට..</div><div>යකෝ... අපි දැනුත් ආතල් ගන්නවා.. වාහනයක් පදිනවා..ඒත් බලපිය අරකි.. දැන් දොස්තරවරියක් වෙලා තිරිකුණාමලේ මදුරුවො තල තලා තාමත් දුක් විදිනවා.. අනාගතෙත් උන් රෑ දවල් නැතුව වැඩ කරනවා.. පඩි වගේද බං ආතල්..ඒ අතින් අපි ඒ කාලෙ විභාගෙ ෆේල් උනාට සතුටු නැද්ද බං...අපි ඒ කාලෙත් ආතල් ගත්තා ඊට පස්සෙත් ආතල් ගත්තා.. දැනුත් ආතල් ගන්නවා.. සතුටු නැද්ද යකෝ..</div><div><br /></div><div>මල හත්තිලව්වයි.. ඒකෙත් ඇත්තක් නැත්තෙම නෑනේ...</div><div><br /></div><div>තෝ බිව්වා ඇති.. වරෙන් ගෙදර යන්න.. කොටා.. උස්සපං මූව..</div><div><br /></div><div>මහපාරට බැස්ස විතරයි... ආව වෑන් එකක්.. නැවැත්තුවා අපි ඉස්සරහම.. මොකක්.. කළුවගෙ වෙරි බැස්සා කියහංකෝ..මාත් ඔලුව දාල බැලුවම..</div><div><br /></div><div>මල හත්තිලව්වයි.. පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවෝ.. කළුවා ප්‍රධාන දායකයෙක් කියපංකො..</div><div><br /></div><div>කළු පුතා බෑරක්ද මේ..</div><div><br /></div><div>නෑ .. හාමුදුරුවනේ.. රෑට කන්න කියලා ආවා...</div><div><br /></div><div>ආහ්.. යන් වෑන් එකේම.. මං ගේ ලගින් දාගෙන යන්නං...</div><div><br /></div><div>නෑ.. නෑ.. අපෙ හාමුදුරුවනේ.. හාමුදුරුවො යන්න.. මං වඩින්නං...</div><div><br /></div><div>මළා.......</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-8955615807187945739?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-71813429397286800262011-04-13T11:47:00.004+05:302011-04-13T12:15:26.947+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-skeI1Rk9RhY/TaVGWc8_VzI/AAAAAAAAA5s/Zp6DUTzFhM8/s1600/milk-pot.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-skeI1Rk9RhY/TaVGWc8_VzI/AAAAAAAAA5s/Zp6DUTzFhM8/s320/milk-pot.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594955463620777778" /></a><br /><div style="text-align: center;">එරබඳු නැතිද අපෙ වත්තෙ ‍පිපෙන්නේ</div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">කොවුලන් නැතිද අපෙ පැත්තේ හිදින්නේ</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">ඔන්චිලි නැතිද ළමයින් හට බඳින්නේ</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">කොහොමද ඉතින් අවුරුදු බව අප දන්නේ</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">හංදියෙ කඩේ ලස්සන කරලා තිබ්බා</span></div><div><span class="Apple-style-span">ටවුමම පිරිලා මිනිසුන් රෙදි පිළි ගන්නා</span></div><div><span class="Apple-style-span">ලොකු ලොකු සේල් දැකලා මං දැනගත්තා</span></div><div><span class="Apple-style-span">අවුරුදු ඇවිත් අපිටත් නොදැනිම කියලා</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">රන් වන් ගොයම් නැත අලුතෙන් සහල් කියා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">කමතේ නැතිය අවුරුදු සෙල්ලම් කියලා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">ඉදගෙන සාලෙ අපි බැලුවා ඔන්චිලි වාරම් අහලා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">අප හට පින නැතිද හද විමසුවෙ ඇයිදෝ සිතුනා</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">කඩයට ගොසින් මිලදී ගත හැක කියලා</span></div><div><span class="Apple-style-span">කැවුමුත් නැතිය හැදුමට කුස්සියෙ ඉදලා</span></div><div><span class="Apple-style-span">අරගෙන ඇවිත් කේක් කියා රස කරලා</span></div><div><span class="Apple-style-span">නැකතට අපිත් කනවලු අවුරුදු සිතලා</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">ගමරට බලා යන මිතු‍රනි අසනු මැන</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">එකලොස් මසක් අප හා සිටි සන්තොසින</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">තනිවම ගම රට ගොසින් විදිනා අවුරුදු වරුණ</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">අපිටත් කියන් ආසයි එය දැනගන්නට ඉතින</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">අම්මා හදන කැවුමක රස දැනෙනවදෝ</span></div><div><span class="Apple-style-span">එරබඳු පිපිලා රතු පාටින් පෙනෙනවදෝ</span></div><div><span class="Apple-style-span">කොවුලන් නදින් හිමිදිරියම ලස්සනදෝ</span></div><div><span class="Apple-style-span">අපිටත් විදින්නට අවුරුදු ගෙන එනවාදෝ</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">..............................................................................................</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >සියළු පැතුම් ඉටු වී සිත් තුටු වෙන්නයි</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ලබනා අවුරුද්ද කිරියෙන් ඉතිරෙන්නයි</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >තබනා ඉදිරි පියවරවල් හරි යන්නයි</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ආසිරි පැතුම් ඔබ සැම වෙත ගෙන ආවයි</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div> </div><div>මගේ කම්පීතරගෙ සුට්ටි දෝෂයක් නිසා අවුරුදු පැතුම කලින්ම දැම්මා.. මොකද යන්තං අටවගෙන ඉන්නෙ කම්පීතරව...</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" >මගේ මිතුරන්ටත්, මේ බ්ලොග් එක කියවන සියලුම දෙනා ඇතුලුව ලංකා වාසී සියළුම ජනතාවට සාමය සතුට පිරි සුභම සුභ සිංහල හිංදු අලුත් අවුරුද්දක් වේවා!!!!!!!!</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-7181342939728680026?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-58542670225359372522011-04-04T23:14:00.004+05:302011-04-05T00:17:05.126+05:30මා මෙතක් සහභාගි වූ කුජීතම අවුරුදු උත්සවයට මා පසුගිය ඉරිදා දින සහබාගි උනෙමි.. කියන්නට වචන නැත.. පට්ටම කුජීතය.. එය කුජීත යන වචනයේ තේරුම මා තවමත් හරියට නොදනිමි.. නමුත් මා අවුරුදු උත්සවය කුජීත යැයි එඩිතරව ප්‍රකාශ කරමි.. අවුරුදු උත්සවය මෙලෝ රහක් නැත.. මා යන විට ඇතුල් වෙන තැන ටිකට් ගන්න හැටක් විතර වට වී පොර කමින් සිටුනු දුටු විට පොලේ එළවලු ගන්න ගිය අවස්ථාවක් සිහි විය.. මා හට ඇතුලට අඩිය තියන්නතවත් නොහැකි වන සේ මා වට කරගත් අසමත්ජාති රැළ මා ගේ පොකට්ටුව හොරකම් කර අදාල මුදල ඉතා වංචා සහගතව උදුරා ගන්නා ලදී.. මා එයට විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීමට සැරෙසෙත්ම පිටුපසින් වැදුනු පා පහරකින් තල්ලු වී ගොස් ඉදිරි අසුනක ඉන්දවිය...<div><br /></div><div>ඈත එක් කොනක මුට්ටි එල්ලා තිබුණී.. අනිත් කොන සුදු පැහැති බෝඩ් ලෑල්ලක් එල්ලා තිබුනි.. එය කුමක් දැයි දැන ගැනීමට සිත් උවද මා අසුනක ඉන්දවා මට ඉන් නැගීටීමට තහනම් කර ආපු විදිහටම ඉන්න කියා මා හට සංවිධායක මණ්ඩලය විසින් තර්ජනය කරන ලදී.. නෙත් පිරී ගිය කදුලින් මා අසරන උනෙමි...</div><div><br /></div><div>එකෙක් හරි අසුනෙන් නැගිටියි කියල බලාගෙන ඉදලා ඇස් අග කඳුලු කැට පිරිලා ‍මුලු ලෝකයම බොඳ වෙලා ගියත් කවුරුත් නැගිට්ටෙ නෑ.. දැන් දුවන්න තියන තරගයක් ආවා.. මං ඉදිරිපත්‍ වෙන්න කියලා ගියා.. මගෙන් ඇහැව්වා සංවිධායක මණ්ඩනලේ අයියා කෙනෙක්..</div><div><br /></div><div>සංවිධායක - ඔයා කලින් දුවල තියනවද?</div><div>මම - අනේ නෑ අයියා.. බල්ලෙක් පස්සෙන් එලවපු දවසෙ නන් දිව්වා</div><div>සංවිධායට- එහෙනන් මොකටද ගොන්ටෝ ආවේ.. තෝ බැරි වෙලාවත් වැටුනොත් අපිට පොලෝසි යන්නද කියන්නෙ.. අන්න අතනින් ඉදගෙන හිටු...</div><div><br /></div><div>මං ඉතින් ඊලග තරගෙට යන්න කියලා හිතාගෙන ඉදගත්තා... ඔන්න ඊලගට තිබ්බා යෝගට් කවන්න.. උදේ ඉදන් කාල හිටියෙ නැති නිසා මං ගියා යෝගට් කන්න.. මං දැන් අත් දෙකත් පිටි පස්සට කරල බැදගෙන කස්ටියත් එක්ක පේලියට හිටියා... ඔන්න විසිල් පාරට මාත් දුවන්න ගත්තා.. මල හත්තිලව්වයි. හැමෝටම කෙල්ලෙක් යෝගට් කවනවා.. මට කවන්න කෙල්ලෙක් නෑ.. මං අයියා කෙනෙක් ගෙන් ඇහැව්වා..</div><div><br /></div><div>අයියා.. මට කෙල්ලෙක් හොයල දෙන්නැද්ද යෝගට් කවන්න ඇ......... කියලා..</div><div><br /></div><div>ඌ කියපි</div><div><br /></div><div>මං කපුවෙක් කියල හිතුවද බොල. දුවපිය යන්න කියලා........</div><div><br /></div><div>මං අත් දෙකත් බැඳ ගෙනම ඇවිත් ඉදගත්තා....</div><div><br /></div><div>ඊලගට බනිස් කන්න ගියා.. දුවගෙන ගිහින් බනිස් ගෙඩිය ලගට ගියාම තමයි දන්නේ ඒ තිබ්බෙ සීනි බනිස් කියලා.. මොන ගෝටයිම්බරයද සීනි බනිස් දෙන්නෙ.... අනික මං දියවැඩියා කාරයා වෙච්චි.. මට පුලුවන්ද සීනී කන්න.. මුන්ට මොලේ නැද්ද මන්දා.. ලාබෙට නිකං බනිස් තියෙන්දි. වැඩියෙන් සල්ලි දීලා සීනි බනිස් එල්ලන්නෙ.. සිරාවටම මෙහෙම හිපාටුවො ටිකක් දැක්කමයි.. සික් විතරක්.....</div><div><br /></div><div>ඊට පස්සෙ ගියා කනා මුට්ටි ගහන්න.. ඒක එල්ලලා තිබ්බෙ අනිත් කොනේ.. මාත් ඉතින් හීමීට යන්න එපැයි ඒක මැද්දෙන්.. අනේ ලගට ගිහින් ඇස් දෙක බැදගත්තා විතරයි කොහෙන්ද මන්දා ආපු කොට්ටෝරුවෙක් ඒකට ගහලා.. යකෝ මුට්ටි ගන්නෙ සල්ලි දීලා.. ඒක එල්ලුවෙ ඊටත් වඩා ගේමක් දීලා.. මොන ‍යකාද අවසර දුන්නෙ හතර වෙනියට ගහන කෙනාට මුට්ටියට ගහන්න.. පෝලිමේ තව කීයක් හිටියද.. මුන්ට මොලයක් නැති හැටි.. තරගයක් තියද්දි පිලිවෙලක් තියෙන්න ඕනි.. අඩුම ගානෙ තරග කාරයෝ 20ක්වත් යනකං මුට්ටියට කාටවත් ගහන්න බැරි විදිහට එල්ලන්න ඕනි..අනේ මන්දා කොහොම තේරුන් කරන්නද කියලා.. මේ ත‍රගෙ සංවිධානය නන් අන්තිමයි...</div><div><br /></div><div>මෙහෙම තරග කරන්න බැරි නිසා මං ටිකක් හෙවනට වෙලා බලාගෙන හිටියා.. මල විකාර.. එතන කොල්ලො කෙල්ලො ජෝඩු දාලා විලිසංගෙ නැති උන්වගෙ දගලනවා.. උන් හිනාවෙනවා ජීවිතේටම හිනාඋන පලවෙන පාර වගේ.. මල සමයන්... මුන් හැසිරෙන්න දන්නැති හැටි.. කිසිම ගරු සරවක් නෑ.. අර ළමයි ඉන්න තාත්තල අංකල්ලට ගිහින් අයියෙ කියලා කථා කරලා ඒ මදවට උන්ගෙ කරෙත් නගිනවා.. මුංට කිසිම හැදියාවක් නෑ..අන්තිමයි.. ‍අනාගතය බාර ගන්න උන් මෙහෙම හැසිරෙනවා නන් මේ සාමාජය කොහෙට යයිද කියලා මට හිතා ගන්නවත් බෑ.....</div><div><br /></div><div>අනික ලස්සන පැපොල් ගෙඩියක් තියලා අවුවෙ.. ඒකෙ ඇට ගනන් කරන්නලු.. යකෝ අහවල් දෙයක් කරන්නද අපි ඕකෙ ඇට ගනන් කරලා.. මුන්ට මොලයක් නැද්ද මං අහන්නෙ අර කොහෙවත් තියන පැපොලක ඇට අපිට කියලා ගනන් කරවන්න.. ඔන්න රටක සිතියමක් ගෙනහැල්ලා.. කවකටු පෙට්ටියකුත් දීලා පරිමානයක් දීලා රටේ දිග වත් හොයන්න කිව්ව නන් මොලේ හරි වෙහෙසන්න තිබ්බා.. මුන්ගෙ තියන මෝඩ කමට පැපොල් ගෙඩියක ඇට ගනන් කරන්නලු...තෝපිලට ඕනි නන් ගනන් කරගනින් කියලා මං නිකං හිටියා.. මං මොකටද අනිත් උන් කරන මෝඩ වැඩ කරන්නෙ..</div><div><br /></div><div>ඊට පස්සෙ කෑම එකක් දුන්නා.. අලි චිකන් කෑල්ලක්... යකෝ අපේ රටේ සත්ව ඝාතනයට විරුද්ධව මේ තරන් මිනිස්සු කෑගහද්දි.. මොන ඉලව්වකටද මුන් මස් කෑලි තියලා බත් දුන්නෙ.. මුන්ට වටිනවද එහෙම කරන්න.. හරි මාත් කෑවා තමයි.. ඒ උනත් මං කෑවෙ අර හිකනල්ලු මට එහෙම බත් එකක් දුන්න නිසානෙ.. නැත්තං මං මස් කන්නෑනේ... මුන් තමයි රට විනාස කරන්නෙ.. රට අපායක් වෙලා තියෙන්නේ මේ වගේ දුර දිග හිතන්නැති මිනිස්සු නිසා...</div><div><br /></div><div>දුන්න බත් පැකට් එකත් කාලා..පස්සෙ දුන්න කේක් කෑල්ලත් කාලා මං ගෙදර ආවා.. වෙන අහවල් මගුලක් කරන්නයැ.....අනික මුන් මහ අසමත්ජාති උන්.. මුන්ට කේක් කෑලියි බත් පැකටුයි ඉතුරුයි කියලා.. අපිට දෙක දෙක ගන්නලු.. යකෝ අපි එහෙව් පෙරේතයොද බොල.. තොපිලට ඉතුරු උනා කියලා අපි කෑලි දෙකක්මද ගන්න ඕනි.. මං කේක් කෑලි තුනක් කෑවා බොල.. තොපිලා හිතුවද අපිට කන්න බෑ කියලා.. මූන බලලා කතා කරන්න ඉගන ගන්න ඕනි..බැරි නන් කේක් ටිකක් ඔතල දෙන්න ඕනි.. මුන්ගෙ කිසි ගුනයක් නෑ.. මං කිව්වා කේක් අල්ලපු මල්ලියෙකුට </div><div><br /></div><div>මල්ලී මං කේක් කෑලි 3ක් කෑවා.. පස්සෙ කන්න එකක් ඔතල දෙන්නකො කියලා....</div><div><br /></div><div>මූ කියපි..</div><div><br /></div><div>මෙතන ඔතන්න මුකුත් නෑ අයියා....... ඕනි නන් තව කෑල්ලක් කාලම යන්න කියලා....</div><div><br /></div><div>යකෝ ගෙදර ගිහින් කන්න ඉල්ලුවම දැන් කන්න කියලා හරියනවද.. කිසිම මොලයක් නැති උන් ටිකක්.. සදාචාරයක් නෑ.. උන්ට තිබ්බා කේක් කෑලි ඔතල දෙන්න මොනව හරි ගෙනත් තියන්න.. අඩුම ගානෙ කෑම පෙට්ටි ටිකක් ගෙනැල්ලා ඒවාට දාලා එකාට එක ගානෙ දෙන්න තිබ්බා.. </div><div><br /></div><div>තව ලියන්න බෑ බොල.. මගේ ලේ කෝප වෙනවා...... දැනට ඇති යකෝ...........</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" ><b>ඇනොනිමස් ලියන්නට පෙර ලියූවෙමි.. සත්‍ය කතා කරන්නට බිය විය යුතු නැත.. මා හෙට මිය ගියද සත්‍ය ලොව කෙදිනක හෝ ජයගනු ඇත......</b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-5854267022535937252?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-59466099818641434882011-03-21T12:34:00.003+05:302011-03-21T13:12:49.046+05:30රෑන ගිරවු වට කරගත් වැටකේ මල වැන්නේ<div>නුඹ රූ වරුණා කියන්න ගී පද මට නැත්තේ...</div><div>ඊ... ඊ.....</div><div><br /></div><div>ගොන්ටා.. මොකෝ බොල බෙරිහන් දෙන්නේ....</div><div>නොදකින්.. මගේ කණ ඉස්සරහම කොටලුව බෙරිහන් දෙනවා..</div><div><br /></div><div>ඇයි බං..</div><div>තෝ නිද්දෙන් කියවන්නෙ මොකද බොල..</div><div>ආහ්.. මං නින්දෙන්නද හිටියෙ.. කවුද බං දන්නේ..</div><div>මොකද බොල කරේ..</div><div>මං කෙල්ලෙක්ට ටොක් කරා බං..</div><div>මං හිතුවා උඹ අර සිංදුව කතාවක් වගේ කියවං යද්දි.. එහෙම මගුලක් තමා කියලා...</div><div><br /></div><div>සික්.. මගේ විලිසංගෙ මූ එහෙම්පිටින්ම පාවල දුන්න හැටි.. නොදෝමකින් නරුමයා...</div><div><br /></div><div>දැන් මොකෝ උඹ අර ඇසිලියාගෙ කුකුලාවත් කිහිල්ලෙ ගහගෙන මෙහෙට ආවේ..</div><div><br /></div><div>ඒකිගෙ දුව දෙන්න බෑ කිව්වා බං.. මං කිකිලිව ගෙනාව..</div><div>ඇයි තෝ කිකිලිව කසාදෙට ගන්නද..</div><div>නෑ වස්සෝ.. අද දුකට බොද්දි බයිට් ගන්න සල්ලි නෑ බොල.. මූව ගම්මු...</div><div><br /></div><div>නොදෝමකින් පවුකාරය.. ඔකාව මරද්දි මං අහක බලාගෙන ඉද්දි මරපං.. මට බෑ පවු පුරෝ ගන්න..</div><div><br /></div><div>ඇයි එතකොට උඹ මස් කන්නැද්ද....</div><div><br /></div><div>කනවා යකෝ.. පිස්සුද.. මං කනවා.. ඒත් උඹ කිකිලිව මරනවා මං දැක්කෙ නෑනේ.. ඒ නිසා මට පවු නෑ බොල..</div><div><br /></div><div>නොදකින් මුන් වගේ යාලුවෝ... දැන් නැගිටපං...</div><div><br /></div><div>මචං.. උඹ හොද එකා වගේ අර සරම අරන් දීපං බං...</div><div><br /></div><div>කෝ බං.. කොහෙද..</div><div><br /></div><div>අර තියෙන්නෙ බං.. අර ෆෑන් එකේ කැරකෙන්නෙ..</div><div>කක්කුට්ටෝ.. තෝ ෆෑන් එකේද නිදාගත්තෙ..</div><div>නෑ බං.. හුලගට යන්නැති යකෝ.. දැන් තෝ පල එළියට.. මං ලැජ්ජාව ව‍හගෙන එනකං..</div><div><br /></div><div>දත් සෙට් එක යන්තං බුරුසු පාරවල් දෙකකින් අතුල්ගෙන එළියට ආපි..</div><div><br /></div><div>දැන් කොහෙද යන්නෙ..</div><div>යමුකෝ එළියට.... </div><div><br /></div><div>දෙන්නත් එක්ක පරණ සිනි මුට්ටයක් කිර කිර යද්දි.. මෙන්න ඉන්නවා ඉට්ටූඩියෝ එක ලග මනමාලියෙක්... සික් විතරක්.. මල හෝතම්බුවො වගෙ ඉස්සරහට යන්න බෑනේ.. අිටත් ඉතින් චීත්තයක් නොබල ඉන්නත් බෑනෙ.. බැලුව මලමාලි දිහා.. මල මගුලයි කිව්වලු.. මුලු මූණම දේදුන්නක් වගේ.. හිටින්කෝ ඩිංගක් පැහැදිලි කරනකං..</div><div><br /></div><div>නළළ - රන් පැහැ සහ කහ පැහැයක්</div><div>ඇස් දෙක - ලා නිල් / කළු / සහ රීදි පැහැ</div><div>නහය - දෙපස ලා කහ පැහැය සහ මැදින් රන්වන් පැහැය</div><div>කම්මුල් - ලාරෝස පැහය </div><div>දෙතොල - රත් පැහැ</div><div>නිකට - පාට කරන්න අමතක වී ඇත.. (උපන් කලු පැහැය මතුවී ඇත)</div><div><br /></div><div>මචං..</div><div>ඇයි බං...</div><div>අද වෙසක්ද බං..</div><div>නෑ යකෝ ඇයි..</div><div>අර බලපංකො බං.. වෙසක් එකට දාපු වෙස් මූනක් වගේ බං..</div><div>කවුද...</div><div>අර මනමාලි බං..</div><div>ඇයි බං.. ඔය ලස්සනට ඉන්නේ..</div><div>කොහෙද බං ලස්සන.. බලපං තීන්ත කලර් කාඩ් වගේනෙ බං..</div><div>එහෙම තමයි යකෝ. මනමාලියෙක් උනාම..</div><div>ආහ්..එහෙමද..කවුද බං දන්නේ.. අපි වෙලා තියනවා කියලැයි..</div><div><br /></div><div>අඩි ‍දෙකක් යන්න හම්බ උනේ නෑ.. ලස්සන කෙල්ලෙක් අම්මත් එක්ක පොලේ ඇවිත්.. සා.. උ‍දේ පාන්දරම හරිම සුන්දරයි කිව්වලු..</div><div><br /></div><div>දුව - අම්මා අපි අර මොල්ට් වෑන් එකෙන් කිරි පැකට් එකක් ගම්මුකො</div><div>අම්මා- ඇයි දුව.. ගෙදර කිරි තියනවනේ</div><div>දුව- අනේ අම්මා... එතනික් කිරි පැකට් එකක් ගත්තම කුඩයක් තෑගි දෙනවලුනේ</div><div>අම්මා- ඒ උනාට දුව ඔය කිරි අපේ ගෙදර කවුරුත් බොන්නෑනේ.නිකං විසිකරන්න වෙන්නෙ</div><div>දුව - අනේ අම්මා කුඩයක් නිකං දෙනවනේ</div><div>(දුවට කුඩයක් අරන් දීමේ අටියෙන් අම්මා කිරි මුදලාලි ලගට යයි)</div><div>අම්මා- දැන් කීයද කිරි පැකට් එකක්</div><div>මුදලාලි - රු.400.00 නොනා..</div><div><br /></div><div>මුදල් දී කිරි පැකට්ටුවක් මිලදී ගනී........</div><div>අම්මා- දැන් මුදලාලි අර කුඩේ තෑගි දෙන එක..</div><div><br /></div><div>(මුදලාලි තුන්ඩු කෑලි සහිත පෙට්ටියක් දිගු කරයි)</div><div><br /></div><div>‍මුදලාලි - නෝනා මෙතනින් ‍තුන්ඩුවක් තෝර ගන්න.. ඒකෙ තියන දේ හම්බ වෙනවා</div><div><br /></div><div>අම්මා.. තුන්ඩුවක් ගෙන බලයි.. ටොපියක් යනුවෙන් සදහන් බව කියයි..</div><div><br /></div><div>හත්තිලව්වු ටොපියක් ගන්න මේ තරන් වියදන් කරන්න ඕනිද අප්පා.. අපිටත් පිස්සු හැදෙනවා.. ඔන්න කෙල්ල පස්සෙන් අපිත් ගියා.. දෙන්නා රෙදි කඩේකට.. එතන ලස්සන කුඩ එල්ලලා තිබ්බා.. අම්මා කුඩයක් අරගනෙ ගාණ බැලුවා...</div><div><br /></div><div>හත්තිලව්වයි... රු.315.00කිව්වලු..</div><div><br /></div><div>අන්න අල්ලපිය...අර ඇන්ටිය සිහින නැති උනා.. දුව තෑගි හම්බඋන ටොපිය කටේ දාගෙන බලං ඉන්නවා.... හලේ.. මෙහෙවු ලෝකයක් අප්පා...............</div><div><br /></div><div>මචෝ.. මොකද කරන්නේ.. </div><div>හිටු.. බෝතලයක් ගන්න සල්ලි අරන් ‍එන්නං...</div><div>මාත් ඉතින් අර බැංකුවෙ සල්ලි මැසිම ලග හිටගෙන ඉන්නවා.. ඇතුලෙ ස්වීට් කපල් එකක් ප්‍රේම කරනවා..</div><div><br /></div><div>කෙල්ල - මට පාස් වර්ඩ් එක මතක නෑනෙ--</div><div>(කෙන්තියට පත් කොල්ලා)</div><div>කොල්ලා - මොන මගුලක්ද ගෑණියෙ කරන්නේ..</div><div>කෙල්ල - කෑගහන්න එපා බල්ලෝ.. මෙව්වා රෙකෝඩ් වෙනවා..</div><div><br /></div><div>ලොවම කැරකෙනු පෙනින..දෙනෙත නොපෙනී ගියේය.. මා ප්‍රේමයෙන් මත් උනෙමි..</div><div><br /></div><div>අදට නිමි...</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-5946609981864143488?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-3995940810401758502011-03-01T10:08:00.006+05:302011-03-01T14:22:14.342+05:30ඔන්න අවුරුද්දක්ම මං කෙටුවලු.. මොනවද හප්පේ ඉතින් කෙටුවේ.... වෙන මක්කෙයි ඉතින්.. මේ බ්ලොග් ඩිංගිත්ත තමා ඕං අවුරුද්දක්ම කෙටුවේ.. අදට හරියටම දින 365කට කලින් පටන් ගත්ත මේ බ්ලොග් කෙරුවාවට අවුරුද්දක් උනයි කියන්නේ..දැන් මොකක් හරි කියන්නත් ඕනි නොවැ..මං දැන් මොනවද කියන්නේ....ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්. මං ​මේ බ්ලොග් ​එක පටන් ගත්ත හැටිත් කලින් කිව්වා නොවැ....එතකොට අද මොනවද කියන්නේ ඇ.........<br /><br />කල්පනා කොරද්දි මගේ හිත අතීතයටම දුවගෙන යන්න පටන් ගත්තා.. මේක කොරන්ට බෑ.ඒ ඉලව්ව අල්ලලා පුටුවේ ගැටහන්න ඕනි. ඕං හරි ඇ..හිත දුවපු ඩිංගට අතීතය මතක් උනා කියහන්කෝ.. මෙන්න මෙහෙමයි දැන් උනේ..<br /><br />මං මගේ බ්ලොග් ගුරාගෙන් ඈහැව්වා මොකක්ද බං මේ බ්ලොග් කියන්නේ කියලා.. ඌ මට එව්වා ලින්ක් එකක්.. මගුලයි..<a href="http://magethanikama.blogspot.com/"> මගේ තනිකමලු</a>.. අනේ මන්දා.. නිකං මොලේ විකාර උනා එයාගෙ තනිකම දැකලා.. <a href="http://www.blogger.com/profile/17602703887159407600">පබලු කියල </a>කෙනෙක්ලු ඉතින් ඒක ලියන්නේ.මං හිතුවා පබලු කියන්නේ හෙන වයසක වියත් ප්‍රවීණ රචකයෙක් කියලා...කවුදෑ ඉතින් දන්නේ එයත් අපි වගේම සුට්ටක් මොන්ගල් චරිතයක් කියලා...දැන්නේ ඒකත් දන්නෙ ඉතින්... ඔන්න ඔහොම ටික දවසක් යද්දි මට හම්බ උනා දිල් ලියපු <a href="http://sithusadalla.blogspot.com/">සිතුවිළි සැඳැල්ල</a> කියල බ්ලොග් එකක්..ඔන්න ඔය බ්ලොග් දෙක තමයි මං ඉස්සල්ලම කියවපු බ්ලොග් දෙක.. හලේ මන්දා.. ඉතින් ඔහොම ටික දොහක් ගිහින් ආසාවෙ බැරි කමට මාත් පටන් ගත්තා කොටන්න. ඒ කාලෙ බුකියෙ​ බාර්න් බඩී එකේ වවන්න පොළව කොටපු නිසාද මන්දා මේ බ්ලොග් එකටත් කොටන්න ඕනි තරන් වෙලාවකුයි ලියන්න දේවලුයි තිබ්බා..හලේ මන්දා දැන් නන් මක්කක් වෙලාද කියලා...<br /><br />ඔන්න ඉතින් මාත් හිත හදාගෙන ​ලියන්න පටන් ගත්තයි කියමුකෝ..පලවෙනි දෙවනි පෝස්ට් නන් ටිකක් විතර කරවල වගේ වේලුනා.. මෙන්න ටික දවසකින් කොමෙන්ටුවක් වැටුනා කියහන්කෝ.. කාගෙන්ද දන්නවද අර <a href="http://sihinasewanali.blogspot.com/">සිහින සෙවනැළී</a> ලියන <a href="http://www.blogger.com/profile/01718734140076807844">රවේන්</a> ගෙන්..​ඒ තමයි මගේ බ්ලොග් එකට වැටුන පළවෙනි ​කොමෙන්ටුව...ඊට පස්සේ මට කොමෙන්ට් කරේ <a href="http://chejanas.blogspot.com/">චේජනාගේ පිටුව</a> <a href="http://www.blogger.com/profile/11003634442701504969">ලියන සොයුරියගෙන්</a>..තවත් පෝස්ට් එකක් දෙකක් යද්දි මගේ බ්ලොග් ලිවීමට දිරිය දුන්න <a href="http://atheethayen.blogspot.com/">අතීතයෙන් අහුලන මතකයන්</a> ලියපු<a href="http://www.blogger.com/profile/01826077782441041694"> දිල් </a>කොමෙන්ට් කරන්න ගත්තා...ඊට පස්සේ මට උදව්වට ආවේ අපේ <a href="http://bingunada.blogspot.com/">බිඟු නද</a> ලියන <a href="http://www.blogger.com/profile/04233359031405481298">බිගු අයියා</a>...ඔන්න ඔහෙම යද්දි <a href="http://ravamrt.blogspot.com/">රවාත්</a> මට සෑහෙන්න උපදේස දීලා තියනවා මේ බ්ලොග් කෙරුවාව සම්බන්ධව..ඌටනන් මතකද මන්දා.. මට නන් මතකයි මං එක සැරක් බ්ලොග් එක නවත්තංන හදද්දි ඌ කිව්වා...<br /><br />උඹලා අපි එක කාලෙ ලියන්න පටන් ගන්න අය.. උඹලව එහෙම ලේසියෙන් මග දාල යන්නෑ කියලා...හැබැයි මොන දෝෂකටද මන්දා අද ඌ එදාටත් වඩා මගෙ යාලුවෙක් වෙලා.. හලේ මන්දා ඉතින්...<br /><br />ඔන්න ඔහෙමයි මගේ බ්ලොග් ලියමන ආරම්භ උනේ..ඉතින් ඔහෙම කල් ගත වේගෙන යද්දි මාත් අවුරුද්දකින් වයසට ගියා.. බ්ලොග් එකටත් වයස අවුරුද්දක් උනා නොවැ..මේ ​බ්ලොග් කෙරුවාව නිසා සෑහෙන්න යාලුවෝ ටිකක් එකතු උනා නොවැ... ඉස්සල්ලාම යාලුවො ටිකක් සෙට් උනේ කවි මඩුව නිසා.. ඒ අයගෙන් පළවෙනියා තමා තමා අපේ<a href="http://geethge.blogspot.com/"> ගීත් සහෘදයා</a>.ඈත්තම කිව්වොත් ඌ මට සෙට් උනේ කොමෙන්ට් වලින් මගේ බ්ලොග් එකේ ගිය වලියක් නිසා.. ඌටනන් මතකද මන්දා..හික්ස්... කවි මඩුවෙන් ඊලගට මට සෙට් උන ​උතුමා තමා අපේ <a href="http://wapnishantha.blogspot.com/">වැප්නි සාතන්</a> කියන්නේ.. ඒ උතුමා නිසා තමයි මං අද වෙනකං බ්ලොග් එක ලියන්නේ.. එක පාරක් මං බ්ලොග් එක නවත්තනවා කියලා පෝස්ට් එකක් දැම්මට පස්සේඒ උතුමා මාව හොයාගෙන ඈවිත් මට හොදවයින් දෙකක් කියලා ඒ පෝස්ට් එක මකවලා දැම්මෙ නැත්තං.. සමහර විට මං මේ බ්ලොග් එක නවත්තන්නත් තිබ්බා..පස්සෙ පටන් ගන්නත් තිබ්බා හැබැයි.. හලේ..මං පවු අප්පා...ඔන්න ටික දවසකට පස්සේ ඒ වැප් උතුමා මාව එක්කං ගියානේ බස් පදින්න.. මගුලයි<br /><br />එතන ඉන්නේ බ්ලොග් ලියන දැවැන්ත අයනේ..මුලදි නන් ඈත්තටම මට බයත් හිතුනා.. අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/08884749378834277893">තිස්ස අයියා.</a>. (පස්සෙ බැලුවම නෑ කමට මගේ පුතා වෙනවලු ඉතින්)<a href="http://dukaa.blogspot.com/">දුකා අයියා</a>, <a href="http://www.blogger.com/profile/03024141230071687472">මරණේ</a>.<a href="http://www.blogger.com/profile/06127384167497280235">රන්දිකා</a> <a href="http://www.blogger.com/profile/00042306071548910659">අන්ශා</a>.. <a href="http://www.blogger.com/profile/06192459394092395628">ජීවිතේ මල්.</a>.<a href="http://www.blogger.com/profile/10894691918233592657">වත් අක්කා</a>. තව බොහොමයි..(ඔය දැවැන්තයෝ කිව්වේ ඉතින් පෝස්ට් එහෙම හරබර උගත් සම්භාවය කොමෙන්ට් 30 ක් 40ක් වැටෙන බ්ලොග් නිසා ඕං)ඔය වගේ වියතුන් කියලා හිතාගෙන හිටපු සෙට් එකක් මැද්දට මං වගේ දුක් අදෝනා කාරයෙක් රිංගද්දි සුලුපටු බයක්ද ඉතින්.. වැප් උතුමා කෙරෙහි තිබ්බ විශ්වාසය නිසාම මාත් බය නැතුව පය ගැහැව්වා ඉතින් බස් පදින්නත්..හලේ මෙන්න බස්.. එයාලා වියතුන් වගේ හිටියට අපි වගේමයි නොවැ...සැහෙන්න පිරිසක් මට අදුරගන්න පුලුවන් උනා ඔය බස් කෙරුවාව නිසා..ඔය සමහර අයට පිං සිද්ද වෙන්න මං එක විභාගයකුත් ගොඩ ගියා නොවැ...<br /><br />බස් පදින්නෝ ගැන ලියන්න ගියොත් වෙන මුකුත් ලියන්න වෙන්නෑ ඉතින්..දැන්ඉතින්වෙනමොනව කියන්නද.දැන් ඉතින් ස්තූති කථා වාරේ..<br /><br />මුලින්ම ස්තූති කරන්න ඕනි මට බ්ලොග් උගන්නපු ගුරාව.. ඌගෙ නම කියන්න එපා කියල නොවැ තියෙන්නේ..ඊලගට මගේ පස්සෙන් එක සියළුම සහෘදයන්ටත් ඒ වගේම කොමෙන්ටුවක් දාලා මාව දිරිමත් කරන කරපු ඒ සියලුම දෙනාට මගේ හද පිරි ස්තූතියි පිරිනමනවා.. ඕං බාර ගන්න හොදේ..<br />මොන බයිලෙ කිව්වත් මේක කියවන අය දාන කොමෙන්ට් ​නිසා තමයි ඉතින් ලියන්න ආස හිතෙන්නේ.. ඒ අයට කොයි තරන් ස්තූති කරත් මදි ඉතින්..අනිත් දේ තමා මගේ බස් යාලුවෝ.. දැන් නන් බයක් නැතුව රටින් භාගයක් විතර යන්න පුලුවන්.. කොහෙ ගියත් බස් පදින් බස් යාලුවෙක් ඉන්නවා..<br /><br />බස් යාලු​වනේ නම් වශයෙන් කියන්න යන්න ඕනි නෑනේ.. මගේ දුකේදිත් සැපේදිත් මාත් එක්ක හිටපු සියළුම දෙනාට මං ස්තූති කරන්නෑ.. එහෙම ඕනි නැති නිසා.. හූ හූ....(ඔන්න ස්තූතියි හොදේ...)<br /><br />අවසාන වශයෙන්<br />ආහ්.. අමතක උනානේ.. අහිංසකී කියල කෙනෙකුත් මං අදුර ගත්තනේ.. අනේ මට ලැජ්ජයි අප්පා.. ඕං මං එයාවත් අදුරගත්ත හොදේ....<br />ඔන්න දැන් නන් අවසාන වශයෙන් මට මුකුත් කියන්න දෙයක් නෑ.. ආයෙමත් ඔබ සියළු දෙනාටම මාගේ ස්තූතිය පිරිනමනවා....ගොඩා.....................ක් ස්තූතියි හොදේ...<br /><br />මං ගියාවෙ හොදේ...ආහ් කියන්න අමතක උනා.. ඉලංදාරියා ගැනත් චුට්ටක් මතක් කරන්න ඕනි.. මතක් කරන්න ඔයාලට අමතක වෙලා නෑනේ.. ඒ නිසා ඕනි නෑ නේ..<br /><br />එහෙනන් මං ගියාවෙ ඇ......... හැමෝටම ස්තූතියි ආයෙමත් වතාවක්....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-P7zUe5UElsk/TWyzcj9gToI/AAAAAAAAA5k/KXXUE-mbMUc/s1600/1123.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 183px; height: 275px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-P7zUe5UElsk/TWyzcj9gToI/AAAAAAAAA5k/KXXUE-mbMUc/s320/1123.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579031341676121730" border="0" /></a><br />ප.ලි.<br /><br />අවුරුද්දටම ලියන පළවෙනි පසු ලිවීම.. මට කොඩක් අය කියනවා කොමෙන්ට් එක​ට රිප්ලයි කොමෙන්ට් එකක් දාන්නෑ කියලා.. අනේ මිතුරනේ තරහ නන් වෙන්න එපා.. මේ වැඩ අස්සේ තියන බ්ලොග් ටික කියවලා ආයෙත් මොනව හරි ලියලා.. රිප්ලයි කමෙන්ට් එකකුත් දාන එක ටිකක් අමාරු වැඩක්.. හැබැයි අප්‍රේල් මාසෙන් පසසේ මං ටිකක් නිදහස් වෙයි කියලා හිතනවා.. මගෙන් වැරැද්දක් වෙලා තියනවා නන් ඒකටත් සමාවෙන්න හොදේ......:-D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-399594081040175850?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-72036718286948718022011-02-14T21:30:00.006+05:302011-02-14T22:40:26.962+05:30<div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-9AIdn1NNVFQ/TVlgbDsgFKI/AAAAAAAAA5I/pKNYeBW1C8E/s1600/14-02-2011%2Bedited"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9AIdn1NNVFQ/TVlgbDsgFKI/AAAAAAAAA5I/pKNYeBW1C8E/s320/14-02-2011%2Bedited" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573592031812392098" /></a>මචං.. <div><br /></div><div>ම්ම්මම්ම්..........</div><div><br /></div><div>මොනාද බං ගන්නේ....</div><div><br /></div><div>ඇයි බං......</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>ඇයි යකෝ වැලන්ටයින්නේ.......</div><div><br /></div><div>ඉතින්....</div><div><br /></div><div>කෙල්ලට මොනව හරි ගනින් බං.......</div><div><br /></div><div>මොනවද බං ගන්නේ... සල්ලිත් නෑ බං වැඩිය......</div><div><br /></div><div>සල්ලි ඕනි නැහැ බං.. මතක් වෙන්න ඔය මොකක් හරි දීපං.....</div><div><br /></div><div>උඹ මොනවද දෙන්නේ...</div><div><br /></div><div>මං දෙනවා බං රින්ග් එකක්.... පළවෙනි සැරේනේ බං..</div><div><br /></div><div>දැන් කවද්ද ඕක ගන්නේ..</div><div><br /></div><div>අද යමු.. හිටපං මං විනාඩි දහයෙන් උඹලගේ ගෙදර..</div><div><br /></div><div>හා වරෙන්කෝ...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>මිතුරාගේ පෙරැත්ත මත වැලන්ටයින් සැමරීමට ඇය වෙනුවෙන් සිහිවටනයක් මිලදී ගැනීමට ගියෙමි. මා වැලන්ටයින් ලෝකයක අතරමන් වී ඇත. නුඹ නමින් සිහිවටයක් සිතා ගත හොනැකිය. දෙනුවන් පියා නුඹ සිහිකරගතිමි..</div><div><br /></div><div>ප්‍රථම හමුවීමේ සිට සියළු දසුන් මැවී පෙනෙන්නට විය. ඒ නුඹම විය.සිනාසෙන දෙනුවන විහිදා මාදෙස බලා සිටි ඒ නුඹමය.සුලගට දගකරන කෙහෙරැලි අතරින් බැලුම් හෙලමින් මා සිත සනසවන නුඹ මා ඉදිරියේය.නුඹ නමට මා කුමක් පුදන්නද. අතැගිලි සරසන්නට මුදුවක් දෙස බැලීමී.නුඹ සිනහව තරම් එය සුන්දර නොමැත. මුදුව නැතිඋවහොත් මාගේ සිහිවටනය ඇයට අහිමි වනු ඇත.ඇය මට සැබැවින්ම ආලය කරන්නේ නම් එවැනි අහිමි වීමක් ඇය කෙසේ දරාගන්නද. මා ඇයට ආදරය කරමි.ඇයගේ නෙතින් ගලා යන කඳුළැලි මතට මා වෛර කරමි.මා ආදරය කරනුයේ ඇයව හැඩවීමට නොවන බව මා දනිමි. එහෙයින් අනිත්‍ය දෙයක් දීමෙන් මා කරනුයේ ඇය තවත් දුකට පත් කිරීමක් නොවෙදැයි මා කල්පනා කර බැලිමී.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>මචං....</div><div><br /></div><div>මේ මුද්ද ලස්සනද....</div><div><br /></div><div>ඔවු මචං.. උඹ ගන්නවද?</div><div><br /></div><div>ඔවු.. මං මේක ගන්නවා.. ඇයි උඹ මුකුත් ගන්නැද්ද?</div><div><br /></div><div>නෑ බං.. හිතට ෆීට් නෑ..</div><div><br /></div><div>ඇයි....</div><div><br /></div><div>මෙව්වා අනිත්‍ය දේවල් බං.. මේ තෑගි දුන්නට ටික දවසයි.. නැති වෙලා යයි...</div><div><br /></div><div>අනේ යකෝ.. මේ ලොකේ නිත්‍ය දේවල් කොහොද බං තියෙන්නේ? .. ඔන්න ඔහෙ මොකක් හරි දීලා දාපං..</div><div><br /></div><div>මේ ලෝකේ නිත්‍ය දේවල් තියනවා බං... උඹලට ඒවා පේන්නෑ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>ආහ්.. කියපං බලන්න..</div><div><br /></div><div>මගේ ආදරේ බං.. මං එයාට ආදරෙයි.. ‍තාවකාලික සිහිවටනයකට වඩා මං එයාට ආදරය කරනවා. එයා ඇස් පියාගන්න හැම මොහොතකම මගේ ආදරේ එයා ලග මැවෙන තරමට මං එයාට ආදරය කරනවා. එතකොට එයාට මාව මතක් වෙන්න සිහිවටනය දිහා බලන්න ඕනි නැහැ. එයා ඇස් පියාගන්න හැම මොහොතකම මගේ උණුසුමෙන් එයාව මත් වෙන තරමට මං ආදරය කරනවා.ඒක තමයි මගේ වැලන්ටයින් තෑග්ග. මං එයාට කියනවා මං කොයි තරන් එයාට ආදරේ කරනවද කියලා.</div><div><br /></div><div>එයා ඇස් දෙක පියාගෙන අහගෙන ඉදීවී.මගේ හිතේ තියන ආදරය ගලාගෙන යන ගඟක් වගේ එයාට කියනවා. මගේ පපුවේ හිස තියාගෙන ඈත බැහැල යන ඉර දිහා බලාගෙන එයා අහගෙන ඉදීවී.. අපි දෙන්නම සිතිජය ගිලගන්න බලාගෙන ඉන්න රන්වන් පාට හිරු එළිය දිහා බලාගෙන අපි අපේම වෙන්න ප්‍රාර්ථනාවන් කරාවි. රන්වන් පාටින් දිලිසෙන කොය එයාගේ ඇස් දෙක මං ඒ දිහා බලගෙන ඉන්නවා.. මුළු ලෝකයම මොහොතකට නැවතිලා යාවී.මොහොතකට ලොවම නිහඩවේවි. දෙතොල් මත උණුසුම් හාදුවක් තියලා කියනවා මං කවදාවත් එයාව දාල යන්නෑ කියලා.. ඒ සිහිවටනය හැමදාමයි.. </div><div>සදාකාලිකයි...</div><div><br /></div><div>ඔවු.. ඒ ආදරය සදාකාලිකයි.. සිහිවටනයකට සීමා කරන්න බැරි තරමට මං එයාට ආදරේ කරනවා.එක දිනයක් වෙනුවෙන් නෙමේ.ජීවිතය පුරාම.ඔය පපුව මත හිස තියාගෙන අන්තිම හුස්ම යනකම්ම මං ආදරය කරනවා. ඒ පළවෙනි වැලන්ටයින් තිලිණය වේවි.ඒක අනිත්‍ය නොවේවි.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >දෙනුවන් පියා ඉන්න මොහොතකට</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >රන්වන් හිරු එළිය එයි සිපගන්න ඔය දොතල් මත</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >පෙරලෙනා රළ සමුදුරක් මත වරින් වර</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >සිහිකරවාවි නුඹට ඇති ආදරය මගෙ හිතේ මතුවන</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ළමැදේ හිස තියා මොහොතක් දෙනුවන පියා ඉන්නම්</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >සුසුම් හඩින් ලෝකයක් නැවතී යන නිසාවෙන්</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >මත් වී නුඹේ සුවදින් ‍පිටවී යා නොහැකිව ළැමදින්</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >තව්ත් එක් මොහොතක් රැදෙන්නද මා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" > විදිමින් ඒ ආදරය</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ලෝකයම සමරන තවත් එක් දිනයක</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >පවසන්න ඇති ආදරය නුඹ නමට හිතේ මතුවන</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >වෙරළ රළ මත දිදුලනා සුදු වැළි කැට වලට</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >‍අන් කිසිත් නැති නිසා සම කළෙමි මගේ පෙම මම</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >සත්තමයි</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >මං ආදරෙයි මහමෙරක්ලෙස</span></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span" >විදිනු මැන දෙනුවන් පියාගෙන</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span" >පවසනා ආදරය කොදුරමින් නුඹ සවන්මත..</span></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><img src="http://1.bp.blogspot.com/-QAnMkqd1R7I/TVlhO4G2dZI/AAAAAAAAA5Y/vPXRsjdtZQs/s320/14-02-2011%2B-%2B3%2Bedited" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 200px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573592922054882706" /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-7203671828694871802?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-42884250269652878612011-02-10T21:16:00.006+05:302011-02-10T21:41:11.439+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TVQMt2J4coI/AAAAAAAAA5A/_YFsGJB4Ufw/s1600/desert_flower%2Bedited"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 223px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TVQMt2J4coI/AAAAAAAAA5A/_YFsGJB4Ufw/s320/desert_flower%2Bedited" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572092620734755458" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ගිම්හානයට වියළි ගිය ‍රළු පොළව මත</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >දෙපයින් සිට ගැනීමට වත් නොහැකිව </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >වාරු නැති ගත මතට අත් වැලක් සොයමින් ඇවිද ගිය සඳ</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >නේක කම්කටොළු මැද</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ඉරි තැලී ගිය මැටි පිඩැලි ගෑලි විසි වන පොළව මත</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >රුධිර‍යෙන් නැහැවී ගිය ආත්මය අමතක කොට</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >සොයා ආවෙමි දිය පොදක්</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >බොන්නට නොව විදින්නට ඒ සිසිලස........</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >නේක කටු පදුරු වලින් වැසී ගිය</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >පතොක් ගසක පිපි සුන්දරම මලක් විලසට</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ආත්මය නුඹ නමට ලඝු කොට</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >පුදන්නට විය වේදනාවෙන් පිරි හදවත...</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >විදින්නට හැකි විය සුවද මට</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >මලක් විය නුඹ ලොවට පෙති විදහා පිපුන</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ආශා කළෙමි විදින්නට ඒ මල සුවද</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ලං කළෙමි දෙතොල විදින්නට මොහොතකට සිසිලස</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >විදිමින් සිටින විට සිසිලස</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >අමතකව ගිය අරුමයි එ'ගස ‍පතොක් බව</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ඇනුන විට කටු සුමුදු දෙතොල මත</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >යළිත් සිහිකරවයි ගසේ ඇති රළු බව</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ගැස්සී පියවි සිහියට එළැඹි කළ</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >නැවත දුටුවයි සුන්දරත්වය එමල මත රැදුන</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >කෙදිනක හෝ සැගෙවෙනාතුරු කටු ගස මත රැදුනු</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span">පෙම් කරමි මම දුර සිටම එමලට නිබඳ......</span>.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-4288425026965287861?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-45638695118452096252011-01-28T12:24:00.005+05:302011-01-28T12:52:19.610+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TUJtcnVo9II/AAAAAAAAA40/cW9ZWHVSmJQ/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 192px; height: 192px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TUJtcnVo9II/AAAAAAAAA40/cW9ZWHVSmJQ/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567132427746866306" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">පියඹා යන්න හැකි නම්</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">නුඹෙන් ලද පියාපත් විහදා</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">අහස සිසාරා සැරිසරමි</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">නුඹ මගෙයි කියලා</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">බැදි යඳම් බිදලන්නට හැකිනම්</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">නුඹෙ ආදරය නාමයෙන්</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">එක වදනකින් සැනසීමට හැකි නම්</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ඒ ආදරයෙ මිහිර විදින්නට</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">දිදුලනා නුඹෙ නිල්වන් දෙනෙත් යට</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">නෙතු පියා ඉන්නම් නිහඩවම නුඹ ලග</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">විදින්නට ආදරයක අරුම</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">පිං කළ නැතිද පෙමින් පිරි හදවත</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">සිතතුටින් පිරෙන හැම විට</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">නෙතු නගයි කදුලැලි සිතට රහසෙම</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">පිදු ආදරය මතින්සගවා ගලන විරහව</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ආදරය කරමි නුඹට මම තව</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">මතු දිනක වෙන් වෙතැයි සිතාගෙන</span><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-4563869511845209625?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-28188303567832802842011-01-27T12:02:00.004+05:302011-01-27T12:27:17.102+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TUEWwKjFRGI/AAAAAAAAA4s/sCJgw825Qcc/s1600/rock.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TUEWwKjFRGI/AAAAAAAAA4s/sCJgw825Qcc/s320/rock.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566755631127676002" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">ආදරය නැමැති සහ සයුර මැද<br />මහා මේරුවක් ලෙස හිදිමි අසරණව<br />නගන විට මහ රැළි දසත<br />හැපී රිදවයි සිතක් නැති මහ ගලක් වුව<br />සුදු පෙන පිඩැති ලෙස ලෝකයක් රවටන<br />සුන්දරවත්ය එහි ලොවම විදිමින<br />අසරණව ගල් පරය නිහඩව<br />වේදනාවන් දරා සිටිනු දුටුවද<br />නගන දිය රැළි වැදී බිදීගිය<br />සිහින් පිණි පොද වැටී නැහැවුන<br />හදවතක් නැති මහ ගලක් වුන<br />දිස්නෙ දෙනු ඇත ලොවට එක ලෙස<br />දිනෙන් දින නගන දිය </span></span>රැ<span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">ළි<br />වැදී වේදානාවන් සිත තුල දරා ගෙන<br />නැවත එන දිය රැළියකට පෙර මං බලමින<br />ගල් පරය වුව රැදෙයි හැමදින</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-2818830356783280284?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-92067517291829558862011-01-25T14:28:00.002+05:302011-01-25T14:32:31.306+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TT6Q-8HJjBI/AAAAAAAAA4k/Pqhr5RQaLgw/s1600/couple%252Clove%252Crain%252Cumbrella%252Cwedding-ad6ac63529996d8308ae8a9634ba7377_m.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 215px; height: 184px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TT6Q-8HJjBI/AAAAAAAAA4k/Pqhr5RQaLgw/s320/couple%252Clove%252Crain%252Cumbrella%252Cwedding-ad6ac63529996d8308ae8a9634ba7377_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566045600438914066" border="0" /></a><br /><br />ඇවිදින් පසු කරන් මහ කදු ෂිඛර මැදින්<br />සෙව්වෙමි මමත් සුරගනියක නිතර සොවින්<br />පෙර අන් ලදුන් හමුවූවද සුරගනක වෙසින්<br />නුඹ පුද කල සෙනේ නැත දැනුනේ ඒ විලසින්<br /><br /><br />ඇත මගේ සිතත් අන් ලදුනට පුද කරලා<br />මං පෙම් කලා ඔවුනට මට උරුමයි සිතලා<br />හදවත තලා නොකියා මා තනි කරලා<br />මං තනි වුන විටදි නුඹ සිටියා ලගට වෙලා<br /><br />පෙම් බසම් දොඩන්නට නුඹ හා තුරුල් වෙලා<br />කිසිවිට පැතුවෙ නෑ නුඹ ගැන සිහිකරලා<br />පෙර සසරක පුරුදු ලෙසදෝ මට ලං වීලා<br />හදවත රැගෙන නුඹ ඇත දැන් මගේ වෙලා<br /><br /><br />නැතුවට තුරුළු වී පෙම් බස් මුමුණන්න<br />නුඹ වත මඩල නැත හැමවිට දැකගන්න<br />අප හමු උනත් එක මොහොතක තනිවෙන්න<br />නැත අන් කිසිත් ඒ පෙම හා සමවෙන්න<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-9206751729182955886?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-11571423706315192952011-01-24T16:33:00.006+05:302011-01-27T09:27:17.409+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TT1owscttWI/AAAAAAAAA4U/LpoKv5O7Me4/s1600/Couple_in_love_by_%2Bedited"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565719900274406754" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TT1owscttWI/AAAAAAAAA4U/LpoKv5O7Me4/s320/Couple_in_love_by_%2Bedited" /></a><br /><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span"></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">වළාකුලකුදු නොමැති අහසේ</span></span></span></p><span class="Apple-style-span"><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">පුංචි තරුවක් ඉකිබිදින්නේ</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">සරා සඳ ඇයි නුඹ තැවෙන්නේ</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">සඳා කල් සඳ ආදරයිනේ</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><?xml:namespace prefix = o /><o:p><span class="Apple-style-span"></span></o:p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">ඉරට හඳ නැති ලොවක් මට නැති</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">සඳට තරු නැති ලොවක් මෙහි නැති</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">අපට අප නැති ලොවක් කොහි ඇති</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">මෙමට නුඹ නැති ලොවක් නම් නැති</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span"></span></o:p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal">.........................................................</p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span style="mso-spacerun: yes"></span><span class="Apple-style-span">සරා සඳ අහසේ හිදිනා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">අසනු මැන මගෙ හිතම පිරිලා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">තිබූ ලෝකය ඝනදුරින් වැසිලා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">නුඹ ඇවිත් එය එළිය කරලා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span"></span></o:p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">සිත්තමක් ඇත පාට මැකිලා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">නුඹ ඇවිත් එහි පාට තවරා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">මගේ ලෝකයෙ සිනහ රන්දා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">නුඹ මගේ විය පෙමින් පුරවා</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span"></span></o:p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" >.......................................</span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><o:p></o:p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">සඳ දියෙන් නැහැවෙනා </span></span><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">රාත්‍රිය</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span"> නුඹ නමින් පේ වෙනා </span></span><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">මගෙ හිත </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">හැර තියා හැම කවුළු විවරව</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">බලා උන්නා නුඹ වඩින සඳ</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" >...................................................</span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">විල් දියක පිපි නෙළුමක්ව විලසින්</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">මගේ හද සොරාගෙන හොරෙහෙන්</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">ජීවිතය නුඹ නමට පිදුමින්</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">අපි අපේ විය මුළු ලොවට රහසින්</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span"></span></o:p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">පායලා හිරු ඈත අහසේ</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">එළි කලා ලොව නුඹත් එලසේ</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">නුඹට තුරුළුව ලොවට රහසේ</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" ><span class="Apple-style-span">අපි අපේ විය මෙලෙස දිවියේ...</span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><o:p></o:p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Iskoola Pota'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-: minor-bidifont-family:'Iskoola Pota';" lang="SI-LK" >....................................</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="SI-LK"></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="SI-LK">සංසාරෙන් ආ විලස පතාගෙන</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="SI-LK">ඔබ අසලින් මා හීදී බලාගෙන</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="SI-LK">හිමිවන හිමිවන හැම අත්භවයක</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="SI-LK">එන්නෙමි පෙර සේ නුඹව පතාගෙන</span></p><p></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Iskoola Pota';">......................................................</span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Iskoola Pota';"><br /></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal" class="MsoNormal">බ්ලොග් සතිය වෙනුවෙන් ප්‍රකාශයට‍ පත් කරන ලදී.....</p></span><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-1157142370631519295?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-29298162607853633532011-01-19T20:34:00.005+05:302011-01-19T21:40:14.614+05:30<div><span class="Apple-style-span">මගෙ වයිෆ් මට ඉස්සර තරන් ආදරේ නෑ..එයා දැන් වෙනස් වෙලා.. මොන කරුමෙකට බැන්ඳද මන්දා??</span></div><div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">මගේ හස්බන්ඩ් මට ආදරේ නෑ.. එයා මාව ගනන් ගන්නෑ.. මෙවන් වූ වදන් දිනකට කොපමණ පිරිසක් කියනු අසා ඇතිද?? එලෙස සිදුවන්නේ ඇයි.. පෙර ආදරයෙන් සිටි අය විවාහයෙන් පසු වෙනස් ‍වන්නේ ඇයි??</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><span class="Apple-style-span">විවාහය යනු.. අදරය‍ පමණක්ද.. නැතිනම්. ආදරය ආරක්ෂාව රැකවරණය යන සියල්ලගේම සම්මිශ්‍රනයක්ද... හිතන්න.. විවාහයෙන් පසු අපේක්ෂා කරනුයේ ආදරය පමණක්මද.....තනිකඩ ජීවිතයට වඩා විවාහ ජීවිතයතුල සාපේක්ෂව ගත්කල විවාහක මිනිසුන් වඩාත් තෘප්තිමත් දිවි පෙවතක් පවත්වාගනී...</span><div><span class="Apple-style-span">විවාහක පුද්ගලයින් අවිවාහක පුද්ගලයින්ට වඩා වැඩියෙන්</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">සෞඛ්‍ය ආරක්ෂිත දිවි පෙවතක්</span></div><div><span class="Apple-style-span">ප්‍රිතිමත් දිවි පෙවතක් </span></div><div><span class="Apple-style-span">වැඩි අදායමක් ලබන අතර</span></div><div><span class="Apple-style-span">වඩාත් තෘප්තිමත් ලිංගික ජීවිතයක්</span></div><div><span class="Apple-style-span">වැඩි ආයුකාලයක් </span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">යන අංශ භුක්තියට උරුමකම් කිවයුතු අතර නමුත් එවැන්නැක් ඔවුන් සැබවින්ම අත්විදින්නේද.. සුන්දර දිව්‍ය විමානය අපායක් බවට පත්කරගන්නේ තමන් විසින්ම නොවේද..<span class="Apple-style-span">.</span><a href="http://magesanda.blogspot.com/2010/05/blog-post_24.html"><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span">ගැහැනුන් සහ පිරිමින් සැබැවින්ම වෙනස්ය.</span>.</b></span></a>ගැහැනුන් සංකීර්ණ ‍වන අතර පිරිමින් සරල වේ.. අදහස් නොගලපීම් අතර පැහැදිලි වෙනසක් දැකිය හැකිය.. එසේනම් දෙදෙනෙක් තේරුම් ගත හැක්කේ කෙසේද...එය මෙලෙස කෙටියෙන් පැවසිය හැක..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span"><b>"කිසිවිටකත් අනිකා තේරුම් ගැනීමට උත්සහ නොගන්න...."</b></span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">එසේ තේරුම් ගත නොහැකි නම් ප්‍රිතිමත් දිවි පෙවතක් ලබනුයේ කෙලෙසද...</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">එකිනෙකා තෘප්තිමත් කරගැනීම යුග ජීවිතයක සාර්කත්වයයි.. තෘප්තිමත් කරගැනීමේදි එකිනෙකා තම සහකරුවාට හෝ සහකාරියට ලකුණු ලබා දේ..එනම් වර්නනාවක් සිදුකරයි.. එවන් වූ ඇගයීමක් යුග දිවියක ශක්තිමත් බැදීමක් පවතින බව කවුරුත් දන්නා වුවද පිළිගැනීමට අකමැති කාරනයක් ලෙස සමාජගත වී පවතී..</span></div><div><span class="Apple-style-span">මං මොකටද එයාට හොද කියන්නේ.. එයා මගේ බිරිදනේ.. ඉතින් එයා එහෙම කරන්න ඕනි...</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">මෙවන් වූ වදන් සමාජයේ සුලබය.. විවාහයට පත් යුවලක් අනිකා වෙනුවෙන් දෙයක් කළ යුත්තේ ආදරය නිසා වෙන් නොව කළ යුතු වගකීමක් ලෙස යැයි සිතීම කොයි තරම්නන් දුරට සාධාරණදැයි තමන් විසින් සිතා බැලිය යුතුය.සැකවින් එකිනෙකා තෘප්තිමත් කරගැනීමට කරුණු කිහිපයක් පහතින් සදහන් කරමි..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><b>සැමියකු විසින් බිරිඳ තෘප්තිමත් කීරීම වෙනුවෙන් කළ හැකි දේවල්...</b></span>.</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">ගැහැණියකගෙන් වර්ණනාවක් ලබා ගැනිමට සාපේක්ෂව ඉතා අපහසු කටයුත්තකි.. බොහෝ පිරිමින් මැසිවිලි නගන්නේ තම බිරිදව සතුටු කීරීමට හෝ ඇයව තෘප්තිමත් කිරීමට වේලාවක් නොමැති බවය...නමුත් අපි නොහිතන සහ අමතර වෙලාවක් වැය නොකර ඇයව තෘප්තිමත් කළ නොහැකිද?? සැබවින් කිසිම දෙයක් කැප කිරීමකින් තොරව බිරිඳ සතුටු කළ හැක....</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">උදයේ පිබිදුන පසුය ඇය මුහුණ සෝදා ගන්නා තෙක් ඇයවෙනුවෙන් එක් විනාඩියක් කැප කොට අවුල් වූ නිදන යහන පිළිවෙනකට සකස් කළ නොහැකිද....(ඇය නැවතත් පැමිණි විට.. සැමියා කළ ක්‍රියාව වෙනුවෙන් ඇය සතුටු වන ආකාරය අසීමිතය... නමුත් ඔබට වැය වූවේ ඔබගේ කාලයෙන් විනාඩි 2ක් පමණකි.)</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">අතෝරක් නැති බිරිඳගේ කථාව ඇහුම්කන් දීමට හෝ එසේ කරන මෙන් හැගවිය නොහැකිද.ඇයගේ අසීමිත ආදරය පෙන්වන සෑම අවස්ථාවකම එය ඇගයීමක් කල නොහැකිද ( නිවසේ ඇය සමග ගත කරන සෑම මොහොතකම ගැහැණිය දොඩමළු වෙයි.. එයින් ඔබ ඇයට සැබැවින්ම ඇහුම්කන් දෙනවාද.. නොදෙන්නේ ඇයි.. එක් මොහොතකට සවන් දෙන්න..එය ඇයගේ අභිලාශයයි...)</span></div><div><span class="Apple-style-span">ගැහැණිය කිසි විටකත් ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරක් බලාපොරොත්තු නොවේ.. ඇයි බලාපොරොත්තු වන්නේ අනිකා අසා සිටීම පමනකි.. කිසි විටකත් ගැහැණියකගේ ගැටළුවකට පීළිතුරු සැපයීමට නොයන්න..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">සතියකින් එක් දිනයක පමණක් සෝදා ඇද උඩ දමා ඇති රෙදි ටික නමා අඩුක් කළ නොහැකිද.. එය මදි කමක් ලෙස සිතන්නනේ නම් එය සැමදා සිදු කරන තම බිරිඳ වැඩකාරියක් ලෙස සිතීමට ඔබ පෙලබී ඇතිද..ඔබගේ කාලයෙන් සතියකට විනාඩි 5ක් කැපකළ නොහැකිද....</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">කෑම කා අවසන් වුව පසුව ඇය හා එක්වී කෑම මේසය අස්කළ නොහැකිද.. දිනක කාලයෙන් විනාඩි දෙකක් පමණ...</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">අමතර රහස් ටිකක්...</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">නිවසට යන විට බිරිදට එක් රෝස මලක් ගෙන යා නොහැකිද.. සතියකට එක් දිනක් අත්හදා බලන්න.. ඇයගේ මුහුනේ සුන්දරත්වය විදින්නට හැකි එවන් අවස්ථාවන් මග හරින්නේද.. නමුත් ඔබ වැඩි ආදරයක් දිනා ගැනීමට රෝස මල් පොකුරක් ගෙනයාමෙන් ඇයගේ සතුටෙහි වෙනසක් බලාපොරොත්තු විමෙන් ඵලක් නැත.. මක් නිසාද යත් ගැහැණිය සතුටු වන්නේ තෑග්ගක ප්‍රමාණය හෝ වටිනාකම ගැන නොව එය දෙන්නාගේ හදවතේ ඇති ආදරය පමණකි.</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">නිවසින් පිටත රාත්‍රි ආහාර වේලක් සූදානම් කරන්න.. ඉටිපන්දම් එළියෙන් නැහැවුන සුන්දර සංගීතයකින් පිරීගිය ප්‍රිතිමත් සුන්දර රාත්‍රියක් සුදානම් කරන්න...සූදානම් කර එම දිනය ඇයට පවසන්න.. බොහෝවිට පිරිමින් උත්සහ කරනුයේ ඇය පුදුමයට පත් කිරීම පිණිස ක්‍රියා කරයි.. එදිනට ඇයව සතුටු කරයි.. නමුත් මෙවැනි දිනයක් ඔබ සැලසුම් කළ දිනයේම ඇයට පැවසුවහොත් ඇය එදින සිටම සුදානම් වෙයි.. සතුටින් ඒ පිළිබදව කථා කරයි.. ඇයගේ මිතුරන් සමග ඔබගේ ගුණ පවසයි..එම දිනය උදාවන තෙක් ඔව විසින් කිසිවක් නොකර ඇයගේ ආදරය උපරිම දිනා ගනී.. ඔබට එම ගත කරන සෑම දිනයක්ම ඇයගේ ආදරය ඉහලින්ම අත් විදිය හැකිවනු ඇත...නමුත් ඔබට ඒ සදහා කිසිවක් වැය කළයුතු නොවේ...</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">ගැහැණියක් සමග සාකච්චාවක් යනු.. ඇය කථා කරයි.. ඔබ සවන් යොමුකර සිටිය යුතුය.. ඔබ කතා කිරිමට හෝ ඇයගේ ගැටලු නිරාකරණය කිරීමට නොයා යුතුය...නමුත් ඇයට සාවධානව අසා සිටින බව ඇගවිය යුතුය.</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span"><b>ගැහැනියක් සැමියකුගේ ආදරය දිනා ගැනීමට..</b></span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">ලිංගික ක්‍රියාකාරකම් සිදුකීරීම පිරිමියකුගේ සිත දිනා ගැනීමේ සහ ආදරය විදීමේදි ප්‍රදාන කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි..එයට අමතරව</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">සැමවිටම තමන්ගේ සැමියා විශ්වාස කරව බව අගවන්න.. තීරණ ගැනීමේදි ඔහුට ඉඩ දෙන්න..තීරණ පිළිබද ගැටලුවක් ඇතිනම් කිසිවටකත් එකහෙලා ප්‍රතික්ෂේප නොකරන්න..</span></div><div><span class="Apple-style-span">අපෝ ඔයා කරොත් මෝඩ වැඩක් තමා..</span></div><div><span class="Apple-style-span">ඔයා කවද්ද හරිය‍ට දෙයක් කරේ.. </span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">එවැනි වදන් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් වලකින්න..එවන් වදන් දෙදෙනා අතර ඇති අවබෝධය එක් මොහොතකින් විනාශ කරනු ඇත. ඔහුව ඔබ තදින් විශ්වාස කරන බව හගවන්න..පිටතින් පිරිමියා දරුණු මෙන් වූවත් හදවතින් ඔහු ‍ළදරු බව නිතර සිතන්න..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">නිවසට පැමිණි විගස ගැටළු කථා කිරිමට නොයන්න.. ගැටළු ගැන සාකඡ්චා කිරීමට සුදුසුම තැන තමන් නිදිසයන බව සිහිතබා ගන්න.. මිනිසෙකු මනසින් වඩාත් තෘප්තිමත්ව ඇති අවස්ථාව එය බැවිනි..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">නිරතුරුව ඔහු නිවසට පැමිණි විගස ඔහු ලගම ගැවසෙන්න.. ඔබ ඔවුට පෙම් කරන බව පවසන්න.. ඇගයිය හැකි සෑම ක්‍රියාවක්ව ඒ මොහොතේම අගයන්න..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">සමාව දීමට හෝ ඉල්ලීමට මැළි නොවන්න..පිරිමින් නිතරම සංවේදී බව සිහිතබා ගන්න...</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">වසරකට එක් දිනක් දෙදෙනා වෙනුවෙන් වෙන් කරන්න.. දෙනෙත් දෙස බලා අතීතය මෙහෙනි කරන්න.. ගෙවීගිය වසරතුල සිදුවූ සියළු අඩුපාඩු වෙනුවෙන් දෙදෙනාම මැලී නොවී සමාව ඉල්ලාගන්න.. අනිකා වෙනුවෙන් සමාව දීමට මැළි නොවන්න.. ගැටලුවක් විසදීමෙන් පසු කිසිවිටකත් එකමෙ දේ නැවතත් කීමෙන් හෝ අතීතය මතක් කරදීමට නොයන්න..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">යුග දිවියක වදයක් ලෙස නොව මිහිරි ලෙස නිරතුරුව සිතන්න..ජීවිතය විදින්න.. එක්ව ගත කරන සෑම මොහොතක්ම විදගන්න.. හෙට දිනය වෙනුවෙන් අද දිනය කැප නොකරන්න.. මන්ද යත් පැහැපත් හෙට දිනය උදාවන විට අද දිනය අපට හමාර වී ඇති බැවිනි..</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><span class="Apple-style-span"><iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/90utDTRCDDg?fs=1" frameborder="0"></iframe></span><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">ප.ලි.</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">මේ ලිපිය දැන් දවස් ගානක් ඉදන් දාන්න හිටියට කොහෙද <a href="http://cyberfestival.blogspot.com/2011/01/blog-post.html"><span class="Apple-style-span"><b>පුංචි අපේ අවුරුදු උත්සවය</b></span></a> නිසා කල් ගියානේ.. මේ ඔයාල ඔක්කොම එනවා නේද.. අපි එදාට මුණ ගැහිලා වැඩි විස්තර කථා කරමුකෝ..එහෙනන් කස්ටිය එදාට වැඩ දාගන්න එපා හො‍දේ....ඕං කලින් කියල තියෙන්නේ..... :-D</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-2929816260785363353?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-79461742471095632282010-12-23T11:41:00.007+05:302010-12-23T13:30:49.463+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TRL32H4bkzI/AAAAAAAAA3E/9kPU9VLB8yE/s1600/SwanPrincess4.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TRL32H4bkzI/AAAAAAAAA3E/9kPU9VLB8yE/s320/SwanPrincess4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553773799701975858" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 102, 204);">එකින් එක පද ගලපා</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">තාලයක් නැති ගීයකින් ගයලා</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">කැඩපතක රූව මකා දමලා</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">හංස ගීතය ලියමි ඉදුරා</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">කිඳුර නුඹ තනිවෙනා අඳුරේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">බොල් සුලග ඉකි බිඳි</span></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(102, 102, 204);">නු</span><span style="color: rgb(102, 102, 204);"> ඇසුනේ</span></span><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">පෙණ බිදිති රළ හඩන මොහොතේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">හංස ගීතය ඇසෙයි රහසේ</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">වියළි </span><span style="color: rgb(102, 102, 204);">පොළවේ</span> </span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 102, 204);">රළ හඩා වැටුනේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">දෙපා සටහන් මකා දැමුනේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">දෙඅත මෙලෙසක බිදුන මොහොතේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">හංස ගීතය කිමද වැයුනේ</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">පියවෙනා නෙතු ඉමක සසරේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">නුඹ එතැයි සිතමිනා වැයුවේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">දෙනෙත කදුලින් හඩා වැටුනේ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">හංස ගීතය කිමද ඇසුනේ</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-7946174247109563228?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-24109430545618238202010-12-22T14:45:00.003+05:302010-12-22T16:03:21.442+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TRHOzmxcNdI/AAAAAAAAA20/U74OI9XMahw/s1600/Paint-Brush%2B2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TRHOzmxcNdI/AAAAAAAAA20/U74OI9XMahw/s320/Paint-Brush%2B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553447201501099474" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">පියාඹන්න පුලුවන්ද</span><br /><span style="font-size:130%;">ඔය දෑත අතින් ගෙන</span><br /><span style="font-size:130%;">නිල්වන් සේද ඇතිරූ හිස් අහස පුරාවට</span><br /><span style="font-size:130%;">අනන්තය මත ඇදි</span><br /><span style="font-size:130%;">සිත්තමක</span><span style="font-size:130%;"> පාට තවරන්නට</span><br /><span style="font-size:130%;">දේදුන්නක පැහැය නැතුවට</span><br /><span style="font-size:130%;">අවර්ණික ලෝකයෙන් මිදෙන්නට</span><br /><span style="font-size:130%;">හැකි නම් එක පැහැයකින් සරසන්න</span><br /><span style="font-size:130%;">නුඹයි ඒ ලොව පිපී</span><br /><span style="font-size:130%;">සුවද මල් කැකුළ</span><br /><span style="font-size:130%;">හිනෙහෙන්න පුලුවන්ද</span><br /><span style="font-size:130%;">ඔය උකුලෙ හිස තියාගෙන</span><br /><span style="font-size:130%;">නේක තරු රටා අහස් කුස මැවෙන රාත්‍රියක</span><br /><span style="font-size:130%;">පුන් සඳේ කැලුම් අතරින්</span><br /><span style="font-size:130%;">දිස්නෙ දෙන මුව වත කමලෙ මදහස දකින්නට</span><br /><span style="font-size:130%;">හුරතල් බසින් ලෙලදෙනා තොල් සගල දෙස</span><br /><span style="font-size:130%;">මොහොතක් බලා සිටින්නට මට</span><br /><span style="font-size:130%;">පවසන්න ආදරය නුඹ සගවාගෙන සිටින</span><br /><span style="font-size:130%;">කියන්න එක් වරක් නුඹෙ මුලු ලොවම මං බව</span><br /><span style="font-size:130%;">අසා සිටින්නං</span><br /><span style="font-size:130%;">මුලු ලොවම නැවතුන නියාවෙන්</span><br /><span style="font-size:130%;">විඳ</span><span style="font-size:130%;">ගන්න පමණක්</span><br /><span style="font-size:130%;">ඒ සොදුරු මොහොත මා මග බලන</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-2410943054561823820?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-31788437342799213332010-12-12T20:52:00.004+05:302010-12-16T23:04:36.411+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TQpNVoFgYFI/AAAAAAAAA2s/0_Vo7_c9NsE/s1600/couple-holding-hands.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TQpNVoFgYFI/AAAAAAAAA2s/0_Vo7_c9NsE/s320/couple-holding-hands.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551334524620660818" /></a><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >නිල්වන් සේද මල් මුතු ඇඳ සයනපුරා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >දෙනුවන මිහිරු සුව වින්දෙමි නිදන තුරා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >නිදි නැති යහනෙ තුරුලුව නුඹ නිදනු බලා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >පුර සඳ වුවත් දිනකදි යයි හැංගි හොරා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ලස්සන මාල මුතු වැල් අමුණා දවටා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >ඔසරිය වටට රන් මල් හවඩිය පළදා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >සුදු මල් පොකරු මල් මැද රන් පැහැ කරලා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >කැන්ඳන් යන්න බලනෙමි නුඹ මගෙ කරලා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >නැතුවට රන් තොරන් බැඳි මග සරසාලා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >මග උන් වැට කඩොලු සේරම බිමදාල</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >සොඳුරිය නුඹව මගෙ මනමාලිය කරලා</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" >දිනයක නුඹත් හිනැහෙවද මගේ වෙලා </span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-3178843734279921333?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-39643547573405392212010-12-11T16:51:00.006+05:302010-12-11T17:25:13.827+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TQNlpum9AbI/AAAAAAAAA2k/F4JxVGwOvNQ/s1600/sad_couple-edited"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 253px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaDPIFZ3zNA/TQNlpum9AbI/AAAAAAAAA2k/F4JxVGwOvNQ/s320/sad_couple-edited" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549390933411037618" /></a><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">වන උයන් මැද</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">දහසක් තුරු මත මලින් බරවී තිබුනද</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">නෙතු ගැටුන හැම මලම පරදා</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">නෙතු යොමන්නට සිතුනෙ ඇයි මට?</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">පිණි මතින් දෙපයට පාවඩ නැතුවමද</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">උස් ඔටුනු නැති උමතු හදවතක් තුරුලු කර</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">නුඹට ලං වෙන්නට නොසිතු මොහොතක</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">සැනෙසෙන්නට හිඳ ගතිමි නුඹෙ දෙපා අභියස</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">රැදෙන්නට අවසර නොලැබුනිද මා හට</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">දෙපා කෙලෙසින් පිය නගන්නද</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">නුඹට පෙම් කළ අරුම කෙලෙසක</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">කියන්නට හැකි වේද මතුදින</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">නළලත රන් තැල්ල නැතිවද</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">ගෙල වටට බැඳි මුතු මාල කුමටද</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">ගෙන යන්න නුඹ හිමිකාරි කෙලසද</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">කියන්නේ ඇති පෙමක් මෙලෙසක</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">හිස තියන් නුඹ හදවතේ ඉම</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">අසා ඉමි මම නුඹෙ හදේ හඩ</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">කියන්නට බැරි කමින් මගෙ පෙම</span></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span">නුඹ තුරෙල ඉමි නුඹට රහසෙම...</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9128925721281195554-3964354757340539221?l=magesanda.blogspot.com' alt='' /></div>Pasanhttp://www.blogger.com/profile/09545135481572255098noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9128925721281195554.post-64493421055458227782010-12-05T08:58:00.009+05:302010-12-05T21:48:06.729+05:30<span class="Apple-style-span" >ජනේලයේ වීදුරුවට ටොක ටොක ගාල මොකෙක්ද කොටද්දි මං බැලුව මොකාද කියලා..නොදකින් විතරක් කොහෙද යන කොට්ටෝරුවෙක් ඇවිත් මගෙ ජනේලට කොටනවා.. හලේ.. හීනයක් බලන්න ගත්තා විතරයි. මේ කාළකන්නි පොළොස් කොට්ටෝරුවා ඇවිත